Chantal Acda (Sleepingdog) :: “Mensen die pisnijdig worden van mijn muziek zijn altijd welkom”

Het is donderdagnamiddag, half vijf, en het is opvallend zacht
buiten. Na een tussenstop bij een vriendin in het centrum, fietst
de Nederlandse Chantal Acda richting AB Café, waar ze een interview
zal geven naar aanleiding van het verschijnen van ‘Naked in a Clean
Bed’, haar debuut als soloartieste. De zangeres van Chacda, al
verschillende jaren inwoonster van Ukkel, wordt begroet als ze het
café binnenstapt. Ze is hier op vertrouwd terrein en zal gedurende
het interview nog verschillende malen aangesproken worden. Chantal
denkt niet lang na en vraagt een frisdrank. De baby die er in maart
zal komen, heeft het niet voor alcohol. Ze gaat aan het hoge
tafeltje zitten waar een notitieblok klaar ligt en een recorder
loopt. Chantal begint te vertellen…

enola: chantalacda1.jpgHoe gaat het met jou?
Acda: (aarzeling) Goed! Ik heb net genoten van een warm
bad.
enola: Dat is goed. Hoe lang zit je eigenlijk al in de
muziekwereld?

Acda: Tja, vanaf wanneer zit je daar precies in? Ik heb
eerst heel lang op straat gespeeld. Maar dan heb ik me daar van
afgezet, omdat mijn moeder ook zangeres is. Ik wilde even geen
zangeres meer worden.
enola: Heb je je van je moeder afgezet?
Acda: (Overtuigd) Neen! Mijn moeder is mijn heldin. Ik was
gewoon een puber die niet wilde doen wat haar ouders deden. Maar ik
heb dus veel op straat gezongen, vaak in België ook. Daarna kwamen
langzaamaan kleine optredens en zo.
enola: En dan ben je ontdekt op straat?
Acda: Neen, eigenlijk ben ik nooit ontdekt. (lacht)
enola: Hoe was dat dan?
Acda: Dat was vrij moeilijk, maar je leert er veel uit.
Meestal deed ik het samen met een vriendin en het was ook erg tof,
vooral omdat in verschillende steden mensen zo anders reageren. Het
leukste was Dublin. Daar hebben we op één dag onze hele vakantie
bij elkaar kunnen spelen. Antwerpen was ook tof om er te spelen,
hoewel ik er als stad op zich niet bijzonder veel van hou.
enola: En dan begonnen met Chacda?
Acda: Toen woonde ik nog in Eindhoven en had ik daar een
bandje. Dat was heel slecht. Als ik verhuisd ben naar België, ben
ik met Chacda begonnen. Hier kwam ik mensen tegen die aanspreekbaar
waren. In Nederland was dat erg moeilijk.
enola: Is dat de reden waarom je naar België bent
verhuisd?

Acda: Het is zeker een van de redenen. Ik voelde me
eigenlijk niet meer vrij tussen de Nederlanders. Ze zijn me te hard
en het is er ieder voor zich. Ook muzikaal kon ik er echt niet
groeien want je wordt er in een hokje geduwd en samenwerken met
andere scènes of genres is er bijna onmogelijk.
enola: Merk je hier dan echt een verschil?
Acda: Ja, toch wel. Alleen het publiek al. Ik ben keer op
keer gechoqueerd als ik zie dat mensen in België naar me luisteren.
Dat is echt raar als je dat niet gewoon bent. Het is veel
moeilijker om in Nederland te spelen want iedereen staat er te
praten. Dat wil niet zeggen dat ze het slecht vinden, maar het gaat
er gewoon zo. Ze kunnen het niet opbrengen om even op te houden met
praten en te luisteren als er iemand aan het spelen is. En dat is
ook bij hele grote bands.
enola: En je treedt binnenkort meer op in Nederland dan in
België…

Acda: Eigenlijk speel ik meer in België, maar nu zijn er
toevallig een aantal optredens in Nederland gepland. Maar dit is
wel goed, want het houdt je scherp. En als ik in Brabant speel, dan
is dat al heel wat anders dan in Amsterdam. Amsterdam is voor mij
echt heel moeilijk, terwijl Brabant meer tegen Vlaanderen aanleunt.
Ze zijn niet zo asociaal en arrogant. Het stereotiep van een
Nederlander is een sociaal en open iemand, terwijl Vlamingen dan
zogezegd gesloten zijn, maar Vlamingen zijn gewoon bescheiden bij
een eerste gesprek. Een Nederlander zal je direct proberen
overklassen en tonen wie hij is en wat hij kan. Zo kan geen echt
gesprek ontstaan.
enola: Voel jij je eerder Belg of Nederlander?
Acda: Ik voel me een beetje vanalles (lacht). Dat is soms
wel lastig. Ik voel me tussen Vlaming en Brabander. En een stukje
van mij is IJslander.

