CocoRosie :: The Adventures of Ghosthorse and Stillborn

Dromen verteld door kinderstemmen en begeleid door Fisher Price- en
andere speelgoedgeluiden: een eclectische mix waarmee de zusjes
Bianca – Coco – en Sierra – Rosie – Casady op La Maison de mon Rêve
en Noah’s Ark
al menigeen wisten te betoveren. Elke plaat opnieuw creëren ze met
behulp van samples en hun zweverige kinderstemmen een
sprookjesachtig universum, bevolkt door wonderbaarlijke figuren.
Hun muziek is speels en breekbaar, melodieus en onschuldig… Mooi
dus, maar ook kinderlijk. Het is daarom altijd een klein beetje
wennen aan de sfeer in de wereld van de Casady’s, een beetje
regresseren zelfs. Maar het kind in ons is nooit ver weg, en
geholpen door nostalgische speelgoedgeluiden komt het na een minuut
of twee tevoorschijn om vol verwondering het onaardse decor van
CocoRosie en zijn inwoners te exploreren.

De kick-off van ‘The Adventures of Ghosthorse and Stillborn’ is
‘Rainbowwarriors’. De zachte hiphop-beat, de stemmetjes, het
koorgezang en de geluidjes nemen je bij de hand en met hen huppel
je op een vrolijk ritme de wereld van Coco en Rosie binnen.
‘Promise’ zet de hiphop-invloeden nog meer in de verf en klinkt als
een conversatie tussen twee personages: een zangerige, engelachtige
stem dient er een quasi rappende van repliek op een toon die van
deze song haast een gebed of een gedicht maakt. Iets verderop loop
je heel even de ‘Bloody Twins’ tegen het lijf, twee etherische
stemmen die je toespreken op de tonen van een oude muziekdoos.
Vervolgens gaat het naar ‘Japan’, een song die heel even de
betovering van dit album verbreekt, want hier gaan de zusjes heel
even van kindse speelsheid naar kinderachtigheid. ‘Everybody
wants to go to Japan / Everybody just hold hands’
, klinkt het
in het refrein. Wat ons betreft: wij zweven hier liever nog even
verder tussen droom en realiteit.

Op naar ‘Sunshine’ dus. Een prachtsong die dankzij zijn eenvoud
weer helemaal die feeërieke sfeer oproept. Ditmaal immers geen
franjes en samples, maar alleen stem en piano. Een track die je
best beluistert met de zon op je gezicht! In ‘Black Poppies’ houden
CocoRosie er bijna dezelfde eenvoud op na, want ook hier is de
aanwezigheid van het speelgoed gering. De sfeer is echter
mysterieuzer en wordt er een stuk duisterder op. Wat ons bij het
thema van het volgende nummer brengt. Eenzaam en onbegrepen is de
‘Werewolf’, de volgende figuur die we in ditdromenland aantreffen.
Over een lichtvoetige beat en pianobegeleiding vertellen de zusjes
u zijn triest verhaal. ‘Animals’ gaat even melodieus verder. Met
‘Houses’ zijn we al aan etappe negen toe. Je bezoekt er een van de
‘huizen’ en hoort even Bianca Cassidy spreken, tot de operastem van
Sierra overneemt… en alles er even stil van wordt.
Dan volgt er een ontmoeting met ‘Raphael’. Ondanks de
voortreffelijke en boeiende voorgaande songs is dit onze lieveling:
eenvoudig, mooi en aangrijpend. Heel even streelt ‘Girl and the
Geese’ langs ons: a girl who talked to geese – gelukkig
voelen we ons niet aangesproken! De zusjes sluiten met ‘Miracle’
het album heel ingetogen af, al was het om onze terugkeer naar de
realiteit slechts met een minieme shock te laten verlopen.

Het is steeds fascinerend hoe een artiest/kunstenaar erin slaagt
een eigen fantasiewereld op te bouwen, er zelf lijkt in te leven en
je er af en toe een glimp van laat opvangen. De Casady’s hebben met
hun rijke fantasie zo’n dromerige wereld bedacht. Ze hebben het
vermogen om je er naar te laten reizen en er bij momenten zelfs in
te doen geloven. Hun songs staan bol van metaforen en symbolen als
regenbogen, kristallen, vaders en moeders, de dood en geesten…
Alles dus om muziek te maken die zowel licht als duister kan zijn,
met altijd die gevoelige kinderlijke toets. Hard to please
als ze wel eens durven zijn, horen we critici al opwerpen dat
CocoRosies muziek kinderachtig is, dat hun speelgoedgeluiden
ergerlijk zijn en hun zelfgegenereerde wereld lang niet zo
interessant is. Wat ons betreft is er niets ergerlijk of
kinderachtig aan. Integendeel. We laten ons graag in hun feeërie
onderdompelen en dromen er met plezier bij weg. Een
must-have album – het beste dat ze tot nog toe maakten –
voor wie van gevoeligheid houdt en het kind in zich nog af en toe
een sprookje wil voorschotelen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 + 9 =