Divinity :: The Singularity

Mijn grootvader was zo’n middengolffanaat die uren aan de knopjes
van zijn oude zender/ontvanger kon prutsen, in de hoop zo contact
te maken met iemand die kilometers verder weg was. Tot zelfs over
het Kanaal beweerde hij met de mensen te kunnen spreken als het
weer meezat. Het ultieme was radiocommunicatie van vliegtuigen
onderscheppen. Een paar jaar geleden heb ik dat spul geërfd en er
samen met een makker, die wat van techniek en fysica kent, aan
zitten prutsen. Ons doel was de satellietcommunicatie van Echelon
ontregelen.

Of dat gelukt is weet ik niet. Maar het was wel in de zomer van
2001, en toen dat akkefietje met die torens in NY zich voordeed,
hebben we onze radioproefnemingen maar stopgezet. Vorige week heb
ik die opgevoerde radio nog eens met de ether verbonden om te
proberen contact te maken met Lunochod, de teruggevonden
Sovjet-maanmobiel. Ik denk niet dat het gelukt is, maar volgens mij
heb ik wel een geheim Canadees ruimtestation ontdekt waar bizarre
experimenten gebeuren.

Volgens de gegevens die ik onderschepte onderzoekt men daarboven,
zoals vele anderen, onder de codenaam Divinity naar wat er
allemaal gebeurde tijdens de eerste ogenblikken in het ontstaan van
het heelal. Meerbepaald proberen ze uit te zoeken welke frequenties
in de Kosmische achtergrondstraling afkomstig zijn van het
uiteenknallen van de singulariteit die verging tijdens de big
bang
. In het geheime ruimtestation genereert men die
frequenties opnieuw op experimentele apparatuur.

Die output leiden ze dan weer via allerlei analoge en digitale
audioapparatuur die we hier op aarde in de meeste studio’s wel
terug vinden. De presets hiervoor hebben de vorsers grotendeels
overgenomen uit hun nationale muziekproductie, zoals daar zijn
Devin Townsend & Strapping Young Lad, Nickelback, VoiVod,
aangevuld met wat losse info die ze konden vergaren in verband met
nu metal en In Flames. Ook is er minstens één astronaut die een
Gojira-cd aan boord heeft gesmokkeld.

Wat het doel is van deze potentieel catastrofale proefopstelling
heb ik niet kunnen achterhalen. Ik vermoed echter dat het iets te
maken heeft met de beveiliging van hun gecontesteerde
teerzandinstallaties. Het is wel een feit dat wat ik heb gehoord op
de vlucht kan jagen of op zijn minst apathisch maakt.

De muziek van Divinity klinkt op goede momenten als futuristische
thrashmetal. Het hele concept van ‘futuristische metal’ is
eigenlijk al een beetje passé; de moderne sound en de
laagjes synth kunnen niet verstoppen dat de technische riffs toch
wat belegen klinken. Nu, als we kunnen headbangen, dan spenderen we
niet zo veel aandacht
aan dergelijke kritiek. Als er echter na een kwartier nog steeds op
hetzelfde tempo en met een hoge graad van voorspelbaarheid wordt
doorgedramd, dan begint mijn ingegroeide teennagel toch
interessanter te worden dan de tonen in mijn gehoorgangen.

We zullen het eens met een beetje groove proberen moeten ze gedacht
hebben. Dat pakt nog redelijk uit, maar als er wat te vaak met van
die melodramatische cleane vocalen wordt gezongen slaat de stemming
toch weer om naar zuur. ‘Embrace the Uncertain’ is wat dat betreft
een triest dieptepunt. Een positief moment is moeilijk te aan te
duiden omdat alles nogal hetzelfde klinkt, maar ‘Beg to Consume’
verveelt geen seconde. De basis is geen al te originele riff, maar
het nummer is met gevoel voor dynamiek en balans uitgewerkt.
‘Formless Dimension’ is een wat gevarieerdere track met één paar
van de heftigste passages op ‘The Singularity’, maar ook een
obligaat nu metal-momentje evenals wat progspielerei.

Alle gekheid op een stokje: ‘The Singularity’ is niet echt een
aanrader, behalve voor gitaristen die nog wat nieuwe vingervlugge
riffs zoeken om op te oefenen. De nummers werden allemaal nogal
gefabriceerd aan de hand van een formule en maken weinig in de
luisteraar los, behalve misschien een voorzichtige appreciatie voor
het speeltalent van de muzikanten. Het gebrek aan meeslepende
dynamiek en de strapatsen van de zanger doen hier echter nogal grof
afbreuk aan.

Mensen die dat semi-melodieuze geneuzel goed verdragen en verder
steeds een luisterend oor hebben voor iets dat van verre op Gojira
trekt, moeten Divinity maar eens uitproberen. Ik ga verder aan de
knopjes van mijn radio-installatie draaien, nu in de hoop iets op
te vangen uit Walhalla waar Piggy van VoiVod nu aan het jammen is
met Pete Steele van Type O’ Negative.

www.divinity.ca
www.myspace.com/divinitymetal

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

6 − drie =