Sleepingdog

enola: Nu je met Sleepingdog solo bezig bent, voel je dat als
een bevrijding of eerder als een belemmering?

Acda:
Moeilijke vraag. Het hangt heel erg af van het ogenblik.
Op een gegeven moment voelde ik me bij Chacda een beetje vast en nu
heb ik echt wel zin om terug met Chacda te werken. Als je in een
groep speelt, ben je altijd afhankelijk van anderen. Dat kan heel
bevrijdend zijn maar kan je ook erg belemmeren omdat je niet
honderd procent doet wat je wil. Ik ben ook geen type dat andere
mensen dingen zal opleggen. Ik had zoveel behoefte om even iets
voor mezelf te doen, waar niemand iets mee te maken had. Het is
voor mij belangrijk, denk ik, dat ik de twee met elkaar kan
combineren.
enola: En op een podium?
Acda: Het is allebei zo verschillend. Wat ik leuk vind aan
Sleepingdog, is dat ik er erg zacht kan spelen en andere
instrumenten gebruik. Ik kan dan op het moment zelf dingen
verzinnen en niemand hoeft met me rekening te houden. Aan de andere
kant, is de kracht en het samenspel van een groep erg
inspirerend.
enola: Je hebt impulsief beslist om de nummers van Sleepingdog
toch uit te brengen, hoewel dat eerst niet de bedoeling was. Ben je
nu blij met die beslissing?

Acda: Ja, echt heel blij. Mijn cd-voorstelling vond ik
ontzettend eng. Het heeft me ontroerd omdat ik wist dat er niets is
dat meer mij is dan dat. Het is dan bijzonder leuk om te merken dat
er mensen zijn die snappen wat ik bedoel. Dat heeft me erg veel
kracht gegeven.
enola: Met de nummers van Sleepingdog reken je af met een
moeilijke periode in je leven. Ervaar je die periode opnieuw als je
optreedt of hebben de nummers hun therapeutische waarde
verloren?

Acda: Ik kan niet een nummer spelen en het niet meer
voelen. Sommige nummers kan ik live bijna niet spelen omdat het te
diep zit, zeker niet in Nederland. Maar als ik ze speel, denk ik
niet aan wat ik heb meegemaakt en hoe erg dat was maar heb ik
eerder een gevoel van opluchting omdat die periode achter de rug
is.
enola: Vind je het een aangename gedachte dat andere mensen jouw
muziek gebruiken om om te gaan met hun eigen
problemen?

Acda: Ik ben heel blij als mensen, op welke manier dan
ook, iets voelen bij mijn muziek. Of ze er nu blij of agressief van
worden, maakt me weinig uit. Worden ze er echt pisnijdig van, dan
heb ik dat nog liever dan dat ze denken: “Dat is wel
grappig”.
enola: Al veel mensen ontmoet die er pisnijdig van
worden?

Acda: (lacht) Neen. Maar ze mogen zeker komen. Ik wil
gerust alle reacties in ontvangst nemen.
enola: Welke plaat zet je zelf op om je wat op te
beuren?

Acda: Speedy J. En Slayer. Vooral die de laatste tijd. Daar word ik wel
blij van eigenlijk. Als ik me begrepen wil voelen, dan ga ik voor
Cat Power, Sparklehorse, The Notwist, Radiohead en Death Cab For Cutie.

chantalacda2.jpg Nieuwe bezetting

enola: Gaat Sleepingdog nog door of was het een eenmalige
zijstap?

Acda: Ik ben al weer aan het schrijven. Ik heb daar niet
bij stilgestaan of ik er mee door wil gaan. Ook aan de nieuwe
Chacda ben ik bezig. Dat is toch wel een groot verschil. Mijn
nummers voor Sleepingdog laat ik aan niemand horen, terwijl de
nummers voor Chacda in lagen worden gemaakt door de verschillende
groepsleden. Ik heb die band iets meer uit handen gegeven en we
hebben een nieuwe bezetting. Het zal alleszins anders klinken. Een
stuk elektronischer. Ik krijg bijvoorbeeld een elektronisch stuk,
waar ik dan weer iets aan toevoeg en dat stuur ik op mijn beurt
opnieuw door.
enola: Is die nieuwe bezetting al bekend?
Acda: Die is ongeveer bekend. Marissa Van Mourik, waarmee
ik altijd al heb samengewerkt, blijft. Boris Gronemberger komt er
bij. Voor mij is hij verreweg de meest geniale muzikant in België,
die in Vlaanderen weinig bekend is en speelt bij V.O. Ik heb er
vroeger al mee samengewerkt. Ook Jürgen De Blonde van De Portables
zal meewerken. En mensen van Timesbold wellicht.
enola: Vrees je niet dat je een stuk van je impulsiviteit van
Sleepingdog zal verliezen nu je op voorhand weet dat je nummers
schrijft om uitgebracht te worden?

