Black Cassette :: CIRCO

Ons landje heeft naast Mauro Pawlowski nog een iets minder bekende muzikale duizendpoot. Hij komt oorspronkelijk uit Nederland, woont al een tijdje in Antwerpen en is ook de trouwe knecht van Pascal Deweze en Tim Vanhamel. Sjoerd Bruil heeft met zijn Black Cassette nu eindelijk een tweede langspeler uit.

Bruil is dit jaar ook te horen op releases van — houd u vast — Hitsville Drunks, Dez Mona, Gruppo Di Pawlowski, Magnus en Liesa Van Der Aa. Daarnaast staat de gitarist met de drie eerst vernoemde bands het hele jaar door op een podium. Je zou voor minder geduld uitoefenen voor zijn volgende plaat met Black Cassette. Net als bij Pawlowski moet niets en kan alles bij Bruil. Genreconventies worden genegeerd, de intuïtie wordt daarentegen gevolgd. De stoere bluesgitaren van op Black Cassettes debuut werden volledig overboord gegooid en geruild voor een warm, elektronisch geluid. Wie weet, maakt Bruil binnen een paar jaar een verschroeiende death metalplaat?

Soit, Devo, Michael Jackson en Prince werden ditmaal aandachtig beluisterd, en tussendoor zocht Bruil in zijn platenkast ook naar wat krautrock en een soundtrack van Ennio Morricone. Vervolgens ging hij op afzondering naar de Ardennen met Pascal Deweze (Sukilove, Metal Molly) — die voor de gelegenheid zijn basgitaar meebracht –, drummer Jeroen Stevens (I Love Sarah, Laïs) en producer Micha Volders (Vermin Twins). En als we de perstekst van CIRCO mogen geloven, vloeide de drank er rijkelijk — “Empty Bottle” lijkt alvast een ondubbelzinnige verwijzing.

Al kan het nummer ook verwijzen naar de drank die bij momenten ‘s mans beste vriend was na een relatiebreuk, waarrond de plaat grotendeels zou draaien. “At Dawn” laat alleszins duidelijk horen dat liefdesverdriet zijn sporen heeft nagelaten, maar wat een nummertje! Toch gaat Bruil in het door eighties beats opgepompte “Under The Blossom Tree” in duet met zijn voormalige vriendin en — in de eerste plaats — nachtegaal Martha Maieu (Flying Horseman en Blackie & The Oohoos). Nog zo’n topschijfje.

Op CIRCO vind je nummers die perfect passen tijdens een roadtrip bij een ondergaande avondzon. “Thunderstruck II” is bijvoorbeeld sappige synthpop met een ferme hoek eraf. En zo hebben we het graag, vooral als we gitaren even beu gehoord zijn. Maar dan heb je “Distant Call” (misschien) nog niet gehoord. Een verrukkelijk, zwoel zomerlied dat zowel in het verleden kijkt als vooruitstrevend klinkt: je moet het maar kunnen. Ook “The Strangest Thing” is lichtvoetig en bewijst dat Bruil een stem heeft die een nummer kan dragen.

Als je naar CIRCO blijft luisteren, gebeuren er nog meer vreemde dingen. Zo geeft “When I’m Busy” de indruk van een swingend rocknummer terwijl het nummer opgebouwd is uit dikke keyboardlagen en inventief drumwerk. Ook “It’s Been Done” en “When I’m Busy” worden voortgestuwd door de uitstekende drumsectie en lekkere keyboardgeluiden. Black Cassette blijft maar verrassen, want “Down Below” is een veredelde jamsessie zonder een duidelijke muzikale lijn. Hét hoogtepunt wordt echter voor het einde gehouden met het prachtig filmische “No Matter What”.

CIRCO is een vreemd plaatje, maar hier is dat goed bedoeld. Voor de liefhebber is de plaat een gevarieerd blijspel, en dat twaalf nummers lang. Live worden Bruil, Deweze en Stevens naar verluidt bijgestaan door Martha Maieu op zang en Hans Swolfs (Hantrax) op synthesizer. Dat wordt smullen!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × vijf =