Late of the Pier + Dan Le Sac vs Scroobius Pip



Ze bestaan al sinds 2001, maar 2008 werd pas hét jaar van Late of
the Pier. Wie de afgelopen maanden immers nog niet te horen kreeg
van deze vier jongens uit de streek van Nottingham, is een te
beklagen mens. Met hun opwindende combinatie van electro, rock en
synthpop lijken ze perfect te passen binnen het plaatje van de vele
new rave getinte hypes van het moment, maar hebben ze op
debuutplaat ‘Fantasy Black Channel’ toch bewezen een eigen sound te
hebben.

Voor hun optreden in de AB Club brachten ze als verrassende support
act Dan Le Sac vs Scroobius Pip mee. Achter deze
welluidende namen schuilen electroproducer Dan Stephens en
‘performance poet’/rapper David Meads, beide afkomstig van
Stanford-le-Hope. Samen vormen ze een hoogst originele act met een
overdosis aan catchy nummers.
Of je nu ‘voor het genre’ bent of niet, het lijkt ons een moeilijke
opgave om te weerstaan aan songs als ‘The Beat That My Heart
Skipped’, ‘Letter From God To Man’, ‘Look For The Woman’ en ‘Thou
Shalt Always Kill’. Probeer zelf maar eens een nummer te schrijven
met een tekst als “thou shalt not read NME” en het toch te
schoppen tot track van de week in datzelfde muziekblad.
Met inventieve lyrics, dito attributen (een heel arsenaal aan
hoofddeksels, de bijbel, de tabel van Mendeljev en een vodje dat
een brief van God aan de mens moet voorstellen), een leuke cover
(‘Push The Button’ van Sugababes) en hier en daar wat grapjes, leek
het geen kunst voor de twee mannen om de hele Club voor zich te
winnen.

Late of the Pier was reeds vrijgesteld van die
opgave. Het publiek van de volgepakte AB Club had zich reeds lang
tevoren laten overtuigen door de muziek van het viertal en was
vastbesloten een geweldige avond te beleven. Vanaf de eerste noot –
de intro van succesnummer ‘Space And The Woods’ stortten ze zich
vol overgave in het concert.
‘Space And The Woods’ vormde volgens zanger Samuel Eastgate samen
met de voortreffelijke synthpopsong ‘Heartbeat’ en het sexy ‘Random
Firl’ (het nummer met de Bowie-esque vocalen) het rustige gedeelte
van de set. Hij beloofde dat wat daarna volgde compleet ‘high
voltage’ zou zijn.
Dat liet het – overigens bijzonder jonge – publiek zich uiteraard
geen twee keer zeggen. ‘Broken’ gaf het startschot en nadien viel
de meute niet meer tot bedaren te brengen. Het rockende
‘Whitesnake’ en instrumentaaltje ‘VW’ hielden iedereen in
beweging.

Daarna kwamen we al opvallend vroeg aan bij slotstuk van het
optreden. Er werd afgesloten met het gouden kwartet ‘The Bears Are
Coming’ (een topsingle met spannende scratches en vunzige
baslijntjes dat het geen naam heeft), ‘Mad Dogs And Englishmen (een
schoolvoorbeeld van het Britser dan Britse indierocknummer),
‘Focker’ (hét nummer van ‘Fantasy Black Channel’, probeer maar eens
stil te blijven staan wanneer je dít hoort) en het heerlijk
dramatische ‘Bathroom Gurgle’. Iedereen leek gek te worden bij het
horen van deze songs.

Klinkt allemaal zeer positief, maar zo gemakkelijk komt Late of the
Pier er niet van af.
Pas op, wat deze vier jongens doen is zeer leuk en wat ze doen,
doen ze goed. In tegenstelling tot wat her en der beweerd wordt,
zijn ze absoluut meer dan gewoon maar een zoveelste kopie van
Klaxons of Metronomy (zo te horen lijkt Gary Numan een
grotere invloed geweest te zijn).

Het gevaar kwam echter vanuit onverwachte hoek, namelijk vanwege de
eigen fans die zo enthousiast leken te zijn dat er voor de band
niet echt meer een uitdaging aan vast hing, wat zich uitte in een
op zich vrij voorspelbaar optreden. Ondanks alles hebben ze het er
vrij goed van afgebracht, maar indien ze nog iets meer op de proef
gesteld konden worden, had er vast en zeker nog veel meer
ingezeten.

We geloven niet dat er veel mensen naar huis zijn gegaan met het
gevoel dat ze het niet naar hun zin hebben gehad. Ze waren afgezakt
naar de AB Club voor een feestje en dat kregen ze ook. Nochtans
heeft Late of the Pier weinig moeite moeten doen om het zover te
krijgen. Het valt dan ook te hopen dat ze in het verdere verloop
van hun pas geopende tournee een versnelling hoger schakelen – waar
we hen zeker toe in staat achten – want anders vrezen we voor een
zwarte teleurstelling wanneer de hype eenmaal voorbij gewaaid is.

(Meer afbeeldingen)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 + zestien =