Acda: Daar was ik erg bang voor, als ik terug begon. Maar
eenmaal aan het schrijven, heb ik gemerkt dat er geen probleem is.
Als ik een nummer schrijf, dan is dat altijd impulsief. Ik heb nog
nooit echt gestructureerd gedacht wanneer ik aan het schrijven was.
Uiteindelijk schrijf ik alles voor mezelf. Ook op het gebied van
opname zal er niets veranderen. De eerste plaat heb ik erg kig
opgenomen, op het toevallige af. Maar ik heb me gerealiseerd dat ik
gewoon niet beter kan. Ik ben echt een kluns met computers en
microfoons en zo.
enola: Naked in a Clean Bed is ontstaan in een kelder en
bevat vele verwijzingen naar het kinderlijke en het dierlijke. Last
van drukte?

Acda: Ja. Bij mij komt alles heel hard binnen. Als het
heel snel gaat, dan raak ik helemaal in de war. Dan heb ik het
gevoel dat ik niet mee kan. Hier is het gelukkig iets beter dan in
Nederland. Bij mensen voel ik me soms een alien. Wanneer ik bij
dieren ben, dan voel ik me heel erg rustig.
enola: Waarom woon je dan in een grootstad?
Acda: Ik ga verhuizen! (lacht). Ik hou zoveel van mijn
dieren, dat ik besloten heb in een hoevetje in Leuven te gaan
wonen. De kelder zal dan een zolder worden. Daar begin ik op te
nemen vanaf december of zo.
enola: De reviews van zowel Chacda als Sleepingdog zijn over de
hele lijn positief, maar toch zijn het geen namen die bekend zijn
bij het grote publiek. Vind je dat jammer?

Acda: Absoluut niet. Ik mag op erg mooie plaatsen spelen.
Ik word heel erg gesteund, door AB bijvoorbeeld. Ik ben me er ten
volle van bewust dat ik absoluut geen muziek maak om overdag op de
radio gedraaid te worden. Dat wil ik ook niet, want mijn muziek
moet nog altijd van mij zijn. Ik ben al erg blij met alle positieve
reacties die ik heb gekregen op Sleepingdog, want dat had ik
eigenlijk niet verwacht. Wanneer ik dan een groep als Arctic
Monkeys
aan het werk zie, denk ik: “Dat is wel heel grappig,
maar zo zit ik niet in elkaar.”
enola: Zijn er ook met Chacda optredens gepland of eerst de plaat
afkrijgen?

Acda: We hebben een optreden op een Shipwreck avond in
november met Tomán en zo. Daar gaan we al nieuwe nummers spelen.
Dan wordt het even rustig, omdat ik dan zal bevallen. In het
voorjaar komt de nieuwe Sleepingdog uit als alles goed gaat en in
het najaar de nieuwe Chacda. Ik wil niets overhaasten. Boris en
Jurgen hebben het ook druk en ik wil hier tijd voor nemen zodat het
leuk wordt om dit op te nemen in plaats van alles snel af te
werken.
enola: Zijn er Belgische groepen die je van dichtbij
volgt?

Acda: V.O. zeker. Jammer genoeg nog niet ontdekt door
Vlaanderen. Hollywood Porn Stars vind ik ook echt leuk. En
Vlaamse bands… De Portables, Tomán,… Even denken. Oh, Loobke. Ken je die? Ik heb
het niet zo voor zangeressen, maar zij zingt echt mooi. En dEUS
natuurlijk. Ik ben een dEUS-meisje. Al van mijn vijftiende of
zo.
enola: Als je zelf mag kiezen wie met jou op de volgende
Sleepingdog een duet opneemt…

Acda:
In België zeker Tom Barman (enthousiast). Ik wil wel
meer met hem, het maakt niet uit wat. Internationaal Ben Gibbard
van Death Cab for Cutie. Ongelooflijk hoe mooi die gast kan
zingen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

13 + veertien =