Wie aan de platen van de Black Lips nog niet genoeg heeft, kan zich misschien eens aan The Original Three wagen. Het is de garagegroep van de Lipsgitarist Ian Jaws Vain, die zijn fans met The Original Three een iets diepere kijk in zijn registers gunt.
Ian Vain is de man met de bek vol gouden tanden, die aan de zijde van Cole Younger bij de Black Lips de tweede gitaar bespeelt. Dat Vain er zich heel goed van bewust is hoe aanstekelijk een vuile sound als die van de Lips kan werken, bewijst ook de debuutplaat van The Original Three. Daarop neemt hij zelf de eerste gitaar ter hand en laat hij de zang aan Seth Troost over, al zijn Troosts zanglijnen – net zoals die van de Lips – ondergeschikt aan een vaak erg smerige sound.
Nu kan een smerige productie erg interessant zijn, maar wel enkel en alleen op voorwaarde dat de uitwerking ervan een versterkend effect heeft, en het is daarin dat het op Been Dealt A Losing Hand toch niet altijd even gesmeerd loopt. Neem nu bijvoorbeeld "Needs Fixin’": nadat Been Dealt A Losing Hand met vrij sterke songs als "Been There", "Bad Old Soul" en "It’s Not What Your Thinking" op gang gekomen is, slaagt Troost er in "Needs Fixin’" maar niet in doorheen de eigen wall of sound te breken. Een scenario dat zich in songs als "Unplug" en "Scene" nog wel eens durft te herhalen.
Het is een geluk dat er op Been Dealt A Losing Hand voor iedere minder sterke song ook minstens één sterke song staat. De plaat heeft zowel diepte- als hoogtepunten, maar valt meer op door de hoogtepunten, wat de aanschaf rechtvaardigt. Een goed voorbeeld van een dergelijk hoogtepunt is "Bad Old Soul", wat volgens ons wel hét ideale volkslied voor een natie vol garagerockers moet zijn. Op een loggere riff dan die van "Seven Nation Army" van The White Stripes krijst Troost "Got a bad old soul. Won’t leave me alone. Yeah, I’ve been thirsty baby, since the day I was born.". Het vat de nostalgische kerngedachte achter het hele genre van de garagerock in één krachtig nummer samen.
De groep toont zich ook zeer creatief in het vinden van stijlelementen. Zo was de opener "Been There" ongetwijfeld als een ordinaire garagerocker van dertien in een dozijn geëindigd, ware het niet dat het collectieve "Wooohhh!!!"-geroep van lead gitarist Ian Vain en drumster Robin Clenard de zang van Troost regelmatig countert. Het zijn simpele trucjes, maar ze missen hun effect niet.
Dat The Original Three in "It’s Not What Your Thinking" op zijn best klinkt, is eerder een pijnlijke zaak. Het is een song waarin het orgel van Alicja Trout (Lost Sounds, River City Tanlines, Destruction Unit, Black Sunday) de muziek van The Original Three tot het allerhoogste niveau tilt, maar dat zorgt er ook voor dat het nummer onbedoeld een uit de hand gelopen statement wordt: The Original Three heeft een goede organist nodig en had er best een gezocht alvorens Been Dealt A Losing Hand op te nemen. Misschien iets voor de volgende plaat?
De plaat slaagt er met songs als "The Line" en "Vow" tijdens de finale momenten nog wel een paar keer in te scoren, maar een écht sterke plaat zit er toch niet meer in. Daarvoor klinkt Been Dealt A Losing Hand teveel als een vrijblijvende debuutplaat. Niet dat dat een ramp is. Men moet ergens beginnen en er zijn natuurlijk nog altijd genoeg freaks die ervoor gaan de laatste b-side, 7 Inch of demo van de Black Lips op het net te vinden: het spreekt voor zich dat Been Dealt A Losing Hand voor hen eveneens verplicht voer is.
