PUKKELPOP 2008 :: Soulwax, zaterdag 16 augustus

Als dEUS Rock Werchter mag afsluiten, dan is het niet meer dan logisch dat Soulwax die eer op Pukkelpop toekomt. Niet dat we een competitie tussen beide bands willen uitlokken, maar als het aankomt op internationale en muzikale impact, zou het wel eens kunnen dat Soulwax als overwinnaar uit de strijd komt.

Immers, nadat de band zowat eigenhandig de muur neerhaalde tussen rock en electro, moet nu ook de barrière die livebands van dj’s onderscheidt eraan geloven. Met hun voorlopig laatste concert op Belgische bodem wordt een dwarsdoorsnede van Nite Versions en Remixes gepresenteerd die het publiek moeiteloos aan het bewegen en in extase krijgt.

Aangezien de huidige Soulwax-tournee gelinkt is aan de dvd-release van Part Of The Weekend Never Dies, wordt er afgetrapt met een nummer dat zich laat omschrijven als een remix van de remix van “E Talking”, of eenvoudigweg: de titel van de film die zich als een mantra in het oor van de toeschouwers nestelt en aldus zorgt voor de aankondiging van een klein uur vol met de meest stomende electrorock, of zoals Soulwax tijdens de set zelf over het publiek zegt: “They come looking for drugs, dirty dancing and pounding techno music”.

Tijdens die zoektocht wordt het concept remix opnieuw op scherp gezet: cultklassieker “Moskow Discow” blijkt de ideale opwarmer voor “Lovelight”, het Robbie Williams-nummer dat het onbewust tot indiehit geschopt heeft. Wanneer daarna nog eigen kleppers als “Miserable Girl” en het waanzinnig opbouwende “KracK” de revue passeren, is het hek helemaal van de dam en laten de vier gentlemen in kraaknette witte pakken het publiek uit hun handen eten.

En op dat punt zijn knallers van het remixalbum, zoals “Robot Rock” en “Phantom pt. II”, met zijn zalige hap-gerust-even-naar-adem-break, nog niet eens gepasseerd. Vooral bij “Robot Rock” valt het bovendien op wat voor een waanzinnig goede drummer Steve Slingeneyer eigenlijk is. Dat alle elektronische geluidjes live door de Dewaele-broers geproduceerd worden, is één ding. Maar deze man zorgt ervoor dat ook de beats niet alleen ter plekke, maar ook uitermate strak tot leven gewekt worden.

Niet iedereen zag in Soulwax een terechte afsluiter. En er valt wat voor te zeggen dat de knallende set van dit viertal de zorgvuldig opgebouwde buitenaardse atmosfeer van Sigur Ros in één klap aan diggelen slaat. Maar het foutje om beide bands op dezelfde dag te programmeren, hoeft niet te betekenen dat Soulwax zijn afsluitende stek niet verdiend heeft. Integendeel: wanneer met “Another Excuse” een einde komt aan een veel te kort concert, is het begrip climax opnieuw op punt gesteld.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier × een =