Tindersticks :: Bareback – Nine Films By Martin Wallace

Waarom in godsnaam een videoclip maken als ze in het beste geval zo eens rond drie uur ’s nachts mag passeren op MTV? Tindersticks vroegen het zich in elk geval niet af, maar verzamelden de negen kunststukjes die Martin Wallace voor hen maakte gewoon op DVD. Het onthult een groep die ondanks zijn tragisch repertoire soms verrassend veel gevoel voor humor blijkt te hebben.

Zoals The White Stripes en Björk graag Michel Gondry onder de arm nemen voor hun videoclips, zo gaan Tindersticks regelmatig in zee met Martin Wallace. Om volledig te zijn: ze werkten maar tweemaal met een andere regisseur. Die video’s voor "No More Affairs" en "Dying Slowly" vind je op deze compilatie dan ook niet terug. Niettemin is Bareback een mooi overzicht van de videocarrière van de groep.

Aanvankelijk heeft Wallace het niet gemakkelijk om de groep tot een rol in hun video’s te bewegen. In "City Sickness" duiken ze nog wel op voor cameo’s tussen de ochtendlijke sfeerbeelden (frankly, wij hadden meer een nachtelijke stad voor ogen bij deze song, maar laat dat slechts een persoonlijke ontgoocheling zijn), voor "Travelling Light" komt geen enkele Tinderstick zijn nest uit: hier worden gewoon in stemmig zwart-wit twee doodgewone stervelingen gevolgd.

Dat monochrome kleurenpalet blijft ook behouden voor "Bathtime", waar de groep voor het eerst in vol ornaat figureert. Hier had Wallace het eenvoudige maar vrij geniale idee om de groep in een cirkel te zetten, waarbij de camera vanuit het middelpunt de verschillende muzikanten volgt. Simpel maar doeltreffend. Helemaal anders dan de uitbundige clip voor "Rented Rooms", waar van triest zwart-wit plots naar kleur en een swingversie wordt geschakeld.

Hier blijkt ook dat Tindersticks niet vies is van wat relativerende humor. Zo glijdt zanger Stuart Staples vlotjes zijn broek dichtknopend het beeld terug binnen nadat een danseres in glitterstring hem even bediende. En die zin voor ironie zetten de aartsromantici verder in "Can We Start Again". "Quasi-volledig gefilmd in een straat vlakbij mijn huis. Toen de winkeliers het eindresultaat zagen kon ik ergens anders gaan shoppen", vertelt Wallace. De video vertoont dan ook grotendeels inzoomende shots op borsten, billen en andere, terwijl een dramatische Staples de dames op het scherm toefluistert dat hij er helemaal klaar voor is.

Ook daarna weet de regisseur met trefzeker understatement de dramatiek van de Tindersticks van beelden te voorzien. "Can Our Love" is de soundtrack bij het verhaal van een koppel in Praag dat simultaan gevolgd wordt, voor "Don’t Ever Get Tired" werd gewoon een kappersbeurt gevolgd. In "Sometimes It Hurts" wordt gewoon een stukje oer-Britse nostalgie opgevoerd.

Net als met hun muziek staan Tindersticks met hun videos ver af van de realiteit van MTV en high tech. Meestal baden de filmpjes in een homevideo-sfeer, en de vele huiselijke scènes versterken dat gevoel alleen maar. Wallace weet steeds een herkenbaarheid te combineren met een unheimlich gevoel. Dat het sterkst is in het korte "The Art Of Lovemaking" dat tegelijk intriest en te grappig voor woorden is.

Wallace vindt in zijn video’s feilloos het Tindersticksgevoel en voor je het weet zit je, dankzij die hypnotiserende muziek, de volledige kappersbeurt van een klein jongentje te bekijken, of ga je mee in de dramatiek van Staples in "Can We Start Again". Op die momenten krijgen clips plots zin en vergeet je even de bagger die we normaal verkocht krijgen. Hoezo er worden enorm veel slechte video’s gemaakt? Wij hebben Bareback op repeat: wat hebben wij een TMFMTV nodig?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negentien − zestien =