Eindejaarslijstje 2009 van Mieke Boone

  1. Richard Hawley :: Truelove’s Gutter      
    De kamerbrede arrangementen bleven deze keer grotendeels achterwege, maar de grandeur heeft er alleen maar aan verpletterende schoonheid mee gewonnen. Meer dan ooit verstilde en in zichzelf gekeerde songs die flirten met de tienminutengrens, maar wat ons betreft nog etmalen langer mochten duren. Met stip de klasseplaat van het jaar.
  2. Fever Ray :: Fever Ray     
    Beklemmend, sinister en spooky; de debuutplaat van Karin Dreijer Andersson bleek allerminst een The Knife-light. Bevreemdend in alle opzichten, niet in het minst wanneer Dreijer het plots over vaatwassertabletten heeft. Maar de daver op het lijf krijgen bleek verdomd verslavend.
  3. The Hickey Underworld :: The Hickey Underworld     
    De kopstoot van het jaar; niets meer, niets minder. De Rock Rally-winnaars van 2006 klinken als een stel bloedhonden die eindelijk van de ketting mogen en al heel erg lang geen stevige spijs meer voor de kiezen hebben gekregen. De adrenalinepiek bij u, de argeloze luisteraar, bereikt bijgevolg ongekende hoogten.
  4. Grizzly Bear :: Veckatimest     
    Al maanden op voorhand uitgeroepen tot plaat van het jaar en bij zoveel drukdoenerij halen we meestal de schouders eens op, maar deze van de hemelse dauw levende melodieën konden we simpelweg niet terzijde schuiven. Haast exploderend van harmonieuze inventiviteit en een grot van Ali Baba om in te blijven graaien.
  5. Bat For Lashes :: Two Suns      
    Natasha Khan duikt op de opvolger van haar gesmaakte debuut alweer in een doos vol wonderlijke epiek en een parallel universum waarin ze transformeert tot een op destructie beluste sirene. Al die poeha over het tumult in de kosmos heeft ze echter niet nodig om duidelijk te maken dat ze weer een pak inventieve en intrigerende songs onder de arm heeft.
  6. Marissa Nadler :: Little Hells      
    De stem van de middeleeuwse freule baadt als vanouds in prachtige droeve ijlheid en bezwerend gitaargetokkel. Maar ons favoriete meisje-met-gitaar komt op haar vierde studioplaat plots ook kloeker voor de dag. Blikkerende eightiesdrums en zacht kreunende elektrische gitaren, het is een zijstap die we haar met veel plezier hoorden maken.
  7. Animal Collective :: Merriweather Post Pavilion      
    Animal Collective goes pop, maar hoe. De groep weet zichzelf iets meer dan gewoonlijk in het gareel te houden en laat de grootste ongebreidelde gekte op stal. Het komt de songs alleen maar ten goede op deze bruisende merry-go-round.
  8. The XX :: XX      
    Cum laude de grootste hype van het jaar en toegegeven, we haalden er lange tijd inderdaad meewarig de schouders over op. Maar de ontwapenende eerlijkheid, het gebrek aan franjes en de songs die zich steeds meer onder onze huid nestelden, deden ons toch net zoals de rest van het indiegild als een blok voor deze charmante debuutplaat vallen. Don’t go slow; op naar een overtuigende tweede volgend jaar.
  9. Dan Auerbach :: Keep It Hid     
    “Trouble Weighs A Ton” en meer opbeurends, ook solo danst de zanger van de Black Keys niet de sirtaki. Met ingetogen parels als “When The Night Comes” overtuigt Auerbach ook zonder een muur van geluid op te trekken, een vaststelling die ons meer dan tevreden stemde.
  10. Tiny Vipers :: Life On Earth     
    Ook Jessy Fortino heeft niets meer dan haar stem en akoestische gitaar in de aanbieding, maar meer heeft ze ook niet nodig om te imponeren met tijdloze songs die getuigen van hartverwarmende droefheid, een contradictie die zij wonderwel tot een vanzelfsprekendheid weet om te buigen.
  11. Aan singles die ons licht in het hoofd maakten ook dit jaar alweer geen gebrek, en vooral de zwaar aan de eighties schatplichtige dames bleken op dat vlak onze grootste verslaving. We gooien daarom bloemetjes naar Ladyhawke met “My Delirium”, La Roux met “Bulletproof” en Little Boots met “Meddle”. Wisten ons verder ook danig van ons werk te houden: The Hickey Underworld met “Future Words”, de “1000 Dreams” van Miss Kittin & The Hacker, “Candy” van Paolo Nutini, Doves met het glorieuze “Kingdom of Rust”, “My Girls” van Animal Collective, Isbells met “As Long As It Takes” en de knisperende elektronicapracht in het Dustland van The Gentleman Losers.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeventien + zeven =