DOMINO 07 :: Amon Tobin :: 13 april 2007, AB

Ieder jaar opnieuw maakt Domino op de affiche wat plaats voor de betere dancemuziek. Ditmaal staat Amon Tobin, het paradepaardje van het Ninja Tune-label geprogrammeerd. Gaat het om een verplicht nummertje dat het festival wat meer cachet moet geven, of is er meer aan de hand?

Begin jaren negentig muteerde techno in allerhande subgenres, waarvan drum ’n bass ongetwijfeld het meest explosieve was. De Braziliaan Amon Tobin soldeerde louter uit samples van andere platen klassiekers als Bricolage en Permutation. Hierop haalde hij drum ‘n bass uit zijn niche door er elementen uit jazzdance, dub en funk aan toe te voegen. Vanavond stelt hij zijn nieuwste worp Foley Room voor in een uitverkochte AB.

“From whatever we could find I wasn’t really sure what these animals would sound like if they made a noise. A lot of them didn’t make a noise at all.” Even denken we dat er een documentaire van National Geographic geprojecteerd wordt, tot blijkt dat het Amon Tobin is die ons vanop het witte doek toespreekt. In een inleidend filmpje doet hij het werkproces van zijn nieuwste plaat uit de doeken. Hiervoor gebruikte hij geen samples van andere platen maar geluiden uit het dagelijkse leven. Het gegrom van leeuwen, kruipende mieren, aluminium bordjes, speelgoedautootjes… je kan het zo gek niet bedenken of het is wel ergens in een verknipte vorm op Foley Room te vinden. In het midden van de zaal staat Amon Tobin zelf doodleuk over de schouder van Kurt Overbergh, artistiek directeur van de AB, mee te kijken.

Rond half acht betreedt de Braziliaan het podium. Hij kiest voor een sobere mise-en-scène: slechts een draaitafel en een sampler sieren het midden van het podium. De fijne nuances van de plaat worden tijdens de set omgeploegd door een gezwollen geluidsbrij, als ware Tobin een keurslager die plots enkel nog braadworst serveert. De momenten waarop Tobin het tempo naar beneden haalt en overschakelt op duistere hiphopgrooves zijn de interessantste. Helaas komen die pas in het midden van de set, wanneer Tobin flarden “Big Furry Head” in de mix gooit en het geraffineerde geluid van zijn platen weerklinkt. Heel even maar, al gauw trekt de show zich weer met horten en stoten voort, wat de drive eruit haalt. Na de bisronde die openlijk flirt met drill’n bass deelt de brave man nog wat handtekeningen uit vooraleer de security hem van het podium leidt.

Op papier zag het er allemaal bijzonder aanlokkelijk uit. De met veel poeha aangekondigde Dolby Surroundmix schiet echter zijn doel voorbij en ook de visuals — we kijken twee uur lang naar Tobins volumeregelaar — missen hun effect. Nochtans wist Autechre ons in dezelfde bezetting amper twee weken geleden wel te boeien. Ook zij hadden geen visuals maar begonnen hun fascinerende beatexcursie wel met een gezonde dosis lef en stoutmoedigheid.

“In contrasten schuilt een grote kracht”, liet Tobin zich ooit ontvallen. In de AB kan de geluidsfetisjist zijn status als vernieuwende artiest live niet waarmaken. Deze zomer krijgt hij een herkansing op het Blue Note-festival waar dit jaar ook kleppers als DJ Shadow en Sly & The Family Stone ten dans spelen. Hopelijk haalt dit gezelschap het beste in hem naar boven en zorgt hij daar wel voor een innovatieve én boeiende trip doorheen het drum ’n basslandschap.

Amon Tobin speelt op 12 juli op het Blue Note-festival in Gent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negentien − tien =