Matamore Labelnight

Op een feest van internationaal talent is het
uiteraard normaal ook eens krachten uit eigen land aan het woord te
laten. In de serie van labelnights was het daarom de beurt aan het
jonge, Waalse indielabel Matamore om hun betere pionnen uit te
spelen. Het is bijgevolg niet geheel verwonderlijk dat de grote
meerderheid van het publiek de taal van Molière sprak.

De grote kracht van deze Matamore Labelnight was de diversiteit die
de toeschouwer op het podium zag. Geen enkele band klonk als een
andere en als je weet dat ze elkaar in ijltempo opvolgden, dan kan
je van een gevarieerde avond spreken. Zo was er de indietronica van
Sepia Hours, een project van Sébastien Biset, op
deze avond met een extra man aan een extra laptop gebracht. Sepia
Hours leed aan dezelfde ziekte die de hele avond kenmerkte: het was
bij momenten best interessant, maar geen echte hoogvlieger. Biset
zelf stond voor zijn tafeltje computerinstrumenten met een
elektrische gitaar in de hand en zong behoorlijk stil en
onverstaanbaar, waarbij het niet geheel duidelijk was of dit
laatste in de lijn van de bedoelingen lag. Sepia Hours bracht
donkere, door basbeats gedomineerde indietronica, met af en toe
plaats voor een streepje drone. Opvallend was alleszins het
afsluitend moment waarop de twee, voorovergebogen met een microfoon
in de mond, er een noise hell van maakten, die hun weinig
opvallende optreden wat meer kleur gaf.

Van deze geluidsbom naar de ingehouden melancholie van Half
Asleep
, op deze avond was het een kleine stap. Half Asleep
is de jonge, Brusselse Valérie Leclercq die zichzelf op piano of
gitaar begeleidde en de snelheid van Low met een lagere
versie van de stem van Julie Doiron
combineerde. Wat de tweede helft van haar set, ook wel de
gitaarhelft, interessant maakte, was het loopstation waarmee ze
borduurde met verschillende al dan niet net opgenomen gitaarlijnen
van zichzelf. Op zich was dit optreden best aardig, maar nooit
beklijvend zoals we van dit soort muziek wel mogen
verwachten.

De eerste grotere naam, hoewel dat voor Waalse bands in Vlaanderen
nogal relatief is, was V.O., dat kwalitatief meer
waarmaakte dan het voorgaande. Boris Gronemberger (ook actief bij
bands als Venus en Chacda) is de spilfiguur en zanger van het
achtkoppige collectief dat dicht tegen elkaar het podium van de
Club bevolkte. V.O. stond garant voor jazzrock in de buurt van
Tortoise met
het zuiderse sfeertje van Calexico. De band straalde een warm
enthousiasme uit waarbij melancholie en het zomerse gevoel, met
dank aan de trompettist, elkaar afwisselden.

Of het nu kwam door de meegebrachte vrienden of door de muziek
zelf, Some Tweetlove, sinds een gerechtelijk
dispuut niet meer Tom Sweetlove, kreeg het luidste applaus van de
avond. Met vijven op het podium begon deze instrumentale rockband
eraan met sferische gitaardrones die snel overschakelden op meer
normale (post-)rockstructuren. Samen met V.O. bleek Some Tweetlove
het meest interessante wat Matamore te bieden heeft. De band
probeerde het niet met drumsalvo’s, gitaargeweld of typische
climaxstructuren, maar bleek sterk in het opzetten van sfeerrijke,
idyllische landschappen waarin vrede nog het meest overheerst. De
lekker kabbelende beekjes smaakten naar meer.

“Matamore, c’est une grande famille”
zei zanger Christian
Nolf, waarmee hij verwees naar de drie anderen op het podium die we
al eens hadden gespot in een vroeger geprogrammeerde band.
Raymondo kreeg de eer deze labelnight af te
sluiten en deed dat met een door folk en jazz beïnvloede pop die
tussen Pinback, Karate en Nick Drake laveerde. Vooral wanneer
keyboardspeelster Lobke D’Hespeel het duet met Nolf aanging, werd
het muzikaal interessanter, wat erop wijst dat er ook minder
boeiende momenten in de set waren. We hadden de indruk dat Raymondo
het beste materiaal voor het laatste had gespaard, zodat deze avond
toch nog positief afgesloten werd.

De Matamore labelnight bleek geen verplichte kost maar een
allegaartje van interessante optredens, waarbij vooral V.O. en Some
Tweetlove een puike set brachten en de overige namen onze honger
slechts gedeeltelijk stilden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 + drie =