Bedroom Community Night

AB, Brussel, 8 november 2009

Bedroom Community, label én collectief van IJslands
multi-instrumentalist, composer en producer Valgeir
Sigurðsson
(foto) heeft een rist nieuwe releases op stapel
staan en besloot ons daarom op een ‘Whale Whatching-tour’ te
trakteren.

Meer nog dan gewoon een collectief samenspel is deze tour een
logisch verlengstuk van de niet aflatende, grensoverschrijdende
muzikale uitwisselingen waarmee de vier hoofdfiguren zich afgelopen
jaren onledig hielden.

Wanneer we uiteindelijk in de Ancienne Belgique binnenvallen,
blijkt de matinéevoorstelling reeds aangevat en staan er slechts
drie artiesten op het podium. Middenin een gevoelige pianoballad,
ondersteund door een trombone en voorzichtig vioolspel maken we ons
nog snel de bedenking dat het jammer is dat we de start gemist
hebben. Maar Bedroom Community zou zijn naam niet waardig zijn als
het je niet in een mum van tijd in een parallel universum slepen
zou. Niks boot gemist.

Op het appèl die avond waren meesterpianist Nico
Mulhy
, Samamidon onder de gedaante van
Sam Amidon, Valgeir himself en laptopkunstenaar Ben
Frost
.

Voeg daar nog een handjevol contrabasissten, violisten en een
trombonespeler met een respectabel stemgeluid bij en je krijgt het
gevoel dat je privé-publiek bent dat dwars door de vierde wand van
een repetitieruimte kijken mag. De sfeer die namiddag deed een
beetje denken aan de intimiteit van een slaapkamer, een soort
muziekkamp waar muzikanten hun creativiteit vrijelijk kunnen
botvieren zonder gevreesde, kritische pottenkijkers.
Zo dicht zit je op het vel van de artiesten, zo diep laten ze in
hun ziel kijken. Het negenkoppige gezelschap maakte een muzikale
trip richting glitchy soundscapes en verknipte samples onder
leiding van Ben Frost, om via het intimistische, gevoelige
banjogetokkel van Samamidon terug naar de bron te keren. De
eerlijke puurheid van de muziek werd onder andere vertaald in het
blotevoetenopdebühne-concept, wat vooral een grappig zicht
gaf.
Mulhy ontpopte zich tot regisseur en dirigeerde het verloop van de
avond, letterlijk en figuurlijk. Druk gebarend vanachter zijn
robuuste vleugelpiano gesticuleerde hij instructies door aan de mee
opsleeptouw genomen muzikanten.

Helgi Hrafn Jónsson, de jonge trombonespeler die het gezelschap
vervoegde, bleek gezegend te zijn met een stemgeluid dat niet voor
de innerlijke walvis van Jón Þór ‘Jónsi’ Birgisson hoeft onder te
doen. Hij nam een paar nummers van Valgeir voor zijn rekening en
toverde wondermooie – door Mulhy geschreven – arrangementen uit
zijn koperblazer. Beetje aan de toonvastheid schaven nog en wie
weet komt daar ooit nog een mooi plaatje vanuit het hoge noorden
uit tevoorschijn.

Het mooiste aan de Whale Watching-tour is de live en on the spot
collaboration van muzikanten van een heel divers pluimage, allemaal
gevormd en gegroeid in zeer verschillende muzikale achtergronden.
Waar Mulhy piano en trombonearrangementen voor Valgeirs’ nummers
schrijft, Ben Frost zijn naar Fennesz lonkende glitchy composities
onder Mulhy’s minimalitistisch moderne composities schuift terwijl
Samamidon vrolijk de banjo bovenhaalt, toont Bedroom Community zijn
ware gelaat.

Sam Amidon was misschien wel de verrassing van de avond. Op plaat
klinkt het al zeer degelijk, maar live komen zijn oorstrelende
vocalen pas echt tot hun recht. De man maakt naar eigen zeggen
‘apocalyptical folk songs’, maar eender welke naam je erop zou
willen plakken, het zou hem oneer aandoen. In een wereld waar
Mumford & Sons niet van de radio weg te branden zijn en Bon
Ivers snerpende kopstemgeluidje zelfs de eindejaarslijsten haalt,
is het een verademing om deze man te mogen aanhoren.
Afsluiten wordt gedaan met een aantal tracks uit Valgeirs massaal
bejubelde debuutalbum ‘Ekvílibríum’. Heigl neemt de zang van
‘Evolution Of Waters’ voor zijn rekening, maar het hoogtepunt van
de avond is gereserveerd voor het moment waarop de eerste belletjes
van ‘Focal Point’ weerklinken.

Performances are like snowflakes, no two are alike,
vertrouwde Sam Amidon ons toe. “Yesterday we had an ugly
snowflake. This was a beautiful one.
” Daar hebben wij
hoegenaamd niets meer aan toe te voegen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 − 4 =