…And You Will Know Us By The Trail Of Dead :: ”Rock-‘n-roll is een kostuum geworden”

Het geweldig onderschatte …And You Will Know Us By The Trail Of Dead leverde metTao Of The Dead hun beste album sinds Worlds Apart af. Jawel, de Texaanse belhamels grossieren opnieuw in epische, heavy rock. Het geheim hierachter? It’s all about the rock ‘n’ roll, dixit Jason Reece, samen met Conrad Keely het kloppende hart van de band.

Ten tijde van Madonna en Source Tags & Codes werden de Austin punks gelabeld als apocalyptische noiserock. In het zog van Worlds Apart en So Divided viel Trail Of Dead onder de omschrijvingen “alternatieve rock met een folktoets” of “progmonster”. Volgens Reece is de band in alle rockstijlen thuis: “Joy Division betekent voor ons evenveel als de Rolling Stones of Fugazi, maar we zijn ook verlekkerd op progrock. In ons zeventienjarig bestaan hebben we nooit één rockstijl uitgesloten of afgezonderd.”

enola: Toch bulkt Tao Of The Dead van de referenties naar de epische seventies prog?
Reece:“Onze voorliefde voor de symfonische meesterwerken van Pink Floyd, Yes en Rush was een middel om de warme beleving van muziek uit de jaren zeventig terug op te roepen, maar het was niet de bedoeling om deze klassiekers na te bootsen. Het gaat om de spontane kunstvorm waarmee de muzikanten van toen begaan waren. Eind jaren zeventig, en vooral in de jaren tachtig is die attitude verloren gegaan.”

enola: Wat is dan zo spontaan aan een progavontuur als “Strange News From Another Planet”?
Reece:“Het nummer komt rechtuit het hart. Met een lang uitgesponnen klassiek stuk is niets mis, zolang we er maar tevreden mee zijn. Eerlijk zijn met onszelf: daar draait het om. Of we nu bestempeld worden als anarchisten zijn of een punk attitude hebben, it’s all about the rock ‘n’ roll. In elke eerlijke kunstenaar of muzikant zit misschien wel een anarchist verborgen.”

enola: Hoe klaarden jullie de opnameklus in amper tien dagen?
Reece:“Aan de opnames gingen heel wat intensieve voorbereidingen vooraf. We jamden zo’n twaalf uur per dag. Wij namen alles eerst live in een keer op en gebruikten de opname als bouwsteen. Daarna was het doel om alles zo snel mogelijk in te blikken. Het speelplezier in de studio droop er dan ook af, in tegenstelling tot voorgaande studio-ervaringen.”

enola: Klopt het dat “Spiral Jetty” én de albumhoes in een soort ongrijpbare mysterie gehuld zijn?
Reece:“Daar moet ik je toch corrigeren. “Spiral Jetty” gaat over een artiest die op de aarde een tijdloos spoor wil achterlaten. Kunst beantwoordt aan de nood van het individu om zijn bestaan uit te drukken.”
”Achter het album schuilt een duizelingwekkend lang verhaal. Ik zou je er uren over kunnen vertellen, maar we laten het liever over aan de verbeelding van de luisteraar. Luister bijvoorbeeld eens naar “Street Fighting Man” van The Rolling Stones, een heel chaotische en pure song. Volgens de ene gaat het nummer over een revolutie, volgens de andere helemaal niet. Wij willen onze teksten en de interpretatie ervan aan niemand opleggen.”

enola: Achter de albumtitel hoeven we dus niet veel te zoeken?
Reece:“Neen, concepten zijn gewoon cool. We zijn niet gelovig, laat staan taoïsten. Hetzelfde principe geldt voor onze bandnaam. Op onze webstek lees je dat de naam afkomstig is van een Mayaans lied dat opmerkelijke gelijkenissen vertoont met een oud -Egyptisch lied, maar dit is een flauwe grap. We haalden de inspiratie bij oude Spaghettiwesterns.”

enola: Tekstueel zat Worlds Apart wel vol maatschappijkritiek. Is dat nu voorgoed verleden tijd?
Reece:“Toch niet. Op Worlds Apart stelden we de lege cultuur in de VS aan de kaak. Ons thuisland begint zichzelf van binnen op te vreten. We zijn allemaal nog steeds politiek bewust, maar kritiek op je land van oorsprong is normaal, nietwaar? Het merendeel van de teksten van Tao Of The Dead laten we meer aan de fantasie over. Een uitzondering is “Pure Radio Cosplay” waarin we de hedendaagse rockattitude in vraag stellen. Rock-‘n-roll is een kostuum geworden. De looks krijgen meer aandacht dan de kwaliteit van de muziek. De indierockers van tegenwoordig hebben een geprivilegieerde achtergrond en zingen over goede wijn, hun drankexcessen en hun modelvriendinnetjes. Het rebelse is uit de popcultuur.”

enola: Kreeg je die zogenaamde rockattitude dan met de paplepel mee?
Reece:“Jazeker, mijn vader vocht in de Viëtnamoorlog. Daar begon hij net als veel gefrustreerde jonge strijders naar de rebelse muziek van The Rolling Stones, The Doors en de grote Motown-artiesten te luisteren. Toen was rock-‘n-roll nog een lifestyle. Die gedachte beïnvloedt de band tot vandaag.”

…And You Will Know Us By The Trail Of Dead speelt op 2 april in de AB-Box.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × 2 =