Slim Cessna’s Auto Club :: Buried Behind The Barn

"This is the country band that plays the bar at the end of the world", zei Jello Biafra ooit over Slim Cessna’s Auto Club. Pocherige promopraat natuurlijk (de band zit immers op Biafra’s eigen label), maar tegelijkertijd een waarheid als een gezegende rund. SCAC is in de verzadigde wereld van de Americana een buitenbeentje dat steevast opvalt, zelfs als er naar buiten wordt getreden met een restjescompilatie als Buried Behind The Barn.

Het gezelschap uit Denver, Colorado, speelt al jaren de pannen van het dak in het Amerikaanse live circuit en kan steeds rekenen op lovende kritieken bij elke nieuwe release, wat het dubbel zo spijtig maakt dat het in Europa nog niet geleid heeft tot erkenning op grote(re) schaal. De band heeft met zij’n onweerstaanbare cocktail van oud en nieuw immers een unieke troef in de handen waarmee zowel liefhebbers van old school country als rockabillyfanaten en zelfs punks kunnen aangesproken worden. Dit zestal situeren in het muziekspectrum is eigenlijk onbegonnen werk. Klinken ze nu eens als nazaten van The Carter Family, dan hebben ze een song later iets van een gothic country band met surftrekjes of een punkband met een verloren banjo. Als we er toch namen tegenaan moeten gooien, dan zijn het die van 16 Horsepower (eveneens van Denver en een band waar SCAC enkele links mee heeft), The Legendary Shack Shakers (die nog iets heftiger tekeer gaan) en Johnny Dowd.

Ze gebruiken al ruim vijftien jaar de klassieke countryinstrumenten (pedal steel, banjo), hebben een zwak voor zondaars, God en verderf en weten hun songs te brengen met de religieuze overtuigingskracht van David Eugene Edwards, met dat verschil dat het er bij deze band net iets lichtvoetiger aan toe gaat. Buried Behind The Barn bevat acht tracks die een tiental jaar geleden reeds opgenomen werden en hiervoor enkel verschenen op een erg beperkte uitgebrachte (lees: onvindbare) CD-R, terwijl enkele songs in andere versies terug te horen zijn op oudere releases. Overschot, met andere woorden. Restjes. En toch is er geen reden tot argwaan, want zelfs met een klein half uurtje archiefmateriaal maakt SCAC behoorlijk wat indruk.

Meest eenvoudige verklaring: na een handvol beluisteringen zit werkelijk élke song een eigen leven te leiden in je hoofd. Hebben de meeste compilaties doorgaans baat bij een strengere eindredactie, dan kan je je hier enkel afvragen of er niet nog materiaal achtergebleven is en waarom dat in godsnaam niet wordt uitgebracht. De intense vocale uitwisselingen tussen Slim Cessna en Jay Munly zijn al voldoende reden om werk van deze band in huis te halen (zeker als ze aan het jodelen slaan alsof ze opgejaagd worden door Satan zelf), maar de muzikale ondersteuning tilt het allemaal nog een paar niveaus hoger. "Cranston" (dat net als "Port Authority Band" verscheen op het live album Jesus Let Me Down (2007) is niet minder dan een klein psychodrama, een verbeeldingsrijke brok country aan het gospelinfuus.

De overige tracks houden een strak niveau aan: "Port Authority Band" klinkt als de oude R.E.M. met Butthole Surfer Gibby Haines op zang., Het hoogtepunt "Thirteen Crimes" barst in de refreinen bombastisch uit zij’n voegen als een tirade van de jonge Nick Cave en "Jackson" is nog zo’n donker onheilsverhaal over kerels die door de kop geschoten worden en verzeild raken in legenden om kinderen de stuipen mee op het lijf te jagen. Songs als "Angel", "Shady Lane" (16 Horsepower klonk nooit dichterbij) en "Sister’s Husband" vallen dan wel minder op; het blijven niettemin oersterke songs die doordrongen zijn van generaties verhaalvertellerij vol geweld en onheil. Afsluiter "Earthquake" (naar verluidt Biafra’s favoriet) zoekt tenslotte wat springerigere oorden op en sluit het album af op een aanstekelijke en hard rockende noot.

Buried Behind The Barn is niet meteen de meest essentiële of vernieuwende plaat van het jaar (dat zou straf zijn, met opnames van tien jaar oud), maar het is wel een kleine openbaring voor zij die houden van roots met een hoek af. Dat is net de grootste troef van SCAC: de band kent zijn traditie duidelijk door en door, maar weet er een draai aan te geven die het een unieke plaats in het wereldje geeft. Voldoende reden om halsreikend uit te kijken naar een volgende release.

Slim Cessna’s Auto Club staat op 2 mei op het veelbelovende Roots & Roses Festival (Lessines), naast o.m. Dick Dale, Andre Williams en The Paladins, en op 5 mei in de Cactus Club in Brugge.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier × een =