Dura lex, sed lex: je bent maar zo goed als je laatste plaat. Een harde wet die ook voor Four Tet geldt, want na een aantal wispelturige albums geraakte de Britse laptopartiest de voorbije jaren wat in de vergeethoek. Daar moest het nieuwe album, There Is Love In You, opnieuw verandering in brengen.
Een mooiere entree in muziekland kon Kieran Hebden zich een kleine decennium geleden wellicht zelf niet indenken. Pause en Rounds, zijn eerste twee langspelers, waren een verademing. Eindelijk stond opnieuw een artiest op die, wars van alle trends, met een eigen visie en een uniek geluid naar buiten kwam. Beide albums werden bedolven onder de positieve reacties, niet alleen van pers en publiek, maar ook van collega-artiesten zoals Thom Yorke, die geen enkel moment onbenut liet om zich te laten ontvallen hoe geniaal hij Four Tet wel vond. Helaas ging toen — zoals dat wel vaker gebeurt met aankomende talenten — het licht uit voor de jonge Brit. Zijn derde plaat blonk uit in koppigheid en ook de vele vingeroefening met de Amerikaanse free-jazz drummer Steve Reid vielen veeleer ongeïnspireerd uit.
Eind 2008 liet Four Tet de Ringer-EP op de mensheid los, waarop het creatieve het opnieuw overnam van het balsturige en het tegendraadse. There Is Love In You gaat verder op die ingeslagen weg en laat opnieuw een bevrijde Four Tet horen.
Hebden kreeg het afgelopen jaar een vaste DJ-stek in de Londense Plastic Club, waar hij stapsgewijs nummers van het nieuwe album in zijn set integreerde. Hierdoor is There Is Love In You niet alleen een vitale, dynamische plaat, maar tegelijk het meest clubgerichte Four Tet-album tot op heden. "Slaapdronken soundscapes zijn zó 2001", moet Hebden gedacht hebben, toen hij zijn pijlen richtte op smaakvolle, geraffineerde en energieke tracks als "Love Cry". De belletjes in "This Unfolds" en "Circling" doen nog het meest aan de oude Four Tet denken, al voel je ook hier de onderhuidse opwinding broeien. Hebdens geluid is duidelijk geëvolueerd, waarbij het vooral aan spankracht wint.
There Is Love In You is ongetwijfeld het meest complete Four Tet-album. Opener "Angel Echoes" experimenteert met vocale samples zoals enkel wijlen J Dilla dat kon. En wanneer Hebden op "Sing" en "Plastic People" met dubstep stoeit, is dat niet om krampachtig hip te willen doen, maar om voormalig schoolkameraad Burial bij de les te houden. De twee brachten vorig jaar samen een twelve inch uit. Vooral Burials bijdrage kon op veel lof rekenen. Kieran Hebden geeft bij deze de criticasters lik op stuk en bewijst dat ook hij thuis is in de dubstepwereld. Dat beiden elkaar verder mogen uitdagen en elkaars niveau hogerop blijven tillen, in de beste Clijsters-Henintraditie.
There Is Love In You is liefde op het eerste gehoor. Met wat bijval kan dit album voor Four Tet betekenen wat Merriweather Post Pavilion vorig jaar voor Animal Collective betekende: algemene erkenning, door meer dan alleen een nichepubliek. Met die plaat deelt There Is Love In You trouwens een soort bedrieglijke toegankelijkheid. Zo nestelen de nummers zich razendsnel in je hoofd, maar weten ze keer op keer te verrassen door nieuwe wendingen. Kieran Hebden haalt opnieuw zijn beste niveau en laat bovendien horen dat de jonge garde nog niet klaar is met hem. Met There Is Love In You levert Four Tet zeven jaar na Rounds alsnog een derde klassieker af.
