Do Make Say Think + aMute + J. Tillman

Les Nuits Botanique, Botanique Brussel, 6 mei
2007

Met een programmatie gespreid over de drie zalen en enkele grote
namen op het programma, was het zondag een drukke avond voor de
Botanique. De Rotonde leek aanvankelijk dan ook een kleine oase van
rust temidden van het zenuwcentrum: er waren nog maar weinigen
afgezakt voor de set van de Amerikaanse singer-songwriter
J. Tillman, die deze avond van wal mocht steken.
De man kwam gewapend met een verse lading zachte luisterliederen
uit zijn meest recente plaat ‘Cancer And Delirium’, maar maakte de
grove fout om de sowieso al zeer bescheiden composities nog verder
te ontmantelen tot een sologitaarschets. Als tussendoortje had hij
hiermee weg kunnen raken, maar al na tien minuten werden deze songs
saai en inwisselbaar. Ook op tekstueel vlak kregen we steeds
gelijkaardige dagboekfragmenten te verwerken (overpeinzingen over
leven en liefde, verleden en toekomst) waarbij met te veel lucht op
de stem gepoogd werd zo melancholisch mogelijk te klinken. Ook
intern boden de nummers weinig variatie – het gebruik van meerdere
akkoorden is toegestaan, beste Josh – wat de sleur compleet maakte.
Tillman vond het zowel voor zichzelf als voor het publiek een goede
zaak dat hij deze avond tegen de gewoonten in als enige
singer-songwriter op het programma stond; meteen een overpeinzing
die wij koesterden om de eindmeet van zijn set te halen.

Extra geruststellend was de wetenschap dat aMute
al in de coulissen stond te wachten. Jérôme Deuson leverde met
The Sea Horse
Limbo
één van de meest intrigerende platen van 2006 af en mag
als nationale revelatie gerust een plaatsje in de internationale
leiding krijgen. Voor deze concertreeks is het project uitgegroeid
tot een kwintet, dat als ‘aMute And The Sea Horse Band’ gedoopt
werd. Kwantiteit staat echter niet steeds garant voor kwaliteit en
spijtig genoeg was dit de leuze die de hele set samenvatte. Bij de
meeste nummers werd te snel overgeschakeld naar een harde
gitaarsound, waardoor de betovering die we op het album hoorden
niet opgebouwd kon worden. Op ‘The Sea Horse Limbo’ was ‘Hit My
Country’ een typevoorbeeld van sfeerschepping, live profileerde
deze song zich te snel als een rocktrack, waardoor ook te veel druk
kwam te liggen op de vocals van Deuson, een geniale componist maar
geen begenadigd zanger. We kregen natuurlijk enkele staaltjes van
vakmanschap, maar in al het podiumgeweld was het zoeken naar de
subtiliteit die van het studiowerk zo’n magische ervaring
maakte.

Een veel organischer aanpak hoorden we bij Do Make Say
Think
. Voor de gelegenheid was het Canadese kwintet
uitgebreid tot een achttal waarbij drums, gitaren, bas, keys, viool
en een aantal blazers de warme albumklank nog voller konden laten
klinken. Niet alleen kregen de afzonderlijke stukken genoeg de tijd
om zich te ontplooien, de set als geheel kende ook een zachtere
inleiding en bouwde daarop voort naar een dreigender tweede helft.
Door de logge podiumbezetting bleef het gebeuren aanvankelijk vrij
statisch – de trompettist speelde in den beginne bijvoorbeeld
slechts een kleine rol en leek wat onwennig af te tellen tot zijn
volgende bijdrage – maar al doende werd behoorlijk snel een interne
dynamiek gevonden. Na de opwarming hoorden we dan ook enkele
memorabele klankspelen. Topmoment ‘Horns Of The Rabbit’ voerde je
mee doorheen een smeltkroes van gevoelssferen: prominentere strings
gaven de inleiding een extra broze toets, maar moesten plaats
ruimen voor een nog indrukwekkendere, meedogenloze gitaarmuur. De
uitgebreide kopersectie zette de jazztoets van de plaat bij
momenten sterker in de verf, een uitstekende accentverschuiving die
variatie binnen de set bracht. Het knelpunt waren ook hier weer de
onvaste vocals, maar gelukkig sprong Do Make Say Think hier
schaarser mee om. Voor het echte werk kregen we dan ook een
doorverwijzing naar de aankomende gig van Great Lake Swimmers,
samen met Akron/Family verantwoordelijk voor het stemmenwerk op
‘You, You’re A History In Rust’. Van het aangekondigde visuele
spektakel merkten we maar weinig op, maar muzikaal stond Do Make
Think Say vanavond zeer scherp. Ze zorgden dan ook dat de avond
alsnog een happy end kende na de slappe set van J. Tillman
en een weinig overtuigend aMute.

J. Tillman’s ‘Cancer And Delirium’ is uit bij Fargo.
aMute’s The Sea
Horse Limbo
is uit bij Intr-Version/Lowlands.
Do Make Say Thinks You, You’re A History In
Rust
is uit bij Constellation/ Bang!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twintig − 11 =