Big Troubles + Julian Lynch + Ducktails

AB, Brussel, 12 juni 2011

Zo in de buurt van New Jersey – het Berchem van New York zeg maar –
vindt u, wanneer de avond valt over Hadrian Drive en de omliggende
straten, zo nu en dan al eens een zootje ongeregeld met een stel
gitaren en een kapotte versterker. De kans is groot dat die gasten
– u herkent ze aan het wilde stopcontact-haar, verwaaide blik en
strak toegeknoopte hipster-hemdjes – net de kantoren van Underwater
Peoples zijn buiten gestapt, een klein label waarvan ik het u niet
kwalijk zal nemen als u er nog nooit van heeft gehoord. Sta me toe
om u even in te lichten.

De muzikanten die zich bediend weten door dat bewuste label vormen
één hechte, incestueuze kliek waarvan één of twee namen toch al
ergens in de verte een belletje zouden moeten doen rinkelen – dat
zijn overigens vier werkwoorden, zomaar eventjes gratis en voor
niks allemaal achter elkaar! Geen dank. Maar om ter zake te komen:
de prijsbeesten uit de stal van Underwater Peoples – zijnde onder
andere Real Estate, Andrew Cedermark, Family Portrait en Beach
Fossils – hebben hun platenmaatschappij goed gekozen, want allemaal
klinken ze inderdaad als halfverzopen gitaarpingelaars die hun
noten van onder het zeeoppervlak op u afvuren.

Drie van de groepjes uit de stal van New Jersey (Big Troubles,
Julian Lynch en Ducktails, als u namen nodig heeft) hebben – zoals
het een goede hipster betaamt – ondertussen ook onderdak gezocht in
New York en Brooklyn, waar ze bij Olde English Spelling Bee zijn
gaan aankloppen, nota bene een van de betere muzieklabels van het
moment (vorig jaar hadden ze met Greatest Hits, James Ferraro en
Autre Ne Veut weer enkele toppers te pakken). Dat was de immer
oplettende AB natuurlijk óók niet ontgaan. Prompt werd een heuse
labelnacht georganiseerd, waarop Ducktails en co uitgebreid hun
kunnen mochten etaleren. Fijn zo!

En dan zijn we eindelijk waar we moeten zijn: bij gisterenavond,
waar de AB Club tijdelijk even mocht dienstdoen als levensgroot
aquarium. Omdat wij al genoeg rond de pot hebben gedraaid:
Big Troubles! Groep nummer één liet zich meteen
kennen als de meest rechttoe rechtaan rockende van de drie.
Elementen van shoegaze werden tussen de loeiharde droompop
gestrooid en wij werden sneller naar onze oordoppen gedreven dan u
“decibelnormen” kan zeggen. Materiaal kwam vooral uit het fijne
‘Worry’ van vorig jaar, al kregen we ook een voorproefje van de
nieuwe plaat. Big Troubles was degelijk, al werd de wall of
sound
bij momenten dan toch un poco saai.

Julian Lynch mocht als groep nummer twee het
podium op en transformeerde zijn warme, bosachtige natuurpop
schalks naar potigere jams – weg blazers, enter
gitaarsolo’s. Wij herkenden flarden uit ‘Mare’, ‘Orange You Glad’
en het alweer voortreffelijke, onlangs verschenen ‘Terra’, maar
eerlijk: 90% van de set vloog over ons heen als waren de nummers
ons volstrekt onbekend. En toch kregen wij meteen zin om ons
nogmaals door ‘s mans oeuvre te worstelen, want de psychedelische,
in één nummer zelfs tegen de donkere metal van Earth aanschurkende
diepzeeklanken van Lynch deden denken aan zowel zijn regisserende
naamgenoot als zijn buddies van Real Estate en Beach
Fossils.

Ducktails – groep nummer drie als wij nog mee zijn
met het tellen – mocht de avond in stijl afsluiten. Vorig jaar
zagen wij Matt Mondanile al eens solo, in een klein kamertje in
Gent, nu mocht hij met een band aantreden. Resultaat: de meest
poppy show van de avond, die nog het meest aanleunde bij
de muziek op plaat. ‘Killin’ the Vibe’ was een voorspelbare klepper
en Mondanile toonde aan dat de songs op het flauw onthaalde
‘Ducktails III: Arcade Dynamics’ wel degelijk van aangenaam niveau
zijn. Met zijn kwikzilveren gitaarmelodieën bewees hij in één adem
door een uitstekend muzikant te zijn, die met zichtbaar plezier
freewheelde over de trippy repetitieve stukken
van de rest van de band. Een goeie synthese van catchy en
experimenteel, dat horen wij altijd graag. Ook nu weer.

Plezierige avond dus; geen dingen die uw leven zullen veranderen,
maar als u vooral Julian Lynch of Ducktails eens kan treffen in een
parochiezaaltje in uw buurt, moet u dat vooral niet laten. Fijn
overigens dat een label als Olde English Spelling Bee een geheel
eigen avond krijgt op Belgische bodem: want dát is de naam die u
van dit alles het best moet onthouden. Die van Underwater Peoples
mag u dan ook meteen in uw achterhoofd houden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

acht − 7 =