Het was nog best vroeg die donderdagmiddag, toen Peter Van de Veire ons in een ongewoon gevoelige bui aanmaande de naam Guillemots te onthouden, "want dit is zooooo mooi". En dat hij gelijk heeft. U kan het nu reeds horen op de e.p. From The Cliffs, die gezegend is met de prachtsongs "Made Up Love Song #43" en "Trains To Brazil", twee hoogtepunten van hun veel te korte Pukkelpopset.
Een klassiek geschoold zanger-pianist, een drummer met folkverleden, een contrabassiste, twee blazers en een noisegitarist die in het heetst van de strijd zijn gitaar met een boormachine bewerkte: Guillemots is een rare bende, maar dan wel van het soort dat in al zijn compromisloosheid prachtige muziek weet te maken.
De groep werd bij de eerste nummers wat geplaagd door de techniek, maar een verschroeiend nieuw nummer (we vermoeden dat het "They’re Coming" heet) en het weids openbloeiende "Made Up Lovesong #43" deden de vonk duidelijk overslaan. Tegen "Go Away" kon wat ons betreft het dak eraf, maar u bleef relatief rustig. We vermoeden dat het nog onbekende songmateriaal Guillemots parten speelde.
Herkenningsapplaus was er wel voor een uitstekend "Trains To Brazil", en toen moest de band het fenomenale "Sao Paolo" nog uit zijn hoed toveren: een refrein waar de mannen van Keane ongetwijfeld al weken niet meer van kunnen slapen en een steeds verder evoluerende song waren wij al dagen niet genoeg van kunnen krijgen. Binnen een half jaar in pakweg de AB wordt dit nummer ongetwijfeld het hoogtepunt van concertjaar 2007.
Guillemots live klinkt een stuk energieker dan op cd, zo bezwoer zanger Fyfe Dangerfield ons de dag voordien nog: " Er zijn mensen die ons op cd geweldig vinden, maar er live geen bal aan vinden en omgekeerd". Wij zijn intussen gek van beide Guillemots-incarnaties en hopen van u hetzelfde.
