Bedroom Community Labelnight

valgeirsigurdsson.jpgValgeir Sigurðsson is dan wel niet meteen een naam die
snel een belletje zal doen rinkelen, het palmares van de IJslandse
producer oogt toch indrukwekkend. In zijn Greenhouse Studios zat
hij al achter de knoppen bij onder meer Björk, Sigur Rós, Bonnie ‘Prince’ Billy
en de fantastische nieuwe CocoRosie. De
productie van ‘Volta’, de binnenkort te verschijnen nieuwe plaat
van Björk, liet hij onder meer aan Timbaland over, om zich te
kunnen concentreren op zijn eigen projecten. Zo hield hij onlangs
zijn eigen platenlabel boven de doopvont, Bedroom Community
geheten. Hoewel er nog maar twee cd’s door dit label gereleased
werden, was dit reden genoeg voor de organisatoren van het
Domino-festival in de Ancienne Belgique om Sigurðsson & friends
een hele avond hun gang te laten gaan.

benfrost.jpg De spits
werd afgebeten door Aussie Ben Frost. En hoe! Zijn
extreem donkere, minimalistische electronica was, mede dankzij de
krachtigste subwoofer die we ooit gevoeld hebben, een fysieke
ervaring in de meest letterlijke zin. Frost en zijn driekoppige
band maakten van de ABClub de grootste PowerPlate ter wereld
gone bad. Het optreden barstte van de ingehouden spanning
en dreiging, en greep je naar de keel op een manier waarop zijn
nochtans niet onverdienstelijke debuutplaat ‘Theory of Machines’
dat nooit zou kunnen. De niet al te nuchtere man op de eerste rij
wist na een kwartier nog maar half waar hij was, en om eerlijk te
zijn gold voor ons min of meer hetzelfde. Frosts set duurde slechts
een klein halfuurtje, maar meer zou gewoon niet gezond geweest
zijn.

nicomuhly.jpg Gelukkig
voor ons murw geslagen gestel bracht Nico Muhly
een kwartiertje later iets helemaal anders. Zijn werk combineert de
ritmes van Radiohoofd Thom Yorke‘s solowerk
met de sprookjesachtigheid van Joanna Newsom. Het
resultaat was bijna klassieke muziek, zeker toen Muhly zijn
violiste het podium op riep. Het optreden had wat tijd nodig om op
gang te komen, en de Amerikaan had het soms lastig om boeiend te
blijven. Op plaat wordt dit uitstekend opgevangen door de
medewerking van Antony (die volgens ons zelfs de Gouden Gids
melancholisch en intens zou kunnen zingen), maar zonder de New
Yorkse reus was zijn set bij momenten wat saai, vooral tijdens de
zuivere pianonummers. Naar het einde toe werd Muhly echter steeds
beter en meeslepender. Vooral het laatste nummer, het weelderig
georchestreerde ‘Clear Music’, was een fragiel pareltje.

Tot slot van de Bedroom Community-Labelnight gunde oprichter
Valgeir Sigurðsson het publiek nog een sneak
pre-listening
van ‘Ekvílibríum’, zijn in december te
verschijnen soloplaat. Hiervoor riep hij de hulp in van een
vijfkoppige band, die naast Nico Muhly en diens violiste bestond
uit een celliste, een drummer en een pianiste. Het was pas hun
vierde optreden samen, maar daar was hoegenaamd niéts van te
merken. Net als zijn kersvers label is zijn muziek erg veelzijdig,
wat zich zowel uitte in naar Massive Attack neigende triphop als in
trage soundscapes. De mooie visuals maakten het helemaal af. De
aardig volgelopen ABClub reageerde heel enthousiast, en vroeg
achteraf om bisnummers. Helaas moest Sigurðsson met de glimlach
toegeven dat hij gewoon nog niet meer nummers voor zijn soloplaat
af had. ‘But thanks for asking!’

We kunnen het hem niet kwalijk nemen. Tenslotte is hij
verantwoordelijk voor het samenbrengen van drie onderling
uiteenlopende artiesten op een klein label met potentieel. Bedroom
Community kan nog niet teren op een indrukwekkende catalogus, maar
deze labelnight deed ons vol spanning verlangen naar wat nog komen
gaat.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 + veertien =