Roots Manuva :: Slime & Reason

Door het gebral van hun Amerikaanse collega’s zou je haast vergeten dat er ook elders getalenteerde rappers rondlopen. In het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld, waar Roots Manuva al jarenlang een sleutelfiguur van de zogeheten UK-hiphop is. Met Slime & Reason levert de balsturige Brit al zijn vierde album af.

Een kleine tien jaar geleden zette (de nochtans in Jamaïca geboren) Roots Manuva vrijwel op zijn eentje de UK-hiphop op de kaart. Het grandioze debuut Brand New Second Hand grossierde in een unieke hiphopvariant, die naast typisch Britse trip-hop ook duidelijke sporen vertoonde van reggae, ragga en dub. Het album won een handvol prijzen en maakte Rodney Smith zo goed als onsterfelijk. Jarenlang overheerste hij de Britse scene met het grootste gemak. Tot er niet zo plots fel weerwerk kwam van onder meer The Streets, Dizzee Rascal en The Bug. Met puike albums deden zij de positie van Roots Manuva wankelen, niet in het minst omdat de voortrekker op zijn vorige album even de weg kwijt was.

Op Slime & Reason begeeft Roots Manuva zich echter terug op het rechte pad. Of beter: in een druilerige, donkere grootstadssteeg waar de rapper zich loom, maar met een ongeëvenaard gevoel voor ritme doorheen stiefelt. Verwacht je niet aan een spectaculaire koerswijziging, eerder aan een frisse update van de Roots Manuva-sound : onderkoelde, oerdegelijke en bedreven hiphop, van een artiest die zijn métier als geen ander beheerst.

Om niet in eigenwaan of navelstaarderij te vervallen, riep Manuva de hulp van enkele bevriende producers in. Zij brengen Roots Manuva terug naar zijn, uhm…roots. Zo zoeken “Again & Again” en “Do Nah Bodda Mi” de grens op van Jamaïcaanse dancehall en hiphop. De nieuwe Britse wonderkinderen van Metronomy tekenen met “Let The Spirit” voor een al even puike productie die laveert tussen een ijskoude beat en broeihete ragga. Op het eind van de rit blijft het trouwens zoeken naar een ondermaats nummer, wat tegenwoordig al een prestatie op zich is in hip-hopmiddens.

Roots Manuva bevestigt daarmee eens te meer dat hij zoveel meer is dan een doorsnee rapper. Eén die met enkele toegevingen makkelijk een groter publiek dan The Streets en Dizzee Rascal samen zou bereiken, maar duidelijk kiest voor diepgang en authenticiteit. Zo spuugt “I’m A New Man” de meest schadelijke grimebeats uit sinds het debuut van Vex’D en doet Smith op “The Show Must Go On” het openhartige relaas van een stukgelopen relatie: “What have I become? A long streak of piss, a drunken bum?” De Jamaïcaanse Brit gaat onverstoord verder waarmee hij ten tijden van Brand New Second Hand mee begonnen was: los van alle conventies een eigen stempel op hip-hopmuziek drukken.

Binnenkort krijgt Roots Manuva eindelijk de erkenning die hij verdient. Zo staat hij op 10 november in de Ancienne Belgique geprogrammeerd met GZA, het opperhoofd van de New Yorkse Wu-Tang Clan. GZA zal er terugvallen op het dertien jaar oude meesterwerk Liquid Swords. Manuva mag er zonder schaamrood op de wangen putten uit Slime & Reason: een even gepassioneerd als compromisloos album waarop hij zijn status als vaandeldrager van de UK-hiphop kracht bij zet en waarmee hij niet alleen zijn Britse, maar ook het gros van zijn Amerikaanse collega’s het nakijken geeft.

Roots Manuva stelt Slime & Reason op 10 november voor in de Ancienne Belgique.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × een =