Massive Attack :: 25 oktober 2009, Vorst Nationaal

Ja, die opvolger voor 100th Window komt nu echt wel dichterbij. Maar voor het zover is, trok Massive Attack nog eens de hort op. In een setting die grotendeels dezelfde was als anderhalf jaar geleden op de Lokerse Feesten toonde de groep opnieuw twee gezichten. En dat belooft niet veel goeds voor die nieuwe plaat…

Afgaande op de nieuwe download-only EP Splitting The Atom weet Massive Attack na jaren van dubben en schaven aan een nieuwe plaat nog altijd niet van welk hout pijlen te maken. In twee originele nummers klinkt de groep als een verwaterde parodie op zichzelf, en de twee remixes van nieuwe nummers daarna proberen de groep krampachtig in het spoor van The Knife te krijgen. Van pioniers als 3D en Daddy G verwacht je wat meer; net als triphopbroeders Portishead na jaren stilte de grenzen opnieuw verleggen, bijvoorbeeld.

Niet zo Massive Attack, dat ook vanavond grotendeels moet teren op oude glorie. Dat doet het goed. Terwijl een grote lichtkrant achteraan voortdurend onrecht aanklaagt en tot vrijheid oproept, hebben nummers als “Mezzanine” (het equivalent van een onrustige paranoïde droom) of “Inertia Creeps” (beats als betonbokken; het scherm spuit trivia over celebrities, een aanklacht tegen een lege maatschappij) nog niets van hun impact verloren. Sterker nog: dit zijn van de strafste versies die we al hoorden.

”Vrijheid is altijd en uitsluitend de vrijheid van wie anders denkt”, citeert het scherm Rosa Luxemburg tijdens “Safe From Harm”, terwijl tourzangeres Deborah Miller haar best doet om het vocale volume van originele zangeres Shara Nelson te halen. Dat doet ze niet, maar de mantra “you can free the world/you can free my mind/just as long as my baby’s safe from harm, tonight” blijft pakkend. Het is een zeldzaam relict uit een tijd dat Massive Attack nog licht zag, en soul onderdeel was van het palet.

Dat is al lang niet meer zo, en sinds het klassieke Mezzanine uit 1998 is de groep een donkere schemering binnengetrokken waar het niet meer uit is teruggekeerd. Het is uit die diepten vol onaards lage bassen dat de hoge stem van reggaelegende Horace Andy komt opgekringeld tijdens een verbluffend sterk “Angel”. Langzaam overweldigen gitaren de oude zanger, tot alleen loeiharde muziek overblijft die naar adem doet happen.

En er zijn natuurlijk de echte klassiekers. Een mooi openbloeiend “Teardrop”, dat vanavond door Martina Topley-Bird wordt gezongen, of het afsluitende “Karmacoma” dat de groep ondanks het vertrek van rapper Tricky nooit heeft losgelaten. En vanzelfsprekend ontbreekt ook niet die doorbraakhit “Unfinished Sympathy”, al bewijst Miller dat ze meer dan een maatje te kort schiet om Nelsons schoenen te vullen.

Nieuwe tracks? Niemand kwam voor de nieuwe nummers. Sinds Splitting The Atom is de spanning niet langer te snijden, zijn de verwachtingen een pak lager gesteld. En dat lijkt maar goed ook. Met “Bulletproof Love” en “Hartcliffe Star” krijgen we al bij het begin twee tracks die op het vertrouwde Mezzanine-elan doorgaan, maar nog niet goed genoeg zouden zijn geweest voor de ontgoochelende opvolger 100th Window. Verbetering komt er niet wanneer Topley-Bird de microfoon neemt voor “Babel”: doordeweeks en derderangs.

Dan vaart Horace Andy bij zijn eerste verschijning beter. “16 Seether” drijft op een aangename bas, die samen met de ijle zang netjes in elkaar klikt. De gitaaruitbarsting in de finale bezorgt het nummer een angel die weinig nieuwe nummers hebben. Of het moet “Marakesh” zijn, waarmee net voor de bissen wordt afgesloten. Zeiden we dat de nieuwe nummers stinken? Dit weerstaat die regel met glans. Als heel die nieuwe plaat zo intens, zo bezwerend, zo knap zou zijn als dit nummer, dàn mogen we iets verwachten.

Maar we hebben er onze twijfels bij als meteen na de bissen “Splitting The Atom” volgt. Geen slecht nummer, maar ook geen hoogvlieger. En wanneer Horace Andy net als in Antwerpen even doet alsof hij te vroeg zal invallen tot jolijt van de band, dan weten we het wel: Massive Attack moet het anno 2009 van trucjes hebben, en niet langer van de genialiteit van vroeger.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

achttien − zeventien =