Kapitan Korsakov :: ”Dit is de gematigde versie”

Met de komst van Kapitan Korsakov is trashrock helemaal terug. Het Gentse trio deelde afgelopen najaar een uppercut uit met debuutplaat Well Hunger. Dat album bleek de juiste plaat op het juiste ogenblik: Kapitan Korsakov kreeg tot zijn eigen verbazing airplay.

Niet slecht voor een band die het compromis schuwt en niet vies is van de nodige smeerlapperij, zowel muzikaal als in de video’s die bij de muziek gemaakt worden. Smeerlapperij of niet, het is de leden van Kapitan Korsakov bittere ernst. Al belet dat het trio niet zichzelf op tijd en stond te relativeren.

enola: Even schetsen: wie of wat is Kapitan Korsakov en hoe lang bestaat hij al?
Pieter Van Mullem: (bas) "Dat moet iets van een drie jaar zijn. Jonas en ik hebben samen in Rye Jehu gezeten. Daar speelde Jonas bas en ik gitaar. Ik heb zijn bas afgepakt voor deze band. Qua invloeden zijn er dingen die we alledrie tof vinden, en elk heeft ook zijn eigen interesses."

Pieter-Paul Devos: (zang/gitaar) "Muzikaal zitten we grotendeels op dezelfde lijn. En daar komt elk zijn persoonlijke aanvulling bij. In mijn ogen toch. Qua invloeden is het niet evident daar namen op te pinnen. Ik denk niet dat er één band is zonder wie ik nu geen muziek zou maken. Ik zou misschien andere muziek maken, dat wel."
Jonas Van den Bossche: (drums) "Pieter-Paul is nogal into hardcore en punk uit de jaren zeventig/tachtig. Pieter is meer de noise en postrock-man. En ik luister alleen naar Sonic Youth."

enola: Her en der wordt de groepsnaam afgekort als KKK. Het is jullie bekend dat er nog een groep actief is onder die afkorting?
Van Mullem: "Denk je dat wij zo’n racisten zijn? Je hebt geluk dat je niet zwart bent."
Devos: "Ik vind het niet erg. Het is zelfs grappig. En sarcasme verliest zijn kracht als je het moet uitleggen. Als het mensen ontgaat, dan is dat ons probleem niet.
Iemand zei me onlangs trouwens dat het patent op KKK verlopen is en we hem dus kunnen claimen."
Van den Bossche: "Ik heb de associatie al vrij lang niet meer gemaakt. Ik sta er niet meer bij stil."
Van Mullem: "We kennen de band dan ook al twee jaar langer dan de meeste mensen."

enola: Een andere associatie van jullie groepsnaam: het syndroom van Korsakov.
Van Mullem: "De naam is puur voor de klank gekozen. Er is trouwens ook een componist genaamd Korsakov. Al heeft onze naam met geen van beiden iets te maken. Hoe we dan wel op die naam gekomen zijn?"
Devos: "Zeer veel dope nemen."
Van Mullem: "Als je een kind neemt, moet je daar ook ooit een naam voor bedenken. Dat komt gewoon. En in dit geval zit er niets achter. Ik heb ’m ook niet gegoogled om te kijken of hij al ingenomen was."

enola: Kapitan Korsakov is redelijk goed ontvangen sinds de plaat in november verschenen is. Gezien de muziek die jullie maken, is dat niet evident.
Van den Bossche: "We hebben een vrij stevige live-reputatie opgebouwd. En we zijn niet echt bekend bij het grote publiek, maar er zijn veel muzikanten die ons tof vinden. En vice versa."
Van Mullem: "We worden ook op Studio Brussel gedraaid en ik moet zeggen dat ik dat niet evident vind. De cd is ook niet echt single-gericht."
Devos: "Als je naar de radio luistert en dan naar onze cd, dan verwacht je niet dat die twee te combineren vallen. Maar plots blijkt de plaat toch gedraaid te worden."

enola: Is dat een teken dat er iets veranderd is? En het weer luid en ruig mag?
Van den Bossche: "Toeval. Neen, ik hoor wel vaak dat mensen het tof vinden dat het niet afgelikt is."
Devos: "Het is ook logisch, als je het analyseert over de jaren. Er is iets en dan een tegenreactie van iets anders. Ik weet niet of dat nu zo’n moment is. Hopelijk wel."
"Al betekent dat niet dat we afkerig zijn van rustige muziek. "Untitled", het voorlaatse nummer op Well Hunger, is bijvoorbeeld kalm. Zoiets is een constant proces. Voor hetzelfde geld is onze volgende plaat compleet anders. Ik hoop eigenlijk dat dat sowieso het geval is. Al hoeft dat niet per se anders te zijn qua hard of zacht, eigenlijk is dat een complete bijzaak. Het is niet iets waar we rekening mee houden."
Van den Bossche: "We zijn misschien wel heftig, luid en vuil, maar we zijn geen metalband. Ik denk dat we samen iets hebben dat interessant is."

enola: Jullie videoclips zijn op z’n minst opmerkelijk te noemen. Niet in het minst door hun DIY-gehalte.
Devos: "De laatste, "When We Were Hookers", is geregisseerd door een vriend. Van Gaia hebben we nog geen klachten gekregen, nee. (lacht)
We hebben er wél ongelooflijk veel commentaar op gekregen. En nooit zit daar een middelmatige opmerking bij. Er is niemand die zegt: ’ik vind het wel tof.’ Het gaat eerder over vetzakkerij. Ofwel vind je het chique, ofwel belachelijk, dat is zo’n beetje de teneur."
Van Mullem: "Het was best leuk om te doen."
Devos: "Het was vooral grappig om te doen. Er zit helemaal geen statement of dergelijke nonsens achter."

