Compact Disk Dummies spelen op woensdagavond de laatste show van hun clubtour die volgde op de release van The Signal uit 2024. Perfect getimed tussen twee apocalyptische regenbuien doen de broers Coorevits de wolken boven het Openluchttheater van het Rivierenhof verdwijnen voor een old school discofeest.
Deze show verschilt niet veel van wat we vorig jaar al van de Dummies in de Roma zagen, dus voor verrassingen moet u bij hen niet aanbellen. Verrassingen worden overschat. Onze slager moet ook geen onverwachte dingen uithalen met onze wekelijkse portie van tweehonderd gram balletjes in tomatensaus. Het enige wat wij willen, is kwaliteit – iets wat de broers Coorevits steevast leveren, en ook vanavond mocht het ietsje meer zijn.
“Zin in een beetje seks, of wat?” valt Lennert meteen in huis nadat de band, allen keurig uitgedost in glanzend zilveren hemden, positie inneemt en “There’s No Sex Without You” opstart. Laat u niet misleiden door die titel, want Lennert heeft daar in principe niemand anders voor nodig. De hele show lang draait, stoot en zwaait dit podiumbeest zijn heupen suggestief langs alle hoeken van het podium, of rijdt hij zijn microfoonstandaard af. Maar dat soort tango dans je natuurlijk nog steeds liefst met twee, dus zal de frontman het publiek een avond lang betrekken in zijn paringsdans tot uiteindelijk het volledige halfrond overstag gaat.
Verveling krijgt immers geen kans in een show waarbij alles uit de kast wordt gehaald. Coorevits doet bloedserieus de running man tijdens “Neon Fever Dream” (dat steeds meer begint te neigen naar het eightiesuniversum van de Soulwaxsound), hij rolt en kronkelt als een worm over het podium tijdens “I Remember” en duikt geregeld het publiek in – al wandelend, of op handen gedragen. “Fomo” eindigt in een zangstonde en bij “Girls Keep Drinking” moeten we met zoveel mogelijk op elkaars schouders gaan zitten. Dat allemaal terwijl Coorevits ondertussen afwisselt tussen gitaar en ander ondersteunend slagwerk.
Zulk showmanship bestaat alleen maar bij de gratie van het vertrouwen in de rest van je band, waarbij broer Janus naar goede gewoonte vanachter zijn synths en andere elektronica haast laconiek het vuur aan de lont steekt en drummer Robin Wille de lijn van de beat doortrekt om er als een tram op voort te denderen – en dat allemaal in Deurne en zonder een boom te rooien. Faut le faire. Zowel het oudje “What You Want” als de meest recente single “Solar” (met een bijdrage van rapper K1D, ‘straight from Sint-Niklaas!’) krijgen bombastische hairmetaldrums mee, “Neon Fever Dream” mag de tijd nemen om dreigend op te bouwen en die ‘PING’ in “The Signal” is als de stroomstoot die het publiek halverwege de show nog meer onder hoogspanning brengt.
De bissen zijn voor een breed uitgesponnen “Underwater” (je zal het altijd zien, net dan begint het te druppelen), dat maar over het publiek blíjft golven en bij de verplichte afsluiter “The Reeling” overschouwt Lennert zelfzeker zijn troepen. Hij draagt de blik van iemand die wéét dat hij een belpopklassieker heeft geschreven, de blik van een generaal die wéét dat zijn troepen zullen springen op zijn commando. De daaropvolgende sitdown en afsluitende gekte geven hem nog gelijk ook.
Zoals gezegd was er niets nieuws onder zon vanavond, maar het was dan ook al donker dus zero fucks given. Dit was domweg een goed concert, ondanks het feit dat Lennerts stem – zeker in het begin – de grote afwezige was. Voor een zo goed geoliede band als de Dummies is zelfs dat geen probleem meer om moeiteloos te kunnen overtuigen.
