Nauwelijks een jaar nadat Do You Like Rock Music? en het radiohitje “Waving Flags” hen dan toch een béétje bekender heeft gemaakt, keert British Sea Power dat soort trivialiteiten de rug toe om een stille film uit 1934 van muziek te voorzien. Het resultaat is bij momenten bloedstollend mooi.
Het mag dan weinig met hun reguliere output te maken hebben, toch is Man Of Aran een volstrekt logisch British Sea Powerproduct. Van bij het begin gaf de groep blijk van een groot historisch besef en speelde het met de iconografie van het grote Britse rijk. Het is een kleine en een grote stap tegelijk van daar naar het harde leven aan de rand van de Britse Eilanden, zoals dat in Man Of Aran wordt gedramatiseerd.
In die film past filmmaker Robert J. Flaherty de principes van het door hem uitgevonden docufictie-genre toe op het leven van de mensen op de Araneilanden ten westen van Ierland. Net als in zijn bekendste film Nanook Of The North is hij de waarheid weinig genegen, maar zoekt hij er een gedramatiseerde vorm van en schuwt hij de manipulatie niet. Zo laat Flaherty de vissers technieken gebruiken die in werkelijkheid al decennia lang niet meer worden toegepast.
Maar daar gaat het British Sea Power allemaal niet om. “We hielden van de romantische notie van mensen die aan de rand van de beschaving leven”, laat gitarist Martin Noble op de hoes optekenen, en hun score speelt daar perfect op in. Van bij de hypnotiserende opener “Man Of Aran” word je meegezogen door de combinatie van de muziek en de bloedmooie, in hard contrast gefilmde zwart-witbeelden.
Daarvoor doet British Sea Power een beroep op zijn meest atmosferische kantjes. Niet alleen worden er een aantal oude nummers — zo is het geweldig getitelde “No Man Is An Archipelago” eigenlijk “The Great Skua” van op Do You Like Rock Music? — herwerkt tot sfeervolle instrumentals, regelmatig schiet de groep uit in postrockachtige crescendo’s, die opbouwen vanuit bijna niets met wat knarsende geluiden en een beetje omgevingsgeluid. Op zulke momenten is de geest van Godspeed You! Black Emperor niet ver weg, zoals in het hevige “Spearing The Sunfish” dat de jacht op een gevaarlijke haai documenteert. Dit is muziek die de verlatenheid van het eiland en de strijd voor het bestaan van een episch tintje voorziet en er een heroïsche draai aan geeft.
Bloedmooi wordt het wanneer de groep “Come Wander With Me” van Jeff Alexander onder een scene zet waarin de vissersfamilie zeewier gebruikt om de grond te verrijken zodat aardappelen er zouden kunnen groeien. Dan wordt pas echt duidelijk hoezeer muziek en beeld elkaar versterken. Met de muziek erbij ga je je plots inleven in de personages en wordt dit meer dan een pseudo-antropologisch portret.
Het is dus een goeie zaak dat bij de cd ook een dvd met de oorspronkelijke film en de nieuwe soundtrack wordt geleverd. We raden zelfs aan om er tijd voor te maken en voor deze versie te gaan zitten. Voor een uitstapje weg van de gewone paden heeft British Sea Power verdomd veel werk gestoken in Man Of Aran.
