Voor zijn tweede album liet David Edwards zich naar eigen zeggen inspireren door de zee en de FM Rock van bands als Steely Dan, Hall & Oates en The Cars. Hij zegt er wel meteen bij dat de nummers op Maritime niet echt aan die bands refereren en dat de muziek wellicht ook niet meteen beelden van de zee oproept. Geheel en al om u te plezieren hebben wij uitgeplozen hoe Maritime dan wel klinkt.
Opener "Meusli" zou de soundtrack kunnen zijn bij een kortfilm van Tim Burton. Iets over een krakkemikkige pop met lenige ledematen die leeft in het raderwerk van een oud horloge. Vraag ons niet waarom, misschien hebben we gewoon wat te veel fantasie. De muziek van Minotaur Shock heeft zo nu en dan wel iets sprookjesachtigs.
Edwards combineert elektronica met echte instrumenten, zoals daar zijn: gitaar, klarinet, piano, dwarsfluit en viool. Niets nieuws onder de zon natuurlijk, al pakt deze man het bijzonder fris aan. Single "Virgo Bay" is bijvoorbeeld een gezellige combinatie van beats, huppelende gitaren, roffelende drums en wiegende synthmelodieën. "Six Foolish Fishermen" is — hoe melig het ook klinkt, we bedoelen het goed — de ideale springtouwmuziek. Ja, mensen, Minotaur Shock maakt hier zowaar kinderlijk optimistische pop. En dat zonder in het vaarwater te komen van hitparadebandjes die worden geprogrammeerd en gecoördineerd door slinkse businesslui wiens hart eerder sneller gaat kloppen voor vette cheques dan voor goede muziek.
Hoewel de basis van de meeste tracks vrij repetitief is, weet Edwards ons toch te overtuigen. Door middel van naïeve spielerei en een synthesizerfetisj brouwt de man treffende melodieën.
Minotaur Shock klinkt luchtiger dan Mùm, organischer dan Boom Bip, wereldser en minder hypnotiserend dan Boards Of Canada, meer poppy dan DAAU, eenvoudiger dan Aphex Twin en opgewekter dan Four Tet. Ergens waar knisperende folk en dronken elektronica elkaar ontmoeten. En daar is het over het algemeen goed toeven voor wie het kaf van het koren weet te scheiden.
Maritime is een dromerig plaatje dat zich ergens tussen lente en herfst situeert, en toch niet winters of zomers is. Hoe paradoxaal het ook klinkt; dit plaatje omhelst ons met een vrolijke melancholie. En het is niet velen gegeven een dergelijk gevoel bij ons op te roepen. U bent nog op zoek naar goede voornemens? De aanschaf van dit plaatje is er een waar u geen spijt van zult krijgen.