enola: Moet je dan overtuigd worden om in je onderbroek tussen de varkens te gaan staan? Of denk je op een ochtend: als we straks eens…
Devos: "Deze clip is geregisseerd door Bram Ryde, een vriend waarmee we al een paar keer gesproken hadden over het maken van een clip. Hij kwam met het concept en ik vond het een goed idee. De rest van de band was er ook voor te vinden. Zodoende."
Van den Bossche: "Dus op een winterdag…"

enola: Om terug te komen op de livereputatie, die is deels te danken aan "Sheep Dip", het 48-minuten durende laatste nummer van de plaat. Live wordt het soms nog langer gespeeld.
Devos: "Een uur en een kwartier, zoiets. En dat is gewoon voor de fun, om eens te kijken of dat lukt."
"Sheep Dip" bestaat van in het begin. We spelen het al een hele tijd live in een gewone versie, van pakweg zeven minuten. Op de plaat hebben we extra drummers en gitaristen ingezet. Het idee was met "Sheep Dip" het album af te sluiten, en alle beschikbare ruimte op de cd in te nemen. De volgende stap was om dat ook live eens uit te proberen. Daarvoor hebben we dan wat gasten uitgenodigd."
Van Mullem: "Op cd is het trouwens ook live ingespeeld."
Devos:"Het is een one-take. Het enige dat daarbij op voorhand werd afgesproken, was het punt waarop iedereen moest invallen."
"De plaat kan ook absoluut niet voller dan hij nu is. Maar misschien is dit nog de gematigde versie van wat we willen doen. Wat ik eigenlijk zou willen, is totaal geen rekening houden met dingen als hard/zacht of het al dan niet toegankelijk zijn."

enola: Als dit de gematigde versie is, hoe klinkt de "gewone" dan?
Devos: "Dat kan alle kanten uit. (denkt na) Moest ik voorbeelden geven, zouden we de daar te veel op vastgepind worden. Maar dat kan letterlijk alle richtingen uit. Zowel qua hard-zacht als experimenteel of toegankelijk, instrumentaal of spoken-wordachtig."
Van Mullem: "We doen waar we op een bepaald ogenblik zin in hebben."

enola: Gaat dat vlot?
Door elkaar: ""Hookers" was er op vijf minuten. "Sylvie" ook. "Cozy Bleeders" idem. "Fuck Me" ook. "Fugu", daar hebben we ons mee geamuseerd. Eigenlijk was dat een jam. "The Looder" was het eerste nummer waar we écht lang aan gewerkt hebben. "Untitled" spreekt voor zich en "Sheep Dip" was een lijntje van toen Pieter-Paul 17 was. En is er redelijk vlot uitgekomen."

enola: Eigenlijk lijkt alles er vlot uitgekomen te zijn.
Devos: "Mja, maar we spreken in functie van de nummers waar we nu mee bezig zijn. Het is ook een proces, het songschrijven. Momenteel schrijven we veel meer samen dan in het begin en op andere manieren."
"En dat blijft spannend. Ik kan niet wachten om een tweede plaat te maken."

Van Mullem: "Het moet spannend blijven. Dat is ook de reden waarom we muziek spelen."
Van den Bossche: "En je kunt jezelf pas bewijzen vanaf je tweede plaat. Er zijn genoeg groepjes die één album maken met de paar goeie nummers die ze op vijf jaar tijd bij elkaar hebben weten te schrijven. Maar wat dan? Daarna is alles op en is het gedaan. Ik voel dat wij dat niet hebben."
Devos: "We schrijven ook constant. Hetzelfde met repeteren. We wachten niet tot er een optreden aankomt om te repeteren."

enola: Al staat daar vast tegenover dat rijk worden niet snel zal gebeuren bij KKK?
Devos: "We verdienen er niets aan, hebben ernaast ook jobs, maar…"
Van den Bossche: "Dat wil niet zeggen dat we er niet in geloven."
Devos: "In mijn hoofd is de band 90 procent van mijn leven."
Van den Bossche: "Stel je ook even voor dat het niet zo zou zijn: dat je acht uur per dag gaat werken en niét in een band zit."
Devos: "Uiteindelijk werk ik om in een band te kunnen zitten, om daar geld in te kunnen blijven steken, om materiaal te kunnen kopen. De frequentie waarop we nieuwe dingen — een andere gitaar voor een andere stemming, bakjes, weetikveel — kopen om te experimenteren, is hoog. Het is allemaal weliswaar goedkoop, maar toch. Ik denk niet dat ik een gitaar van meer dan 300 euro heb. Al het geld smelt weg in muziekwinkels."

enola: Conclusie: het is duidelijk geen hobbygroepje.
Van den Bossche: "Ik kan daar niet goed tegen, hobbygroepjes. Ik krijg diarree van mensen die spelen met alleen maar de juiste versterkers en de juiste gitaren. Het druipt er af dat het gebeurt om een pintje te kunnen drinken na de uren, er zit niks geloofwaardigheid in. Die mensen zijn er, maar ik moet dat niet tof vinden. Hetzelfde met squashen."
Van Mullen: "Tja, het gebeurt enorm veel: mensen met het duurste en kwiekste materiaal, die daar vervolgens geen zak mee doen."
Devos: "En denken dat het daar uit zal komen, niet beseffen dat je passie moet hebben, om de juiste redenen muziek moet maken, dat het resultaat niet ligt aan de prijs van je instrumenten. Met enkel duur materiaal kom je er niet. Kijk naar ons, wij spelen met brol en zijn kweetniethoegoed."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

acht + negentien =