Vergeet het uitgebreide Madensuyu-interview niet!
Tussen de enthousiaste vrienden en familieleden was het niet
eenvoudig om kort naar een reactie te peilen en toen we ons
eindelijk tot bij PJ Vervondel gewurmd hadden, kregen we eerst zelf
een vraag te verwerken. ‘Strak, retestrak en afwisselend’, was het
antwoord op de vraag wat we ervan vonden en hij knikte instemmend.
Stijn De Gezelle was ook opgetogen over het optreden: ‘Het was erg
goed. Ik ben opgelucht en content’.
Was het nog beter dan de try-outs die jullie al gespeeld
hebben?
Stijn: Het was vooral anders. Nu ging het er nog veel feller
en intenser aan toe dan bij onze try-outs.
Jullie leken ook erg goed voorbereid. De set stak goed
ineen.
Stijn: Ja, daar hebben we lang aan gesleuteld. De playlist
moest goed en evenwichtig in elkaar steken. Daar hechten we veel
belang aan.
Wat me opviel bij de plaat: bij jullie ep stak een ijzeren
staafje en nu een palmtakje. Ik vond het staafje wel beter passen
bij jullie muziek. Vanwaar die keuze voor zo’n
vredessymbool?
Stijn: Zie jij er een vredessymbool in? Dat is leuk, want
iedereen heeft er z’n eigen mening over en dat effect wilden we ook
bereiken. We lossen dan ook niks over de betekenis ervan (lacht).
Het artwork is voor ons wel zeer belangrijk. Ook nu hebben we er
lang over zitten nadenken.
Aangezien ook PJ Vervondel niets wilde lossen over de betekenis die
zij aan het palmtakje hechten, vraag ik hem maar waarom de songs
van de ep licht gewijzigd zijn op de full-cd: ‘Omdat die songs een
eigen leven leiden’, zegt hij overtuigd. ‘Onze nummers leven en de
evolutie die ze ondergaan hebben, moest dan ook op de plaat te
horen zijn.
Waren er nog veel songs die de plaat niet gehaald hebben?
PJ: Er waren nog een tweetal nummers die uiteindelijk niet
op de cd zijn beland. Die spelen we niet meer live. Binnenkort gaan
we wel weer nieuw materiaal opnemen om in onze shows te
verwerken.
Hopelijk krijgen we die dan op Pukkelpop te horen!
(lacht) Dat zou wel vree wijs zijn.
