Dezer dagen toert Sleepingdog door Europa als voorprogramma van Low. Frontvrouw Chantal Acda houdt voor ons een dagboek bij over haar ervaringen.
Dag 3 Newcastle
Na een fijn ritje vanuit Schotland kwamen we aan in Newcastle. De zaal is op zijn minst gezegd extreem indrukwekkend: eerder een operagebouw, wat het later ook blijkt te zijn. Fijne ontvangst en een gezellig sfeertje met Low. Beetje rondgehangen en daarna een soundcheck. We raken steeds meer op elkaar afgestemd en de soundcheck verloopt snel en goed. Wat een mooie zaal. Een beetje zoals de rotonde in de Botanique maar dan groter en zittend. Een paar fans die ik al een tijdje niet gezien had stonden ineens voor mijn neus. Zo fijn even een bekend gezicht te zien! Daarna het podium op. En wat een fijn publiek alweer.
Het is ook fijn om te zien dat Adam zich wat laat gaan op het podium. We raken op elkaar afgestemd en onze geluidsman Peter zorgt ervoor dat het publiek op het juiste moment de juiste sfeer vangt. Het was stil, heel stil en vooral “Sun Sinks In The Sea” bezorgde me een gevoel van verbintenis met mijn omgeving. Hier gaat het voor mij om.
Na het optreden hebben Peter en ik ons op de verkoop van cd’s gesmeten. Ik begin erin te komen. Ik trek nog net niet mijn rokje omhoog maar het schijnt toch te werken, als team. Weer een mooie verkoop en dat is dan toch een laatste whisky waard. Op dus naar de Head Of Steam, een zaaltje in het centrum van Newcastle waar de mensen echt zo fucking hard praten. En dan met zo’n heavy accent en zeer sexy kleedjes voor de vrouwen. What else is there to wish for? Na de whisky nog wat gebral en naar bedje!
Morgen Manchester. De stad van Adams favoriete voetbalteam. Hij is nu al opgewonden….
