DUNK!FESTIVAL 2013 :: Drie dagen duister trippen

Eind maart vindt in het Oost-Vlaamse Zottegem voor de negende keer Dunk!festival plaats, een van de grootste post-rockfestivals van Europa. Verspreid over drie dagen en twee podia zullen maar liefst 34 groepen uit alle windstreken spelen. Omdat de organisatie steevast kiest voor post-rock in al zijn facetten maken wij u graag wegwijs met dit handig parcours.

Vrijdag, 18u55-19u35, Celestial Wolves
Oost-Vlaamse post-rockband die de intensiteit van Godspeed You! Black Emperor en de heaviness van Mogwai aan de melancholie van Alcest smeedt tot een intens, instrumentaal geheel. Deze lokale helden stellen in Zottegem hun debuut Wood For Wood voor.

Vrijdag, 21u40-22u40, Stephen O’Malley
Vooral bekend als een van de twee gitaristen van drone metalband Sunn O))). Tussen zijn werk voor duizend andere (kunst)projecten door, zakt Stephen O’Malley af naar dunk!festival voor een experimentele soloshow. Hij beloofde ons al een loodzware, trage gitaarset. Bent u een geduldige muziekgenieter? Dan wordt O’Malley’s optreden ongetwijfeld een duistere trip.

Vrijdag, 22u45-23u45, The Pirate Ship Quintet
Er zijn zo enkele bands die ermee wegkomen om volstrekt niet-originele post-rock te spelen, simpelweg omdat ze het op een dermate hoog niveau doen. Yndi Halda en Sickoakes bijvoorbeeld maar The Pirate Ship Quintet is dat mogelijk zelfs nog meer. Met een cellist in de rangen die vast lid is van het gerenommeerde London Symphony Orchestra, dat kunnen maar weinig post-rockbands zeggen.

Zaterdag, 22u00-23u00, Maserati
Deze Amerikanen spelen allerminst typische post-rock, wel integendeel. Hun experimentele rock is erg beïnvloed door de futuristische progrock van Pink Floyd, Genesis en Neu! Hun herkenbaar geluid, overgoten met delay-effecten, doet vooral aan het Pink Floyd-nummer “Run Like Hell”.

Zondag, 15u10-16u00, Heirs
Ongetwijfeld met Kokomo een van de stevigste en meest zwaarmoedige bands van deze Dunk!-editie. Heirs balanceert tussen donkere post-rock en repetitieve post-metal en is naar eigen zeggen beïnvloed door de industriële razernij van Godflesh en het misantropische van de vroege Swans. Niet moeilijk dat de band live een erg opslorpende en oorverdovende ervaring is.

Zondag, 21u15-21u55, Syndrome
Amenra staat niet op het festival maar vaardigt wel een bandlid af. De zware droneplaat Floating Veins en het meer epische, ambientgerichte Now And Forever laten echter horen dat Syndrome niet zomaar een zijprojectje van gitarist Mathieu Vandekerckhove is. Gewapend met een gitaar, versterker en resem effecten brengt zijn ambient dronemuziek Dunk!Festival zeker in vervoering.

Zondag, 22u00-23u00, Balmorhea
Wat? Geen delay-, distortion- en reverbpedalen? Een grotendeels akoestische klank? Is dit wel post-rock? Zo ongeveer ja, want afgezien van het feit dat Balmorhea enkele van de belangrijkste stijlkenmerken van het genre negeert is hier wel nog steeds instrumentale schoonheid van jewelste te horen, gewikkeld in luisterliedjes die zowel opzwepend als contemplatief kunnen uitvallen. Uit de toon vallen tussen al het luid post-rockgeweld van de rest van het festival doen ze dan wel, een hoogtepunt vormen ze er wellicht sowieso.

Zondag, 00u10-01u10, I Like Trains
Nu ze geen platencontract meer hebben maar alles zelf in handen namen via fan-funding en andere kunstgrepen, opereert het Britse I Like Trains wat meer onder de radar. Toch zat het viertal uit Leeds de laatste jaren niet stil. Twee platen en een aantal EP’s werden al op een weinig geïnteresseerde wereld losgelaten maar He Who Saw The Deep en The Shallows bewijzen dat deze groep nog altijd kan boeien. Elektronischer dan vroeger, met minder historische referenties maar met nog evenveel doem, getuige het omineus “We will burn in hell for this” dat zanger David Martin met zijn kenmerkende bariton croont op het bijna dansbare “Mnemosyne”. Benieuwd wat dat gaat geven voor een zaal van post-rockfans.

Elke dag, halfuur na afsluiter, Le Seul Elément
Eentje voor de doorzetters die na een hele dag optredens nog een mix van post-rock, ambient en noise kunnen smaken. Le Seul Elément is een eenmansproject met piano en drums. Bezieler Matthieu Pellerin brengt vrijdag en zondag zijn debuutplaat Heol, op zaterdag speelt hij zijn eerste release Gin Pléos.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

12 + 5 =