Op Sports gaat de IJslandse groep Fufanu verder op de newwave-electroweg die ze met hun eersteling Few More Days To Go ingeslagen waren. Wat dat betekent? Nerveus dreigende synth-pop met een hoge dansfactor. Toch is alles overgoten met een zekere lichtheid, alsof de jonge snaken willen zeggen: “Het leven is al moeilijk genoeg, wij gaan het niet nog ingewikkelder maken.”
Het verhaal wil dat Kaktus Einarsson en Guðlaugur Einarsson (geen familie van elkaar trouwens) vroeger opereerden onder de naam “Captain Fufanu” en voornamelijk techno brachten. Maar op een dag waren ze alle muziek op hun laptop kwijt en besloten ze het dan maar over een andere muzikale boeg te gooien. Eentje waarvan ze tot nu toe nog geen spijt gehad hebben: ze toerden in het verleden al met Damon Albarn en John Grant.
Fufanu is momenteel een trio: zanger Kaktus Einarsson, gitarist Guðlaugur Einarsson en drummer Erling Bang. Maar live wil dat nogal eens veranderen. Frontman Kaktus Einarsson kreeg de liefde voor muziek als kind al mee, wat wil je als je vader Einar Örn ooit de wereld onveilig maakte met The Sugarcubes. Muzikaal talent met hopen dus, en dat heeft ook zijn weerklank live, want Fufanu is bij uitstek een band die je live moet ondergaan, de hopen energie komen in gulpen op je af. Einarssons donkere, lijzige stem past perfect bij de muziek en roept hier en daar herinneringen op aan Ian Curtis, maar zo dreigend en apocalyptisch als de Joy Division frontman wordt het nooit.
In tegenstelling tot het vorige album klinken de songs op Sports minder duister. Er mag al eens wat gelachen worden, getuige “Chocolate brownie with the red sauce is my favourite one, But she says it’s not for me”. En “Your Fool” is een onverwacht rustpunt in de wave van elektronica en zware bassen. Ondanks die constant dreunende bassbeat kan je de verschillende songs wel van elkaar onderscheiden: hier hoor je tien songs, en niet één song met zijn negen doorslagjes. Waarschijnlijk zit daar de invloed van Nick Zinner van The YeahYeahYeahs in. En of het nu over Tokyo gaat of over witte steentjes (“White Pebbles”), altijd hoor je wel een interessant riffje waardoor je blijft luisteren.
Het lijkt wel in de sterren geschreven dat Fufanu het gaat maken, de promomachine draait alvast op volle toeren. Duimen voor IJsland dus.
