Een eerste langspeler van Those Dancing Days: op basis van de vorig jaar verschenen EP is de lust om zo’n plaat te beluisteren zowat nihil, maar wat blijkt: de vijf Zweedse tienermeisjes zijn muzikaal dermate gegroeid dat op In Our Space Hero Suits zowaar potentieel te horen valt.
Voor wie bij het horen of zien van de naam Those Dancing Days een belletje hoort rinkelen zonder de oorsprong van dat geklingel te kunnen plaatsen: deze Zweedse band heeft zijn naam ontleend aan het Led Zeppelin-nummer "Dancing Days". Althans, zo leert ons Wikipedia, het fijne medium dat er voor gezorgd heeft dat iedereen over eender welk onderwerp small talk kan verkondigen.
Verondersteld dat die informatie klopt, dan toont het in ieder geval aan dat dit vijftal over een behoorlijke hoeveelheid muzikale bagage bezit, wat op het eerste zicht niet evident is gezien het feit dat de leden van Those Dancing Days slechts enkele maanden geleden de poort van de middelbare school achter zich dichttrokken. Maar langs de andere kant: wie nu achttien is, bezit over zoveel technische mogelijkheden dat één zomervakantie volstaat om net zoveel muzikale kennis op te doen als waar vroegere generaties de gehele tienerjaren voor nodig hadden.
In het licht van die wetenschap laat In Our Space Hero Suits een ietwat magere indruk achter, maar gezien vooruitgang die de band maakt, is er geen reden tot wanhoop. Those Dancing Days is er immers hoorbaar op vooruit gegaan, in vergelijking met de titelloze EP die vorig jaar werd uitgebracht. Speelde een hammondorgel toen nog de — lichtjes irritante — hoofdrol, dan is de geluidsbalans nu duidelijk meer in evenwicht.
Soms zijn de klavieren nog steeds zeer prominent aanwezig, zoals in "Kids", maar over het algemeen zorgt Those Dancing Days op hun eerste langspeler voor pop pur sang. Door de vrouwelijke bezetting moet daarbij af en toe aan The Pipettes gedacht worden, maar in tegenstelling tot die laatste band, grijpt Those Dancing Days minder nadrukkelijk terug naar het verleden. Dat gebeurt wel, zij het op niet muzikale manier, in "Shuffle", een aanstekelijk nummer dat drijft op een efficiënte gitaarrif en waarvan de lyrics volledig bestaan zijn uit oude songtitels.
Op zijn mooist klinkt Those Dancing Days in "Duet Under Waters" dat uitpakt met vocalen en een melodie die kunnen tippen aan het beste van Au Revoir Simone. Door een strak drumpatroon en ietwat frivole zangpartijen ontstaat een vreemde chemie die het nummer ook in het vaarwater van wijlen The Long Blondes brengt. Een andere song die je meermaals doet teruggrijpen naar In Our Space Hero Suits is het zeer gemakkelijk getitelde "Those Dancing Days". Ook hier overheerst de frivoliteit, wat niet vreemd is gezien de link die het nummer maakt met kitscherig uitgaansleven.
De conclusie die vervolgens als vanzelf naar voren komt, is dat je Those Dancing Days voorlopig niet al te serieus kan nemen. In Our Space Hero Suits klinkt namelijk net iets te vrijblijvend om echt te beklijven. In wezen is dit een zeer krachtige plaat, maar dan stiekem: de strakke drums en meeslepende rifs zijn zo diep in de songs verstopt dat er te veel lagen pulp en pop af te pellen zijn alvorens de troeven zich aandienen. Als Those Dancing Days met een volgende plaat echter opnieuw eenzelfde stap vooruit zet zoals hier gebeurt in vergelijking met de EP, is de kans groot dat de toekomst voor dit gezelschap er rooskleurig uitziet. Tot dan volstaat een afwachtende houding.
