Belgian Asociality heeft na vele jaren wachten een nieuwe cd uit. B.A.: onze dierbare jeugdherinnering. De band die ons ruim tien jaar in de tijd terugflitst: naar de jaren dat we op onze kamer zaten mee te brullen op klassiekers als "Bompa Punk" en "Iron Mädchen Heidi". Of ons moeder pesten door de boer op "Money Intro" keihard door het huis te laten schallen.
Beweren dat B.A. met deze nieuwe schijf voorheen onverkende paden bewandelt — denk postrock met elektronica-invloeden en teksten over de globalisering — zou, geef toe, nogal ongeloofwaardig klinken. B.A. speelt nog steeds lekker rammende pretpunk met hier en daar wat uitstapjes naar andere genres. De groep bestaat intussen al iets meer dan tien jaar, en technisch is er toch al enige vooruitgang geboekt. Zo laat de gitarist, naast de gebruikelijke drie-akkoordentechniek, riffs horen die eerder als metal klinken en doen vermoeden dat de snarenman wel eens naar een band als Slayer luistert.
Naast de typische punk-metalsongs wordt er ook wat afgeskankt op "vdrag-ska", of hoort u een streepje reggae in "vaginaal schandaal". Met "hal low" zetten de heren zowaar een geslaagde Rammstein parodie neer. Afsluiter "sex met u" raakt zelfs een beetje aan dubregionen. De teksten zijn als vanouds gewoon grappig en af en toe een beetje flauw. Lachen met d’ Ollanders in "albert zwijn", vodka in opener "leve" en een ode aan bier en andere alcoholische versnaperingen in "niks cool". Opvallend is "Schrik", waarin de villawijk bewonende- en op het blok stemmende Vlaming tekstueel op zijn plaats wordt gezet.
U ziet, er is weinig veranderd in het Belgian Asociality-kamp. Uiteindelijk rest enkel de vraag of deze cd een cruciale aanschaf is. Niet meteen. Wellicht leent u de cd van een jonger broertje (die hen kent van uw straffe verhalen) en kopieert u die op cassette. Zoals u tien jaar geleden deed met het exemplaar van de oudere broer. Over kopiëren op CD mogen we het niet hebben van de platenfirma.
