Peeping Tom, 6 November 2006, Het Depot

Discussiëren over "dé muzikanten van een generatie" is elke keer opnieuw weer een heerlijke strijd. Dan haalt men bands aan als Radiohead en Sigur Rós, vermeldt men flarden Outkast, dicht men misschien The White Stripes enige lof toe en spreekt men hopelijk ook een woordje over Mike Patton.

Patton behoeft geen introductie en we zullen u die bij deze dan ook daadwerkelijk besparen. Wie het allemaal een beetje volgt, weet dat ’s mans reilen en zeilen zich overal en nergens ophoudt: nergens in creatief opzicht, overal omdat hij zelfs Leuven groot genoeg acht om er met zijn nieuwste hobby, Peeping Tom, neer te strijken. En laat die combinatie van overal en nergens, volgens ons, de Held kenmerken.

Waaraan je te verwachten bij een Peeping Tom-concert? En vooral: waaraan je te verwachten bij een Patton-show? Is de man intussen verworden tot een bezadigde rocker, een madonna die krampachtig creativiteit claimt, of is Mike Patton het visionaire genie dat moeiteloos van gedaante verandert, al naar gelang zijn goesting? Na vandaag is het helemaal duidelijk: de tweede mogelijkheid is de enige juiste.

Want Patton maakt indruk. Hoe hij als laatste, haast nonchalant, het podium opsloft. Hoe hij als een dier de micro bespringt en opener "Mojo" naar de sterren gilt. Hoe hij zijn genie combineert met een wat afgeborstelde sportieve look, die wij stiekem sterk associëren met het woord ’fout’. En hoe hij temidden van andere namen, Imani Coppola en human beatbox, Rahzel, heer en meester blijft. Anderhalf uur lang.

De nummers worden (vanzelfsprekend) bijna allemaal uit de Peeping Tom-plaat gelicht en dat laat het publiek zich merkbaar smaken. Songs als "Don’t Even Trip" en "Getaway" gaan er, ook bij de oude-Faith No More-t-shirtdragers, in als zoete koek. Geen gehengel naar "Midlife Crisis" of "Epic", vanavond. Faith No More is dood, lang leve Peeping Tom. En laten we eerlijk zijn: Pattons’ nieuwe band is kwalitatief hoogstaander, en vooral ook pakken origineler, dan de succesvolle rockgroep waarmee hij destijds doorbrak. Dit is geen gitaarmuziek meer, dit is cross-over. Hier worden bruggen gelegd tussen meerdere genres en bovenal is dit onweerstaanbaar. In 2006 speelt Peeping Tom in dezelfde klasse als Gnarls Barkley, en toevallig of niet, daar alludeert Patton vanavond ook op.

Hoogtepunten te over, de verveling ligt geen moment op de loer. Leuven zal waar voor zijn geld krijgen. Een striemende versie van "Five Seconds" rolt de zaal in en terloops mogen alle dikke vingers omhoog. Well, fuck you too. Niet elke muzikant is een ’artiest’, wel zo de Peeping Tom-bezetting die vanavond op het podium staat. En omdat artiesten een kunstje verstaan waaraan de gewone sterveling zich enkel tijdens een spelletje truth or dare waagt, krijgen zowel Rahzel, Coppola als DJ Rob Swift, vanavond tijdelijk hun eigen forum. Patton verdeelt en heerst, maar hij is royaal. Ook dat kenmerkt de held.

Rahzels beatbox-act kan, halfweg de set, op veel bijval rekenen, maar opdat er niet gesuggereerd zou worden dat het hier eigenlijk een potje dierenkijken betreft, wordt er op de achtergrond een snoeiende jam opgebouwd, die in een dijk van een song ontaardt. Het publiek is ruim voldaan wanneer de set op zijn einde loopt, maar het gejoel om meer komt van alle kanten. Het vergt enig geduld, maar de sterren komen een voor een terug. Patton als laatste, met een frisse Belgische pint aan de lippen. De perfect geoliede machine wordt een laatste keer op de rails gezet en een krachtig "How U Feelin’?" laat het publiek andermaal uit zijn dak gaan. Het heerlijke "Anger Management", dat Patton samen met Dan the Automator onder het Lovage-vaandel uitbracht, mag ons theatraal en niet gespeend van enige humor, uitzwaaien.

Als Mike Patton een scheet laat weerklinkt er een cimbaal, en als hij een gil slaakt davert de hele zaal op zijn grondvesten. Hij heeft het allemaal zo geregeld, het staat hem, men tolereert dat van hem. En dat maakt hem tot een van dé muzikanten van zijn generatie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × 5 =