EUROSONIC 09 :: Dagboek van een showcase-zapper

Met optredens van 250 bands uit heel Europa is Eurosonic in Groningen het grootste Europese showcasefestival. Het is dé gelegenheid bij uitstek voor een muzikant om in contact te komen met boekers of platenfirma’s van over het hele continent en de zo verlangde verovering van het buitenland in te zetten. Ook goddeau ging er op zoek naar de bands om dit jaar in de gaten te houden. We zapten van locatie naar locatie, van interview naar optreden naar winkelconcert, en brengen u nu het verslag.

Donderdag 15 januari

16.07u. Oosterpoort.         In een hoek van het geïmproviseerde café worden Jan Paternoster en Dries van Dijck van The Blackbox Revelation door twee Oor-journalisten aan de tand gevoeld. “Jij bent de drummer, ja? En wat doe jij?” Paternoster, met uitgestreken gezicht: “Ik ben de pianist”. Even later mag Triggerfinger het komen uitleggen, waarom zij geen arty farty muziek maken zoals Belgen dat in de ogen van Nederlanders horen te doen. Bassist Paul ‘Lange Polle’ van Bruystegem haalt herinneringen op: “ik stam nog uit een tijd dat ik mijn Jimi Hendrix-platen verborgen moest houden.”

17.30u. Plato.         Een blokje White Lies. Er mag dan heel wat hype hangen rond deze band, het stadium dat er nog winkelconcerten dienen gedaan te worden is nog niet voorbij. De platenzaak zit dan ook goed vol en de band vecht zich een weg door een wat krakkemikkige geluidsmix. Vanzelfsprekend wordt er afgesloten met “Death”, dat langzamerhand een bescheiden radiohitje aan het worden is. Vanavond volgt het echte werk, dit was alvast een lekkermakertje.
19.30u. Huize Maas.          “Ik ga niet klagen over al de hype, maar eigenlijk is het irrelevant”, zegt White Liesbassist Charles Cave. “Ik wou dat journalisten zich niet niet zo zouden bezighouden met dat soort pogingen tot toekomstvoorspellingen. Misschien zijn we er binnen een jaar niet eens meer. We nemen het van dag tot dag, meer niet. Ons debuut zal misschien niet door iedereen gesmaakt worden, maar wij zijn er in elk geval erg trots op. Maar we willen geen lof voor we dat verdiend hebben, en de meeste mensen moeten het album nog horen, dus we hebben nog niets bewezen.”

20u. De Spieghel.         In het bovenzaaltje van het jazzcafé De Spieghel zien we de eerste van de vele Belgische bands die dit jaar onze eer verdedigen. Ons land is dan ook het zogenaamde “focusland” en dat wordt op Eurosonic uitgespeeld met niet alleen keynotes van Herman Schueremans en sessies over onze festivalrijkdom, maar vooral met veel muziek. Naast usual suspects als Milow of Novastar, staan hier vooral jonge bands voor wie het in het buitenland allemaal nog moet beginnen. Dat gaat ook op voor Yuko (foto), dat met een sfeervol concert bewijst het interessantste te zijn dat we momenteel in de aanbieding hebben. De zoete droomliedjes van gitarist Kristof Deneijs krijgen ook vandaag opnieuw tegengas van het onrustige drumwerk van Karen of de vele kleine geluidjes die Lotte uit haar koffiemolen/piepschuim/speelgoedpiano/… haalt. Het blijft fascinerend om te zien wat allemaal gebruikt kan worden om geluidstapijtjes wat meer tekstuur te geven.
MySpace: http://www.myspace.com/yukotheband

21u. USVA.         Nog zo’n heel prille artieste: Selah Sue (foto). De Leefdaalse Sanne Putseys is nog maar negentien jaar maar beschikt al over een klok van een soulstem. Dat ze zich maar al te graag warmt aan de gloed van ragga en reggae, is aan haar patois en muziek te horen. Toch kan ze nog niet helemaal overtuigen. Zeker het kleffe “Mommy” kon ons niet bekoren, maar er is nog tijd natuurlijk: met een beetje kritische zin kan Putseys dit jaar een sterk debuut uitbrengen.
MySpace: http://www.myspace.com/selahsuemusic

