Grand Archives :: 6 februari 2010, Botanique

Het eerste concert van Grand Archives op Belgische bodem zorgt niet voor een volkstoeloop. Met zijn tussen Band Of Horses en Fleet Foxes-gesitueerde muziek zou dat nochtans gerechtvaardigd zijn.

Het concert van Grand Archives drijft dan ook op de folky-pastorale golf die de laatste jaren furore maakte. Niet dat de band rond Mat Brooke snel op de kar gesprongen is. Al met de debuut-EP die de band in 2007 uitbracht, liet Grand Archives zich opmerken als een gezelschap dat niet vies was van een ietwat archaïsche aanpak. Gezien de achtergrond van drijvende kracht Brooke was dat overigens geen verrassing. Na een korte periode bij Band Of Horses en daarvoor nog Carissa’s Wierd, is Brooke iemand die zijn sporen al ruimschoots verdiend heeft de voorbije tien jaar.

Toch staan Brooke en zijn Grand Archives op het podium met het enthousiasme en de gedrevenheid van heuse nieuwkomers. Vanaf de eerste noten van “Topsy’s Revenge” is echter merkbaar dat dit geen groentjes zijn. Het vijftal mag dan wel, biertje in de hand, ontspannen op het podium verschijnen, wanneer de instrumenten omgegord worden, is het menens en wordt de ene aanval op de nekhaartjes van de toeschouwers na de andere uitgevoerd.

Met een strak uitgebalanceerde set, scoort Grand Archives de ene voltreffer na de andere. “Witchy Park/Tomorrow Will (Take Care Of Itself)” laat de hoge noten rijkelijk vloeien en zorgt ervoor dat de hemelse zanglijnen de aandacht krijgen die ze verdienen. Tel daar nog de heldere noten bij die de groepsleden uit hun instrumenten halen, en je hebt de perfecte soundtrack voor bij het opkomen van de zon na een prachtige lange nacht.

Dat gevoel wordt bijna letterlijk door de band in de verf gezet met “Swan Matches”. Jenn Ghetto, die vroeger eveneens bij Carissa’s Wierd speelde en met haar eigen band S het voorprogramma verzorgde, vervoegt Brooke om de song helemaal tot zijn recht te laten komen. Wanneer het tweetal zich later nogmaals verenigt voor het kale en tegelijk door merg en been gaande “Siren Echo Valley (part 1)”, lijkt het even of de summer of love nog moet plaatsvinden.

Toch is Grand Archives meer dan een stelletje neo-folkies dat op het podium komt tonen hoe gevoelig ze wel niet zijn. Onder de ruitjeshemden prijken wilde tattoos en de gouden stemmen van “Oslo Novelist” zijn ook in staat tot een heel ander soort samenzang, zoals blijkt uit het punky “The Crime Window”, dat met zijn complexloze in-your-face aanpak grossiert in de zorgeloosheid die te vaak afwezig is bij veel andere bands.

Grand Archives weet moeiteloos het publiek in te pakken met de schoonheid die het te bieden heeft, zonder echter zichzelf te serieus te nemen. Het blijft immers “maar” muziek: een uurtje pracht op een podium en naar huis met de illusie dat het allemaal nog zo erg niet is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

13 − vijf =