Sharon Jones :: ”Er kunnen niet genoeg kerstliedjes zijn”

Sinds vrijdag ligt It’s a Holiday Soul Party in de winkel, een feestelijk album waarop Sharon Jones en The Dap-Kings Kerstmis vieren. Hoewel velen bij het woord kerstplaat verschrikt achteruit deinzen, gaat met het uitbrengen van het album voor Jones een droom in vervulling.

“Dit is iets dat we wilden doen sinds we als band samen zijn beginnen spelen. Elke band wil wel een kerstplaat maken, denk ik”, zegt Jones aan de telefoon. Ze is thuis, waar ze bekomt van de chemotherapie waarmee ze de kanker, die eerder dit jaar opnieuw de kop opstak, definitief uit haar lijf hoopt te krijgen.

Die tegenslag is haar in eerste instantie niet aan te horen. Jones klinkt levenslustig, strijdvaardig én drukker dan ooit. Meermaals wordt het gesprek onderbroken: Jones bevindt zich hoorbaar midden in een heksenketel, waarbij ze constant richtlijnen geeft aan personen die bij haar verschijnen terwijl ze ondertussen platen signeert.

“Honderd exemplaren van de kerstplaat liggen op dit moment voor me, allemaal moeten ze nu een handtekening krijgen. Leuk eigenlijk, want het was een fantastische plaat om te maken. We hebben ze in de zomer opgenomen. Dat klinkt misschien raar, met kerstliedjes in de weer zijn tijdens de maanden juni, juli en augustus, maar voor ons was het perfect normaal. We luisterden naar wat oude opnames, bijvoorbeeld Otis Redding, om in de stemming te raken en begonnen vervolgens op te nemen.”

“De nummers die op de plaat staan, hebben we makkelijk kunnen selecteren. Enkele ervan zijn nieuw, hebben we zelf geschreven, anderen kenden we al sinds we kind waren, maar hebben we in een nieuw jasje gestoken, zoals “Funky Little Drummer Boy” en “Silver Bells”. Je doet wat je wil doen en je kan heerlijk spelen met de nummers, ze nieuwe, meer rock-‘n-roll-arrangementen geven, bijvoorbeeld.”

“Het was geweldig om als volwassene aan de slag te gaan met de nummers die we als kind zo geweldig vonden. Kerstmis was toen een speciaal moment. Nu is het anders, maar nog steeds bijzonder. Het is een moment om met familie samen te zijn, naar de kerk te gaan. Voor mij is het nu bovenal de dag waarop Jezus geboren is. Het is Hem die we vieren.”

Dat Jones’ enthousiasme voor Kerst en de bijhorende muziek niet door iedereen gedeeld wordt, is voor de zangeres zowat onbegrijpelijk. “You know what? Er kunnen nooit te veel kerstliedjes zijn”, klinkt het ferm. “Mensen zullen hier mee door gaan, zolang ze kunnen. Zowel met de klassieke songs als met de nieuwe. Al is het voor mij voorlopig even goed geweest. Het was verdomd leuk om te doen, en misschien doen we ooit, later, nog wel eens iets gelijkaardig. Maar nu nog niet.”

Eerst is er immers ook Miss Sharon Jones!, een documentaire die eerder dit jaar op het Toronto Film Festival in première ging.

“In de film word ik van juni 2013 tot februari 2015 gevolgd, het waren de twee jaren dat ik de kanker bestreed, wat een groot onderwerp in de film is.”
“Hoe het nu met me gaat? De chemo is van vooraf aan gestart. Er werden vlekjes op mijn lever vastgesteld. Die gaan we nu verschrompelen.” Jones laat een stilte vallen. “Ik voel me goed, op dit moment. Niet super, maar het gaat oké, al zorgt de chemo voor een vreemd gevoel in mijn hand, dat pijnlijk is bij momenten.”

“Er staan dit jaar nog enkele concerten gepland, kerstconcerten vooral, zoals elk jaar. Dat is het voorlopig. Ik wil me concentreren op mijn gezondheid. Eerst moeten die tumoren eruit, zodat ik verder kan met mijn leven. Ik kan momenteel wel zingen, het is zeker niet het geval dat ik niets kan doen. Ik wil niet thuis op de sofa zitten en medelijden hebben met mezelf omdat ik kanker heb. Maar net zo goed speel ik die concerten enkel omdat ze al geboekt zijn. Ik wil geen concerten doen. Ik wil niet optreden. Maar ze zijn geboekt en ik wil mijn werk doen en de fans niet ontgoochelen. Als ik de energie heb, zeg ik niet af . Het is tenslotte ook een vorm van therapie.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 2 =