22.15u. Vera.         Tijd om buitenlandse bands te gaan ontdekken. De Vera is een leuke club, dus laten we daar eens gaan kijken. Of beter ook niet: van bij de eerste tonen van het Ierse Fight Like Apes is het duidelijk dat dit niet echt een blijver is: Morticia uit de Addams Family op zang (en zo klinkt ze ook), een harige man op toetsen die de apen uit de groepsnaam uitbeeldt, en een banaal rockgeluid dat op onkundige wijze wordt gedomineerd door irritante bliepjes. Neen, als dit van de beste nieuwe muziek is die het groene eiland te bieden heeft, dan hebben de Ieren een groot probleem.
Myspace: http://www.myspace.com/fightlikeapesmusic

23.20u. Vindicat         Ha, een Britse band! Dat moet wel iéts zijn. Esser heeft zeker zijn charme. Van punky trashnummers gaat het naar door elektronica gedreven nummers met een groove. Bij momenten horen we er de jolige Britpop van het vroege Blur of Kaiser Chiefs in, hitje “Satisfied” is een uitstekend feestmoment dat door een geinig Music Hallpianootje wordt aangedreven. In de gaten te houden; dit zou wel eens iets kunnen worden.
MySpace: http://www.myspace.com/esserhq

00.00u. Huize Maas.         Wie staat daar zo hip te wezen in witte Soulwaxpakjes? Neen, dat is niet Natty; die hebben gecancelled en onze nationale A Brand springt maar wat graag in met een set die de evidente hitjes als “Hammerhead” links laat liggen ten voordele van twee covers: “Daft Punk Is Playing At My House” van LCD Soundsystem en “Thunderstruck” van AC/DC. Het veni-vidi-vicigevoel is groot: A Brand speelt strakker dan ooit en mag dat morgen nog eens overdoen. Als de verovering van Nederland nu niet is ingezet, dan lukt het nooit.
MySpace: http://www.myspace.com/abrandtheband

01.15u. Huize Maas.         Eigenlijk heeft White Lies  (foto) niets meer te zoeken op Eurosonic. Met alle hype rond To Lose My Life… hoeft de groep niet meer op zoek naar platenfirma’s, boekers, of zelfs maar een publiek. Het loopt zo wel los met deze band, en dat merk je ook aan de publieksreactie: de gekende singles worden maar wat graag meegezongen. Dat is niet meer dan terecht; hoewel het debuut nog zijn zwakke momenten kent en iets te vaak aan Ultravox of The Killers doet denken, heeft de groep een aantal supernummers in de aanbieding die het beste doen vermoeden voor de toekomst. Dat het visueel allemaal nogal aan Joy Division doet denken, dat moet u er maar bijnemen; er kan niet genoeg muziek met melodieuze baslijnen zijn.
MySpace: http://www.myspace.com/whitelies

Vrijdag 16 januari

14.45u. Oosterpoort.         In het zenuwcentrum van Eurosonic druppelen allerlei Belgische bands binnen. Tijd om hen eens te vragen wat ze hier eigenlijk komen doen. Wat hoopt een band te bereiken door hier gratis te komen spelen? “Buitenlandse boekers vinden”, zegt Jeroen De Pessemier van de Gentse electroformatie The Subs. “Onze platenfirma heeft internationale contacten genoeg, maar als we ook willen gaan spelen in het buitenland, hebben we mensen nodig die optredens regelen. Nochtans denk ik dat we met onze opvallende liveact ook over de grenzen best zouden kunnen scoren. We hopen dan ook wat interesse te kunnen wekken op Eurosonic.”
Ook voor The Sedan Vault (foto) draait alles rond het vinden van een buitenlandse boeker. “Op Eurosonic zijn minder platenfirma’s aanwezig,” zegt bassist Frederik Meeuwis, “het draait hier veel meer om de liveindustrie: boekers en festivalorganisatoren. Ons Belgisch boekingskantoor heeft alvast wat Franse, Zwitse, Britse en Scandinavische collega’s uitgenodigd. De kans dat je door pakweg zo’n Brit wordt opgepikt, is klein, maar je weet natuurlijk nooit.”
“Het is sowieso niet gemakkelijk om in het buitenland iets van de grond te krijgen: een boeker heeft pas interesse als je plaat er ook in de winkel ligt, en een platenfirma wil er maar aan beginnen als ze garanties hebben dat je kunt komen spelen. Het is dus aan ons om hen te overtuigen. Vanaf maandag ligt onze nieuwe plaat Vanguard overigens ook in Nederland in de winkel; ons concert op Eurosonic is dan ook een beetje een plaatvoorstelling.”
Een ander geluid bij Colin Van Eeckhout van AmenRa. “Eigenlijk draait alles voor ons op buitenlands vlak al zoals het hoort. Onze scene staat een beetje apart van de gewone muziekwereld die hier aan het feest is. Toch zijn we op de uitnodiging ingegaan om hier te staan; iedereen zegt ons dat we dat niet mogen missen en wie weet komen we zo wel onder de aandacht van een groter festival.”

