De kleine lettertjes, ze durven al eens beter te zijn dan hun tegenhangers bovenaan de festivalaffiche. Wij stoften het vergrootglas van onze grootvader zaliger af en gingen op zoek naar de beloftes van nu, de grote letters van de toekomst die volgens ons mee het mooie festivalweer zullen maken.
Ach, we naderen alweer het bitterzoete einde van de zomervakantie. Ware het niet dat er nog gepopeld kon worden naar de Limburgse festivalmastodont, menig gepukkelde was al in een serieuze staat van wanhoop beland. Traditioneel vinden we hier echter nog op het nippertje de betere bands en slowburners op (of al net over) het randje van doorbraak.
Onlangs debuteerde IJsland – oftewel de kwade hiphopvuist in de lucht van Sef, Abel en Faisal – in België op de Lokerse Feesten, nu op vrijdag zetten ze het weekend in op Pukkelpop. Abel kan je kennen van de punkband of eerder het fenomeen, Hang Youth. Afgaande op wat wij van filmpjes (Paradiso) en foto’s al hebben zien passeren – en ook wel door staalharde beats en bars op IJSLAND 2 – kan dit wel eens het hardste feestje van het festival worden. En als de revolutie dan toch ooit ergens moet uitbreken, waarom dan niet in Kiewit met “Ik heb een hete take/ Nuke de bank/ Geef iedereen hypotheek/ zonder rente/ Geef ze pap” als soundtrack. Sef speelt trouwens diezelfde dag rond de middag al een soloshow op het festival. Voor wie dan weer de Belgische hiphopscene verder wil ontdekken, is er op donderdagavond BRUX, oftewel negen jonge honden uit Brussel met onder andere Yannish in de rangen – recent nog te zien bij 101Barz. Omdat er leven is in de fall-out van STIKSTOF, Zwangere Guy, Romeo Elvis en Peet. Mooi om te zien dat de geest van samenwerken blijft bestaan bij de nieuwe generatie, alleen over de pubersnorretjes zijn we nog niet helemaal uit – deze enola-opa is duidelijk niet meer mee. Maar ga dit vooral zelf ontdekken.
Uw enola-vrouw uit zich dan weer liever niet over de esthetiek van de melksnor, maar voegt wel graag een exemplaar toe aan de collectie: Hudson Freeman speelt vrijdag tijdens uw koffiepauze gegarandeerd alle harten aan flarden met een portie breekbare lofi folk. Zijn “If You Know Me” was nog maar een demootje op trillende poten toen het al viraal ging – volledig terecht, want pakweg een Sufjan Stevens was hier vast ook trots op geweest. En nu we het over charmante singer-songwriters hebben: doe uzelf een plezier en passeer eens bij het mysterie dat Dove Ellis heet. Die van Geese (heeft u natuurlijk al op uw to-dolijst staan) namen hem vorig jaar mee op sleeptouw tijdens hun Amerikaanse tour, waarna hij op alle beloftelijstjes belandde. Die maakte hij ook prompt waar met zijn dromerige debuut Blizzard. Let wel: deze Ier durft al eens muzikaal uit de bocht te gaan, maar de verwantschap met de New Yorkers zit ‘m eerder in Cameron Winters fragielere solowerk dan in de ultieme chaos van het viertal. Bon, als u ons spot, zaterdagvroeg in de Club, kom ons gerust een zakdoekje aanbieden. We zullen het waarschijnlijk nodig hebben.
Wie elke week trouw naast de radio zit voor Duyster of Fuzzbox, zal het niet verbazen dat Shaking Hand op Pukkelpop staat. Het Britse trio, dat iets tussen postrock en slowcore speelt, staat al even op de radar van Eppo Janssen en debuteerde dit jaar overtuigend met Shaking Hand. Verplicht lunchvoer op zondag voor fans van de vroege Mogwai of een jongere band als deathcrash en garant voor de ultieme “naar wat ga jij nu weer kijken”-blik bij nog katerende vrienden op de camping. Enige nadeel: dan mis je wel de ultieme pletwals die Ronker is. De noiserockband uit de Denderstreek zou al lang geen onbekende meer mogen zijn, maar ze openen op zondag de Backyard dus we maken hier toch nog graag eens reclame. En omdat ze na hun overdonderende releaseshow in de AB – dat blauw oog is vlot genezen trouwens, maar bedankt voor de bezorgdheid – de voorbije twee maanden ook de Belgische festivalzomer hebben platgespeeld. Kwestie van alle prut op zondagochtend zeker uit die festivaloogjes te krijgen.
Voor wie na Ronker echt nog niet wakker te krijgen is, staat meteen daarna Sprints in de Club. De Ierse punkband raast de voorbije jaren aan een rotvaart door de muziekwereld met elk jaar wel een album en in 2026 alweer een paar nieuwe singles en covers (shout-out voor hun versie van Le Tigres “Deceptacon”). Ook op Pukkelpop zal het gaspedaal ongetwijfeld sneuvelen. Kwestie van om drie uur in de namiddag al goed in het zweet te staan – van uzelf en van uw buren. Smakelijk. Gaan we op datzelfde elan verder? Jazeker. Sprintje (konden we niet laten liggen) naar de Backyard, die Ploegendienst professioneel, welja, om komt ploegen. We stuurden u al naar Nederlandse hiphop met punkallures, nu ook naar Nederlandse punk met hiphopallures. Het wordt hard, het wordt heet, het wordt verdomd catchy.
En wie dat allemaal toch wat te veel geweld vindt voor een laatste festivaldag, bieden we graag de optie om het boeltje eerder soezend in te zetten met Iskander Moon. U heeft het wel voor wonderschone stemmen die folkpareltjes met bakken ziel brengen? Volg ons naar deze vaderlandse singer-songwriter, die samen met zijn puike band de Marquee mag openen op het middaguur en plechtig belooft daar het muzikale equivalent van een late zonsopgang op poten te zetten.
