Mocht onze chef niet zo achter achter de vodden zitten, dan hadden wij deze Play liefst van al voor onszelf gehouden. Hem zorgvuldig in een muziekdoosje opgesloten, om ‘m enkel te openen als iedereen slaapt en er helemaal alleen een traantje bij weg te pinken. Immers, wat dan ook van deze schoonheid, deel je liever niet. Ook James Blake zelf niet, die niet lang na het in de wereld sturen van dit nummer via Twitter liet weten er genoeg van te hebben om steeds opnieuw als “teugrige jongen” te worden omschreven.
Dat heeft hij natuurlijk een beetje zelf gezocht, “Don’t Miss It” is nu eenmaal geen nummer om bij te gaan kirren van plezier. Na het zeventien minuten durende jazzuitstapje “Look Ma No Hands” met André 3000, en zijn samenwerkingen met Anderson .Paak en Kendrick Lamar voor de soundtrack van Black Panther, dook Blake voor “Don’t Miss It” opnieuw de studio in met zijn oude maatje Dom Maker (Mount Kimbie). Het resultaat is een prachtig melancholisch miniatuurtje, dat opnieuw meer in de lijn ligt van laatste album The Colour In Anything (2016). Laat die opvolger nu maar komen, James!