20u. De Spieghel.         Zapmoment. Op zoek naar iéts om vandaag mee te beginnen, lopen we aan bij Emmy The Great. Helaas: Not great at all. Het concept “klein meisje speelt ladadaliedjes” is ondertussen echt wel uitgemolken tot op het bot.
20.20u. Vindicat.          Tsjechische electro-rap? We geloven er niet echt in, en WWW slaagt er niet in ons van dat idee af te brengen. Nochtans: Tsjechische bands ontdekken, is iets wat we van Eurosonic verwachten.
20.30. Magic Mirror.         Ook Poolse rock ontdekken zit er niet in, want de aangekondigde Czeslaw Spiewa laat zich vervangen door Nederlands nieuwe rockhoop De Staat. Dat betekent met strakke puntige rock alvast beterschap na Krezip, Kane en Anouk, maar hoger dan dat van de gemiddelde Gentse sceneband ligt het niveau toch niet. Nederland en rock; het blijft een immer moeizaam huwelijk.
http://www.myspace.com/emmythegreat
http://www.myspace.com/neurobeat
http://www.myspace.com/destaat

21.45u. St. Muziekschool.         Op plaat doet James Yuill aan de betere folk- en indietronica denken, maar live worden de beats tot zo’n hevigheid opgevoerd dat alle singersongwriterij eronder tot moes wordt vermalen. Nochtans is er genoeg te appreciëren aan ’s mans songs, maar dan moet hij ze ook wel laten horen. Tijd om die liveset een beetje te herbekijken en het woord “subtiliteit!” in grote letters op de muur van het repetitielokaal te schilderen.
MySpace: http://www.myspace.com/jamesyuill

22.15u. Grand Theatre.         Bij het aantreden van First Aid Kit (foto) begrijpen we eindelijk wat andere mensen wél bij Fleet Foxes overkomt. Nauwelijks hebben de twee jonge (15 en 17) Zweedse zusjes Klara & Johanna Söderberg hun eerste paar nummers gezongen, of we pinken al een traan weg (geen nood: het was meteen ook de laatste). De samenzang van de meisjes is wondermooi en tilt de simpele folk (Alela Diane is nooit ver weg uit de gedachten op “Jagadamba You Might”) tot een niveau dat hun jeugdige leeftijd overstijgt. Ook “Tiger Mountain Peasant Song” van Fleet Foxes passeert de revue, en weet u wat? We vinden het een stuk beter dan het origineel. Op 26 februari mogen ze in de AB Club het voorprogramma spelen van Venus In Flames. Geloof ons: het zal niet de laatste keer zijn dat u van hen zult horen.
MySpace: http://www.myspace.com/thisisfirstaidkit

23.10u. Magic Mirror.         Nog één Belgje om het af te leren? In de sfeervolle spiegeltent op de Grote Markt treedt The Ideal Husband (foto) aan, het geesteskind van Sandrine Collard. Nochtans blijft die zelf grotendeels achter de schermen — één keer komt ze als een echte chanteuse een nummer croonen — en laat ze het spotlicht aan de jonge Louise Peterhoff. Die is dan ook de perfecte frontvrouw om deze brave en bedeesde cocktailmuziek een grote speelsheid mee te geven. Ze kwijt zich bewonderenswaardig van haar taak door krols tussen de muzikanten rond te huppelen, maar het blijft onvoldoende om deze nummers echt spannend te maken. Voor onze volgende receptie willen we ze echter wat graag inhuren.
MySpace: http://www.myspace.com/idealhusbands

00.15u. Magic Mirror.         Om uit te bollen blijven we gewoon ter plekke en trekken we nog een hap postrock uit de muur. For A Minor Reflection mocht al met Sigur Rós op toer en bestaat uit vier jonkies die recht uit de IJslandse schoolbanken lijken geplukt. De kopieerdrift is dan ook nog niet helemaal uit de muziek verdwenen en wat we te horen krijgen, is een doorslagje van wat Explosions In The Sky al jarenlang doet. Helemaal erg wordt het als ze ook letterlijk de groep gaan coveren. Neen; deze jongens moeten dringend een paar jaar onderduiken met wat andere muziek en dan nog eens proberen. Dan komt het ongetwijfeld wel.
MySpace: http://www.myspace.com/foraminorreflection

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × vijf =