David Bowie :: A Reality Tour

David Bowie is er sinds de release van Heathen in 2002 weer helemaal bij. Op de dvd-markt vonden we al de live registratie van het allerlaatste Ziggy Stardustconcert en de Best of Bowie-dvd, maar nu is er ook beeld- en geluidsmateriaal van zijn meest recente tour: A Reality Tour.

De Reality Tour is achteraf bekeken voor veel Bowiefans misschien de tournee waarin de realiteit dat hun idool ook oud wordt, zich opdrong. De optredens waren wellicht frisser en jeugdiger dan ooit, maar daar kwam een plotse stop aan toen Bowie voor de laatste shows moest afhaken met schouderblessure die later een vernauwing van een hartslagader bleek te zijn. Voor de arme sukkelaars die daarom of om andere redenen Bowie het afgelopen jaar misgelopen zijn, is er nu de dvd, opgenomen tijdens de Dublinoptredens in november 2003.

A Reality Tour kiest uitdrukkelijk voor de no-nonsense-aanpak. Geen extra’s, geen interviews of megahippe tussenmenu’s en graphics, gewoon Bowie en zijn vaste begeleidingsband van de laatste jaren. Én een uitputtingsslag van dertig (ja, dertig) Bowienummers met een vruchtenpluk uit zowat alle albums, natuurlijk met een licht overwicht voor Reality zelf. De enige bijzonderheid is de juke boxfunctie in het hoofdmenu. We vragen ons echter af wie die in hemelsnaam zou gebruiken. Het geluid is instelbaar op zowel stereo als 5.1.

De zeskoppige band en hun voorman zijn in bloedvorm. Bowie is goed bij stem en heeft er duidelijk zin in, en zijn muzikanten zorgen – vooral in 5.1-mix – voor een sonisch spektakelstuk en geüpdatete arrangementen van ook de oudere nummers. Het forse aantal adrenalinemomenten van de setlist voorkomt daarenboven elke schijn van routine. Van opener "Rebel Rebel" over "Life On Mars" tot "Heathen (The Rays)" ademt het podium muzikale passie en spelgenot uit. Het concert sluit geslaagd af met drie tracks van het Ziggy Stardustalbum, toch nog steeds onze favoriet in de Bowiecatalogus.

Maar ook daarvóór zijn hoogtepunten genoeg te beleven. "New Killer Star", het lekker geschifte "Cactus", "The Loneliest Guy", het esoterische "Sunday" en andere nummers van de laatste twee albums gaan er bij ons in als zoete koek. "The Man Who Sold The World" en "Heroes" klinken verrassend fris, en van de versie van "Life On Mars" kan een zekere Jasper S. alleen maar dromen.

Nog een absolute uitschieter in een verzameling van klassesongs is een bijzonder sleazy performance van "Fame". We klappen ook dankbaar in de handjes voor de eerste versie van "Under Pressure" waarvan we zeker zijn dat Freddie Mercury zich niet in zijn graf omdraait. Bassiste Gail Ann Dorsey maakt er halverwege de set een waar kippenvelmoment van. Verder blijft het lekker trippen op nummers als "I’m Afraid Of Americans" en "Hallo Spaceboy".

Qua songmateriaal en performance is A Reality Tour dus zonder twijfel een lekkere brok, qua beeldwerk steekt de dvd bij momenten wel een tikje tegen. Hoewel er mooi ingespeeld wordt op de lichtshow op het podium (bekijk daarvoor de eerste vier nummers eens), zijn niet alle filtereffecten even geslaagd. Wat sommige kijkers wel echt zou kunnen storen is de overdreven flashy en springerige montage bij harder rockende nummers zoals "Hallo Spaceboy" en "Cactus", een bedje waar spijtig genoeg wel meer concertdvd’s ziek in zijn.

A Reality Tour levert bijna twee en een half uur David Bowie in goede doen en een ruime greep uit ’s mans beste werk. De vorige dvd’s en de dvd bij de limited edition van Reality maken van A Reality Tour misschien iets minder een verplichte aankoop. Wie op zoek is naar een mooie verzameling van Bowies beste in een moderne setting is met deze volgestouwde dvd waarschijnlijk nog het beste af. Is het leuke aan een muziekdvd immers niet dat je er desnoods ook gewoon naar kan luisteren?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 + twaalf =