Eindejaarslijstje 2004 van Andy Van Pachtenbeke

  1. Morissey: Morrissey, You Are The Quarry Omdat dit zijn beste plaat is sinds zijn tijd bij The Smiths. Omdat Mozzer als vanouds scherp, witty en onweerstaanbaar is. Omdat hij meer dan ooit andere songwriters van zijn generatie in de schaduw stelt. Omdat wij hem heel, heel erg gemist hebben.
  2. Absynthe Minded: Acquired Taste Omdat genialiteit ook uit eigen land kan komen. Na Sioen vorig jaar is dit het tweede jaar op rij dat we een Keremosproduct op twee plaatsen in ons lijstje. Gent blijft voorlopig de muzikale tuin van Eden in Vlaanderen en Absynthe Minded is met hun Jazzy Pop onbetwistbaar één van de smakelijkste vruchten daaruit.
  3. Wilco: A Ghost Is Born Omdat dit de enige plaat is van 2004 die terecht mag vergeleken worden met het beste van Neil Young. Jeff Tweedy hoefde niet eens boven zichzelf uit te stijgen om de concurrentie met de vingers in de neus naar huis te spelen. En dat pas twee jaar na de vorige fantastische plaat Yankee Hotel Foxtrot.
  4. Flip Kowlier: In De Fik Omdat ook Izegemnaren best wel eens chauvinistisch mogen zijn. De West-Vlaamse troubadour bevestigde nog maar eens dat veelzijdigheid geen eufemisme hoeft te zijn voor besluiteloosheid. Mooie teksten, mooie melodieën, meer moet dat echt niet zijn.
  5. R.E.M.: Around The Sun Omdat we immers nog altijd fan zijn. Dit is niet de beste R.E.M.-plaat ooit, maar na wat we de vorige jaren te horen kregen van Michael Stipe en de zijnen, is Around The Sun op zijn minst hoopgevend.
  6. Mark Lanegan Band: Bubblegum Omdat dit Lanegan’s ticket naar de onsterfelijkheid is. Beter dan al zijn vorige soloplaten en zelfs beter dan zijn werk met QOTSA. Lanegan inviteerde een hoop gasten in de studio, jongleerde met genres als waren het overrijpe kiwi’s en slaagde erin van dat alles een sluitend geheel te maken. Chapeau.
  7. Nick Cave & The Bad Seeds: Abattoir Blues/The Lyre Of Orpheus Omdat Nick Cave nu eenmaal geen slechte platen maakt. Zelf hebben we een voorkeur voor het rustiger The Lyre Of Orpheus, maar met Abattoir Blues komt ook de zwartgallige rocker aan zijn trekken.
  8. U2: How To Dismantle An Atomic Bomb Omdat wij onze reputatie als de commercieelste aller Goddeau’ers alle eer willen aandoen. En omdat zelfs een middelmatige U2-plaat het beste van veel concurrerende bands moeiteloos overstijgt.
  9. Zita Swoon: A Song About A Girls Omdat Stef Kamil Karlens verbaast met Franse chansons en ingetogen songs. Doe daar nog een opmerkelijke passage van Axelle Red bij en wij smelten zonder meer.
  10. Franz Ferdinand: Franz Ferdinand Omdat originaliteit ook niet alles is. Dit is leuk, vlot en aardig rockend. Een eigen geluid? Voor één keer willen die vereiste wel laten vallen.

Omdat 2004 een duivels sterk muziekjaar was, vielen enkelen ongelukkigerwijze uit de boot, niettemin zijn er eervolle vermeldingen voor The Von Bondies, AC Newman, Divine Comedy, Tom Waits, Adem en Keane. En jawel, ondergetekende heeft dit jaar ook de muziekdvd ontdekt en was volledig overdonderd door de magnifieke White Stripes.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 + 6 =