Blacksnake en BBQ, respectievelijk de koning en de sultan van de garagerock, zijn weer terug met nog grotere trash dan anders, maar dan wel het soort rommel waarvoor je de bewaker van een vuilnisbelt zou omkopen.
Arish Khan, King Khan, Blacksnake, noem hem hoe je wil: hij zal op vrijwel elke naam antwoorden met raspige stem en een vreemde blik. Niet minder excentriek is Mark Antonio Pepe, oftewel Mark Sultan, oftewel BBQ en het is deze speelse spontaniteit die de samenwerking tussen King Khan en BBQ inspireert. Toegegeven, dezelfde frivole energie is terug te vinden in King Khan & The Shrines, maar op Bad New Boys krijgen we opnieuw een rudimentaire versie van King Khans schreeuwerige garagerock. De nummers zijn volledig opgenomen in Mark Sultans “studio” – lees “kamer met twee microfoons” – in Berlijn en doen denken aan een optreden vanuit de eigen garage: snel, luid en speels.
Een goede geluidskwaliteit kunnen we niet verwachten van die simplistische aanpak, maar ondanks de beperkte middelen klinkt alles nog verrassend goed. De percussie bestaat uit een basdrum, snaredrum en een tamboerijn, die allemaal nogal dof klinken en vaak op de achtergrond blijven. Professionele geluidsmannen zouden met de handen in het haar de studio uitrennen, maar King Khan en BBQ raken ermee weg: de nadruk komt op de teksten te liggen, die wel wat aandacht verdienen. Het spreekt voor zich dat “Bye Bye Bhai” tekstueel niet veel te bieden heeft met een refrein als “Bye bye baby / Bye bye bhai”, een stuk of 8 keer herhaald, en de andere nummers gaan ook over nogal willekeurige onderwerpen, waaronder weerwolven, diarree en honger na middernacht, maar net daarom zijn de teksten nostalgisch simpel en grappig. “D.F.O.” mist met refrein “Diarrhea Fuck Off!” wel de charme die de andere jeugdige teksten hebben, maar daar houdt The King Khan & BBQ Show het gewoon op grappig.
Op de beste momenten houdt Bad News Boys het midden tussen echte garagetrash als The Gories en rudimentaire poprock van The Beatles. Zo heeft “When Will I Be Tamed” een stevige structuur, catchy zang en iets meer harmonie dan andere songs. Ook “Snacking After Midnight” heeft een swingende sfeer die heen en weer springt over de grens van rockabilly en Beach Boysrock. Eén van King Khans sterkste kanten is het uitlokken tot meezingen met simpele teksten over aanstekelijke melodieën, waardoor de ietwat rommelige sfeer van de opnames niet aan kracht doet verliezen: stuk voor stuk krijgen we potentiële hits uit de sixties met wat interferenties van punk.
Het duurt nog even vooraleer we The King Khan & BBQ Show live zullen meemaken in België, want King Khan tourt zonder Mark Sultan door Europa, maar het is na Bad News Boys alleszins een moment om naar uit te kijken. Eén ding is zeker: veel zal er niet heel blijven eens King Khans besmettelijke trashmentaliteit onze trommelvliezen wakker bonkt.
King Khan & The Shrines speelt op 21 mei in Reflektor in Luik.
