Het tourdagboek van Sleepingdog in de UK :: deel 9

{image}Nog tot 11 september toert Chantal Acda van Sleepingdog door het Verenigd Koninkrijk. Op nieuws.goddeau.com brengt ze regelmatig verslag uit van haar belevenissen.

Deel 9 (slot)

Ik zit deze blog te schrijven op de boot naar Calais. Gisteren zijn we naar Manchester gereden waar we echt in een adembenemende zaal speelden. Het leek wel een kleine kerk maar dan zonder al het donkere. We hadden twee supports die allebei een beetje raar waren maar wel grappig, allebei op een andere manier. Dit was het laatste optreden van deze tour en ik moet hierna ook Rich achterlaten wat heel lastig is na zo intensief samen geweest te zijn.

De set begon met ‘Touching The Leafs” en ik voelde meteen dat dit een fijn optreden ging worden. De set was zo vredig en het publiek weer erg stil. Raar maar ik heb blijkbaar een heel ander gevoel met spelen in Engeland dan de meeste groepen. Ik heb werkelijk geen enkele slechte zaal gezien deze tour en geen enkel luidruchtig publiek. Het tegendeel eigenlijk.

Na “The Sun Sinks In The Sea” gespeeld te hebben moesten we stoppen omwille van de tijd. Zoals de meesten wel weten, is men erg streng met sluitingstijden immers in Engeland. Maar het publiek wilde meer. Ik heb toen op de rand van het podium “If Only” gespeeld gevolgd door “Blue Flowers”. Toen ik dat laatste liedje inzette kwam Rich naast me zitten en die zong het helemaal zachtjes mee. Wat een mooi moment en wat een afsluiting van een tournee die precies op het juiste moment kwam. Ik was emotioneel en ik zag dat Rich het ook moeilijk had. Het publiek was laaiend enthousiast en na een knuffel zijn we dan maar cd’s gaan verkopen. Ik heb de promotor moeten beloven snel weer naar Manchester te komen.

We hebben buiten nog wat wijn gedronken en daarna naar Leeds voor een laatste nacht in het huis van Rich, Cam, Al en Tim. In de loop van de jaren allemaal goede vrienden geworden. Vanmorgen ging de wekker en oh wat voelde dat dubbel. Ik heb wel zin weer naar huis te gaan maar ik heb absoluut geen zin dit alles achter te laten. Ik heb me nooit zoveel optredens achter elkaar in volle vertrouwen zo laten gaan. Me zo fijn gevoeld als ik zong. Dat is een veilige plek voor mij.

Daarnaast was het echt een openbaring om met Rich te spelen. Dat we dit naast onze professionele band (label) en vriendschap ook kunnen delen en echt de diepte in gaan. Ik heb dus inderdaad de dramaqueen uitgehangen en wat traantjes gelaten toen ik de auto instapte. Ik voel me rijk dat ik dit mee mag maken.

Ik voel nu echt ruimte om de nieuwe plaat af te gaan maken en daarna weer op pad te gaan. Het werkt inspirerend om op deze manier bezig te zijn. In november gaan we eerst nog naar de US. Ik, en mijn Vlaamse mannen. Veel zin in. Maar eerst nog even nagenieten, zonder alcohol de komende 4 weken weliswaar.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × een =