Klotski met Amiina en Brave Timbers

Kavka, Antwerpen, 30 september 2010

Er zijn nog zekerheden in het leven: een waar feestmaal op
kerstavond, een flinke portie aandacht en cadeaus op je verjaardag,
en een potje stomende ochtendseks elke zondag. En zo stond voor zij
die afgelopen donderdag afzakten naar Kavka ook buiten kijf dat het
een bijzondere avond zou worden. Het concept van Klotski leest
immers als een recipe for success. Kaspar Hauser Records
vroeg Amiina en Brave Timbers ten dans, terwijl het lAmpekAp
Collectief het publiek alle hoeken van het podium liet zien.

Dat laatste mag u gerust (ook) letterlijk nemen: op drie
gigantische schermen die in de vorm van een ‘H’ zowat midden in het
publiek hingen, werden langs beide kanten beelden geprojecteerd van
wat er zich op het podium afspeelde en dit vanuit verschillende
oogpunten. En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, werden deze
doeken tijdens de optredens al eens van plaats verschoven, via een
ingenieuze constructie met rails en katrollen. Zo dwong de setting
nu eens enkele mensen tot het migreren naar de andere kant van de
zaal, terwijl anderen dan weer enkele ogenblikken gevangen werden
genomen tussen de verschillende projecties en een zijmuur. Klinkt
indrukwekkend? Dat was het dan ook, al werd er hier en daar even
geproest toen de drummer van Amiina het waagde aan zijn gat te
krabben – geen goed idee als er een camera vlak achter je rug
hangt, pal.

Dat brengt ons dan bij het tweede ingrediënt van de avond: muziek.
En die moest zeker niet onder doen voor het visuele. Brave
Timbers
opende de avond en deed dit wonderwel met een set
om bij weg te dromen. Niet dat we grote verrassingen te horen
kregen, maar met de haast Spartaanse bezetting van gitaar en viool
wisten zij toch een min of meer eigen geluid en vooral heel erg
veel sfeer te brengen. Denk aan het betere werk van The Album Leaf,
maar dan zonder de elektronica. Of aan een zeer rudimentaire versie
van James Blackshaw op viool. Of liever nog, ga zelf eens
luisteren. Waar dient dat world wide web anders
voor?

Amiina nam daarna het roer over en de band toonde
dat zij ook zonder Sígur Rós haar mannetje kan staan. De IJslandse
deernes bleken meer te kunnen bespelen dan alleen strijkers, dus
volgden verder nog synthesizers, laptops, speelgoedinstrumentjes en
de harten van alle omstaanders. Ook bij dit concert gold een no
surprises policy
, maar daar leek niemand echt van wakker te
liggen. Mooie, gepassioneerde muziek uit het land van elfjes en
Björk, meer moet dat niet zijn.

In tijden van de meest enorme en decadente tournees ooit – zoals de
laatste passage van U2 in het Koning Boudewijnstadium – is het fijn
om te zien dat jonge mensen met een hart voor cultuur ook met een
fractie van dit soort budgetten iets volstrekt unieks kunnen
opbouwen. Het werd een belevenis waarbij audio en video versmolten
en wederom bewezen werd dat één plus één zelden twee is. En zo
werden verwachtingen niet alleen gecreëerd, maar ook overtroffen.
Of om het met Hannibal uit The A-Team te zeggen: ‘I love it
when a plan comes together’
. Zij die er niet bij waren,
krijgen nog een tweede en zelfs een derde kans om een kijkje te
gaan nemen. Klotski nodigt immers in oktober en november nog enkele
andere kleppers uit. Lees er alles over op www.klotski.be.

‘For Every Day You Lost’ van Brave Timbers is verkrijgbaar bij
Second Language
‘Puzzle’ van Amiina is uit onder
eigen beheer

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negen + zeventien =