De Brooklynse Taja Cheek (L’Rain) kwam midden deze maand met een uiterst interessant debuutalbum. Drie luistervoorbeelden ter illustratie.
Mocht je Taja Cheek op een doordeweekse dag vragen hoe het gaat, ze zou antwoorden dat het leven een eindeloos vat vol gitzwarte teleurstellingen is en je vervolgens aankijken met een hemelsbrede glimlach. Tijdens de totstandkoming van haar zelfgetitelde debuut stierf haar moeder Lorraine (vandaar L’Rain) en weet ze haar verdriet hierover om te zetten in onomwonden schoonheid, met af en toe een knipoog om ons te verzekeren dat alles uiteindelijk wel in orde komt.
Zoveel is duidelijk met titels als “Alive And A Wake”, waarin een amalgaam aan vocale snippers uitmondt in een streep turbulente free jazz. Of probeer eens de zangmelodie uit “Stay, Go (Go, Stay)” mee te zingen, die vaag doet terugdenken aan de twaalftoonsmuziek van half vergeten avant-garde componisten. In de enola.playlist, ten slotte, vindt u “Heavy (But Not In Wait)”, waarvan de gitaarriff tot stand kwam als een running gag tijdens repetities. Naderhand leidde de melodie een eigen leven en werden er eindeloze lagen zang en een ‘in your face’-ritmesectie aan toegevoegd. Postrock? Jazz? Experimentele pop? Tsémanie, “Heavy (But Not In Wait)” is een zelden gehoorde combinatie van virtuositeit, originaliteit en pracht.
