Rode spreeuwen zijn een zeldzaam natuurfenomeen, een symbiose van gereputeerde metalmannen is dat voor ons — met onze bijna twintig lentes voorgeschiedenis — ook. Wanneer het resultaat dan ook nog eens alle verwachtingen tenietdoet én overspant, is er reden om te juichen. Dames en heren, mogen wij u voorstellen: Red Sparowes.
Red Sparowes is een vijfkoppige mengelmoes van metalbonken uit L.A. met als kernduo Bryant Meyer (Isis) en Josh Graham (Neurosis-VJ en clipmaker). Daarnaast spelen nog losse medewerkers mee, waaronder Greg Burns (Halifax Pier) en drumster Dana Berkowitz (The Cignal). Met die manier van werken was het de bedoeling een opener sfeer te creëren waarin de songs organisch konden groeien als een sonisch experiment. Vrees echter niet: Red Sparowes is méér dan zomaar een nevenproject, of zo werd ons toch beloofd. De ambities van de bandleden liggen hoog, en ondanks hun overvolle agenda (sommige mensen kunnen nooit genoeg bezigheden hebben) is er een tour gepland.
In vergelijking met vorig werk van Isis en Neurosis is deze plaat even emotioneel en instinctief, maar niet op die woeste manier die ons — brave meisjes als we zijn — vooral deed denken aan losgeslagen testosteronaanvallen. At The Soundless Dawn is gevrijwaard gebleven van eindeloze, loeiharde geluidsmuren waar je schuimbekkend de tanden op stukbijt en waarvan ma en pa klagen dat het hun gehoororganen naar den duvel helpt. In plaats daarvan is Red Sparowes er wonderwel in geslaagd om zwaarte en vederlichtheid harmonieus hand in hand te laten gaan.
"Alone and unaware, the landscape was transformed in front of our eyes" schiet uit de startblokken met een strakke, onversneden drum en energieke riffs, waarna de melodie verzadigd verder vloeit tot ze even mysterieus verdwijnt als ze opgekomen was. Wat later fluit een bosje vogels ons de lente in op "Buildings began to stretch wide across the sky, and the air filled with a reddish glow" en dan schieten onze wenkbrauwen toch even de hoogte in. Hebben de stoere bonken hun leren jekkers ingeruild voor een comfortabele zelfgebreide wollen trui? Het antwoord laat niet lang op zich wachten. Want zoals een oude vos dan wel iets meedogender wordt maar zich niet laat temmen, zo bouwt ook Red Sparowes zijn nummers op. Veeleer dan een vlot doordringbaar verhaaltje creëert de groep een atmosfeer van chaotische donkerte met duizelingwekkende draaikolken vol gitaargeweld, afgewisselend met fijne, dromerige soundscapes waarin je even kan wegdoezelen. Een perfecte soundtrack, ons dunkt, voor pakweg Eraserhead van Lynch of The Birds van Hitchcock.
De continuïteit ligt in het gebruik van slechts vier verschillende snaarinstrumenten die ook de rol van de vocalen overnemen, en in de titels van de tracks. Aaneengeschakeld lezen ze als een perfecte paragraaf die het thema van The Sixth Extinction weergeeft: na de vijf grote natuurrampen die onze aardkluit achter de kiezen heeft, volgt nu een zesde: het om zeepsop helpen van onze planeet, niet door een natuurlijk fenomeen maar door de mensheid zelf. "The soundless dawn came alive as cities began to mark the horizon" geeft die dreiging het best weer: het nummer vertrekt vanuit weeë gitaren en fijn gepingel (wat zindert dat heerlijk na in je buik), om daarna de proporties aan te nemen van een massieve Godspeed You! Black Emperor. Episch zonder franjes en loodzwaar als a slap in the face, maar nergens corpulent.
De sterkte van dit debuut is dat er van tijd tot tijd wat ruimte voorzien is om te dromen, vredig weg te soezen tussen de nachten vol donderslagen en de duistere, holle bossen waar de wind welig door de bladeren tiert. Net als een plaat van My Bloody Valentine nestelen de nummers zich langzaam maar zeker in je oor tot ze beginnen te beklijven in al hun pathos, echter zonder dat je hart er binnen de kortste keren gitzwart van uitslaat. Fans van Godspeed You! Black Emperor en Explosions In The Sky mogen zich dan ook op de borst kloppen: Neurot Recordings heeft een indrukwekkend, lijvig bastaardkind op ons losgelaten.
