Zit je als liefhebber van het hardere genre in België al een tijdje op je honger? Dan kan Saille je reddende duivel zijn. Met Ritu is de Gentse blackmetalband in staat om internationaal potten te breken.
De leden van Saille hebben ervaring zat. Gert Monden is de drummer bij In-Quest, een van Belgiës meest grensverleggende metalcollectieven. Gitarist Reiner Schenk is bandleider van Fleshmould, waarin Didier Vancampo ook de bas hanteert. Zanger Dennie Grondelaers leerde de knepen van het extreme metalvak bij Natan. En gitarist Jonathan Vanderwal en bandoprichter Dries Gaerdelen kennen elkaar van de symfonische blackmetalband Mortifer. Gooi al dat talent samen in een repetitieruimte, en je krijgt een van de opvallendste Belgische metalacts van de laatste jaren.
Irreversible Decay uit 2009 was een te pruimen plaat. Maar Ritu is nog stukken beter. Vanaf de eerste luisterbeurt blaast de technisch sterke, symfonische blackmetal de luisteraar bijna letterlijk uit zijn sokken. “Blood Libel” is meteen een staalharde mokerslag. Majestueuze gitaren en sfeervolle keyboards behoren duidelijk tot de favoriete ingrediënten van Saille. Een vergelijking met Dimmu Borgir dringt zich op, maar dat hoeft geen verwijt te zijn. Saille gebruikt ook op gepaste wijze klassieke instrumenten in zijn arrangementen (bijvoorbeeld in “Subcutaneous Terror”).
De nummers op Ritu zijn ook onderling voldoende gevarieerd zodat de plaat van begin tot eind boeit. “Fhtagn” klinkt als een strijdlied. “Sati” is ook een rechtdoorzee beukschijf. De opgepompte sound in deze nummers is ook de verdienste van Tom Kvalsvoll. De Noor is bekend van zijn werk voor — niet toevallig — 1349, Dimmu Borgir en Keep Of Kalessin en nam de mastering op zich. Hij is de geknipte persoon om het dreunende geluid van een band als Saille naar een nog hoger niveau te tillen.
En dan hebben we het nog niet gehad over onze favoriete nummers. “Haunter Of The Dark” herbergt de lekkerste blackmetalriffjes van de plaat. In “Upon The Idol Of Crona” neemt de band op het juiste moment gas terug met sfeervolle intermezzo’s. Hetzelfde gebeurt in “Runaljod”, het hoogtepunt van de plaat. De prachtige, vrouwelijke gezangen en akoestische gitaar maken de luisterervaring alleen maar meeslepender.
Niet alleen het fantastische gitaarwerk, de enorm strakke drums en de orkestrale elementen trekken de aandacht, ook de voortreffelijke grunts, die sommige composities (“Subcutaneous Terror”) meer domineren, maken van Ritu een fascinerende metalplaat. En zo zijn we weer bij het begin. Saille bestaat uit zes gepassioneerde muzikanten wier liefde voor symfonische blackmetal is omgezet in negen topnummers. Topplaat dus, in alle opzichten.
