Net als Justin K. Broadrick (Jesu) werpt Dylan Carlson, die andere droneheld, met Earth een blik op het verleden. Met een compilatiealbum keert hij terug naar de prehistorie van de drone metal.
In het post-milieu behoeft Earth geen introductie. Voor wie zich bij drone weinig kan voorstellen: het gaat niet om de dreunen die uit het botsautokraam op een Vlaamse kermis beuken. Met Earth werd de drone metal geboren. Carlson en zijn assistenten combineerden de zware en repetitieve riffs uit de doom metal met de lang uitgesponnen tonen uit de dronemuziek tot een minimalistisch metalgenre. De “eerste” Earth oefende dan ook een onmiskenbare invloed uit op bands als Sun 0))), Pelican en het postrockgenre.
Nadat Carlson zijn persoonlijke perikelen overleefde, stond een nieuwe Earth op. The Bees Made Honey In The Lion’s Skull uit 2008 was het hoogtepunt van de “tweede” Earth. De verwoestende dreunen behoorden wel al een tijdje tot het verleden, maar Earth pakte uit met bezwerende ritmes en betoverend gitaar- en pianospel. Bovendien experimenteerde Carlton met jazz-en countrymuzikanten er lustig op los. The Bees Made Honey… klonk als de perfecte soundtrack voor een sunday blues.
A Bureaucratic Desire For Extra-Capsular Extraction katapulteert je naar het ruige verleden van Earth. De eerste line-up bestond naast Carlson uit Joe Preston, bekend van The Melvins, Sun 0))), High On Fire, Harvey Milk, en Slim Moon, de oprichter van het platenlabel Kill Rock Stars. De eerste drie nummers, afkomstig van Earths eerste officiële release (Extra-Capsular Extraction) doen erg primitief aan. We horen enkel repetitieve, aan het gehoor vretende, gitaarakkoorden en dito trom- en cimbaalslagen. Ook de sacrale gezangen in “A Bureaucratic Desire For Revenge” en de gong in het achttien minuten durende “Ouroboros Is Broken” werken behoorlijk hypnotiserend.
Het meer doom georiënteerde “Geometry Of Murder” klinkt als een eerbetoon aan Black Sabbath en Pentagram. De loodzware riffs vormen de fundamenten van een onverwoestbare muzikale monoliet. In “German Dental Work” zijn de staalharde drums op hun beurt de hoofdbrokken. Verbazingwekkend hoe destructief de break van basdrums klinkt, wetende dat het nummer al twintig jaar oud is. Het grungy “Divine And Bright” klinkt veel nerveuzer. Zowel het hogere tempo als de vocale — en schreeuwerige — bijdragen van Kurt Cobain en Kelly Canary werken ophitsend, een wereld van verschil met de recentere Earth die de onrustige medemens in een transcendentale rust brengt.
“Dissolution 1” is een laatste aanslag op het trommelvlies en ligt in het verlengde van traditionele drone doom. A Bureaucratic Desire For Extra-Capsular Extraction is als Drone Metal voor Dummies. Voor de leken is het album een perfecte introductie in het genre. Voor de fans is de voornaamste troef het feit dat het oudste materiaal eindelijk in zijn oorspronkelijke staat werd uitgegeven. Iedereen tevreden dus.
