Normaal doen we geen soundtracks. Maar als Massive Attack voor een filmscore tekent, dan willen we onze principes wel eens overboord gooien. Deze muziek zou immers meer sfeer kunnen bevatten dan de donkerste Ierse pub. Zou kunnen. De groep — of wat er tegenwoordig nog van over blijft — stelt alweer teleur.
Wat een heimwee hebben we naar de vroegere Massive Attack, toen hun muziek ons nog naar de keel en naar zoveel meer dan dat greep. 3D had duidelijk wat meer hulp kunnen gebruiken want Danny The Dog is geen fijn album. Ze moet dienst doen als de soundtrack van een film, die ondertussen de nieuwe titel Unleashed heeft meegekregen. Er bestaat dus nog vernieuwing in deze grijze, saaie wereld.
Danny The Dog opent spannend en veelbelovend met opzwepende beats en harde gitaren. Al snel vervalt Massive Attack echter in het zuiver leveren van een klein beetje sfeer bij de film. Daardoor wordt het beluisteren van de muziek zonder beelden al snel vervelend. De nummers springen van de hak op de tak, waardoor je je onmogelijk kan laten meeslepen door de verschillende emoties. Geheel vrijblijvend volgen de tracks — waarbinnen zelden een beetje variatie te bespeuren valt — elkaar op.
Er zijn enkele hoogtepunten die zich van de rest onderscheiden door het eenvoudige feit dat ze niet aanzetten tot het gebruik van de doorspoelknop. Zo is er het pompende "Atta Boy", het ontroerende "Sam" en het opmerkelijke "I Am Home". Maar daartussen zitten ook een paar vreselijke gedrochten. "Right Way To Hold A Spoon" hoort waarschijnlijk bij het emotionele zwaartepunt van de film, maar is veel te slaapverwekkend. En dan zwijgen we nog over "Danny The Dog", wat dan het themalied zou moeten zijn. Het thema op zich is mooi door zijn soberheid, maar het nummer errond boeit niet.
Hebben we ons laten misleiden door veel te hoge verwachtingen? Mag een soundtrack niet los gezien worden van de bijhorende film? Is Air met The Virgin Suicides één van de zeldzame uitzonderingen die de regel bevestigen? Het antwoord is simpelweg neen. Een groep van het kaliber van Massive Attack zou toch wat meer te bieden moeten hebben dan dit teleurstellende eindresultaat. En dan nog te bedenken dat 3D in een interview zei dat het maken van deze filmscore nieuwe ideeën heeft aangereikt voor het volgende album. Dat wordt hout vasthouden…
