Na een hele reeks ep’s en singles dropt het Londense elektronica-trio Dark Sky een eerste full-length. De groep mikt duidelijk hoger bovengronds dan de nachtclubs in hun thuisstad, want variatie is het codewoord op Imagin, een leuke hutsepot van stijlen en klanken.
Smaakvolle gasten, die drie heren die samen Dark Sky vormen. Zowat alles van triphop en dubstep tot vleugjes funk en disco passeren de revue, maar alles wordt samengebracht op een zeer stijlvolle en vloeiende manier. Opener “Imagin” is een sobere intro die nog erg dicht aanleunt bij de breakbeats die de groep eerder fabriceerde, maar de volgende nummers spreiden een opvallende diversiteit tentoon. Single “Silent Fall” is een spokende elektronische ballad, verwant met James Blake en Burial. Het nummer mist nog een echt pakkende melodie om een echte doorbraaksingle te zijn, maar het is desondanks geen misse track.
“Voyages” begint met een trage, sferische opbouw en barst halverwege uit in een zwoele funky dansplaat met twinkelende percussie en bezwerende synths. “Vivid”, met een erg geslaagde vocale bijdrage van de Zweedse zangeres Cornelia Dahlgren — die eerder ook al haar stembanden uitleende op nummers van onder andere Bonobo en Portico Quartet — lijkt wat op de elektropop van Little Dragon en consoorten. “Oddysey” lijkt op het eerste gehoor uit te groeien tot een donkere post-dubstepplaat, maar komt dan opeens op de proppen met een stampende beat die zo uit het midden van de jaren 80 lijkt weggelopen. Dark Sky heeft duidelijk heel wat diversiteit in hun gezamenlijke platenkast staan en zijn niet beschroomd om het te tonen.
Het laatste kwart van de plaat huisvest ook nog enkele toptracks. Zo is er geen genoeg te krijgen van de heerlijke drop in “Manuka”, waar opeens een moddervette baslijn met een oosters smaakje het nummer binnenwalst. “Purple Clouds”, met ook hier de zangkunsten van Cornelia, drijft op een mysterieus Björk-achtig sfeertje tot er nog een laatste breakbeat verschijnt, die het album van een passend einde voorziet.
Imagin mist nog wat weerhaken om een echte kanjer genoemd te worden, maar is wel een sprankelend allegaartje dat heel leuk wegluistert. Het is een debuutalbum dat duidelijk maakt dat Dark Sky een naam wordt om rekening mee te houden in de elektronische scene. En ook nog een bonuspuntje voor de sublieme hoes: werkelijk een van de mooiste van het jaar.
