Wie verwacht dat het nieuw album van Blaudzun een logisch vervolg op de elektronische en dansbare Jupiter-trilogie is, is eraan voor de moeite. Op Lonely City Exit Wounds grijpt de Nederlandse groep naar een fris en poppy geluid dat na enkele luisterbeurten aanstekelijk aan de ribben blijft kleven. Niet meer, maar ook niets minder.
Johannes Sigmond, zanger en drijvende kracht achter de band, schreef in het verleden al eens mysterieuze teksten. De 12 songs op Lonely City Exit Wounds zijn eerder kortverhaaltjes, elk belichten ze een leven in de grootstad. Het is even wennen, voor wie de gejaagdheid en het dansbare van de Jupiter-trilogie gewoon is. Maar een ding moet gezegd worden: Sigmond weet perfect wat werkt, en hoe hij een oorwurm moet creëren.
Opener en titeltrack “Lonely City Exit Wounds” geeft al een idee waar het naartoe gaat: weidse muzikale landschappen, aangevuld door Sigmonds falset. “Closer” kabbelt op het zelfde elan verder, en “Jettison” huppelt wat doelloos naar zijn einde. Gelukkig worden we gered door het loepzuiver gezongen “Save Me”, dat naar het slot wat uitwaaiert met trompetgeschal. Halverwege het album denken we het stramien door te hebben: de doordringende stem van Sigmond op de voorgrond, een dansbaar maar licht verteerbaar ritme eronder, eh voila, nog een nummer ingeblikt.
Echter, dat is zonder “Wide Open” gerekend dat het poppy gehuppel van de vorige zes nummers met verve doorbreekt, maar daarna gaat het spijtig genoeg weer verder op hetzelfde elan: deuntjes die blijven hangen, maar iets te veel onderling inwisselbaar zijn. Wat ons betreft mocht de lat af en toe gerust wat hoger gelegen hebben.
Af en toe zijn er wel geniale vondsten, zoals de trompet en de akoestische gitaar op “Save Me”, of nog de gitaarriff van “June”, maar al bij al kondigt Lonely City Exit Wounds geen fantastische vernieuwende richting aan voor Blaudzun, wat Promises of No Man’s Land in 2014 wel deed. Of dat erg is? En of dat ook noodzakelijk is? Daar kan nog eens deftig over gediscussieerd worden, zo tussen pot en pint.
Bijvoorbeeld op 5 maart in De Kreun in Kortrijk, op 12 maart in de Trix in Antwerpen of op 19 maart in de bar van de Ancienne Belgique. Ongetwijfeld zal Blaudzun zijn sterke livereputatie alle eer aandoen.
