Happy New Ears – Lars Horntveth

Theater Antigone, Kortrijk, 6 oktober 2004

Mijn vrouw verklaarde me net niet gek (al lag het telefoonnummer
van de dichtstbijzijnde instelling wel binnen handbereik) toen ik
haar meldde dat ik afgelopen woensdag naar een optreden zou gaan in
Kortrijk. Uiteindelijk mocht ik dan toch gaan, maar niet zonder
eerst te beloven ook even binnen te springen bij Broeder Isidoor,
om voor volgende zomer een rijkelijke oogst af te smeken… De man
voor wie we twee en een half uur in de wagen zaten (avondspits op
de Brusselse ring inbegrepen) was dan ook niet niemand. Lars
Horntveth
, de man die woensdagavond geprogrammeerd op Happy New
Ears, is niet alleen lid van het ongelooflijk fantastische Jaga Jazzist, maar als
solo-artiest nog volop in de running voor de titel van Plaat van
Jaar. Horntveth, een prille twintiger met een staat van verdienste
om u tegen te zeggen, luidde dit jaar dan ook de lente in met zijn
debuut-cd Pooka: de perfecte
soundtrack bij het ontwaken van de natuur en de eerste zonnige
dagen van het jaar.
Tijdens deze ‘Lars Horntveth presents Pooka’-tournee laat de Noor
zich vergezellen door schoon volk, letterlijk en figuurlijk. Wie de
muziek maar niks vond, kon zich altijd vergapen aan het door enkele
vrouwelijke schoonheden bevolkte strijkerensemble, of aan de
enthousiaste contrabassist die bij momenten enkele paragrafen uit
de Kamasutra leek uit te testen op zijn instrument.
Spilfiguur was uiteraard Lars Horntveth himself. Met een
gammele acoustische gitaar, drie saxofoons en een laptop was hij
het die de nummers op gang trok. Voor echte verrassingen zorgde hij
niet, want de acht tracks van Pooka passeerden in de
originele uitvoering de revue, zij het in een andere volgorde. Een
aanpak die evenwel loonde, want hoe vaak komen andere bevlogen
genieën niet op het idee om voor hun optredens slechts een handvol
songs uit te werken en uit te rekken, met een slaapverwekkende
vertoning voor gevolg? What you hear is what you get, moet
hij dan ook gedacht hebben, in de wetenschap dat nog heel wat
mensen niet vertrouwd zijn met zijn werk en een optreden als dit
een ideale publiciteitsspot is.
Toch werd het ook voor de mensen die ‘Pooka’ al wel in huis
haalden, een heel fijne ervaring. De muziek van Horntveth – een
amalgaam van filmmuziek, kamermuziek en elektronica – klonk live
nog warmer dan op de plaat. Natuurlijk waren er hele stukken muziek
voorgeprogrammeerd op de laptop, toch waren het de muzikanten die
het meeste werk verrichten op het podium. De sfeer was gemoedelijk
en Horntveth kwam heel bescheiden en sympathiek over, al gaven zijn
bindteksten (in krakkemikkig Engels) me soms even het gevoel dat ik
beland was in een voorstelling van Jeugd en Muziek. Hoogtepunten
waren er niet. Het hele optreden was één lang hoogtepunt. Begonnen
werd met ‘Pooka’ (een nummer waarbij je duizend-en-een scenario’s
voor tekenfilms zou kunnen bedenken) en eindigde met ‘The Joker’,
niet alleen op de cd maar ook woensdag in Theater Antigone het
indrukwekkendste stuk.

Na een optreden dat veel te vlug voorbij was, werd het podium
geruimd voor de officiële top of the bill, het Sun Ra
Arkestra
, een stelletje ongeregeld dat jazz beschouwt als een
reis door de ruimte. Ik ben helemaal geen jazzkenner, maar wat ik
opving van deze twaalfkoppige band deed me eerder denken aan een
circusorkest, dat het nummertje met de olifanten mocht begeleiden…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twaalf + negentien =